در مقاله هفته پیش گفتم که «چشمان بسیاری به برخورد فانی بین کلن و ماینتس دوخته شده‌اند.» و متاسفانه این پیش‌بینی به شکلی غیرمنتظره و به دلایلی کاملا مغایر با آنچه من آورده بودم به حقیقت پیوست. 2 ساعتی پیش از اینکه مسابقه مزبور بعدازظهر شنبه پیش آغاز شود، قاضی میدان «بابک رفعتی» برای آماده‌سازی پیش از بازی به کمک‌هایش ملحق نشد. آنها به جست‌وجوی او برخاستند و دست‌آخر رفعتی را در حمام اتاقش در هتل در حالی یافتند که ساعدش بریده شده بود. خوش‌اقبالانه آنکه بلافاصله به داد رفعتی رسیدند و جانش را نجات دادند ولی فوتبال آلمان از آن روز تاکنون در شوک فرو رفته. در جریان نشست مطبوعاتی عصر شنبه، دکتر تئو تسوانسیگر، رئیس اتحادیه (فدراسیون) فوتبال آلمان اشاره کرد یادداشت‌هایی در اتاق رفعتی یافته شده‌اند ولی انگیزه‌های خودکشی کماکان معلوم نیستند. بعد در حالی که او تازه این جملات را بر زبان آورده بود، مدعی شد: «قضاوت شغل بسیار سختی شده است و این روزها توقعات بسیار زیادی از داوران به وجود آمده است». همین حرف‌ها کافی بود تا باور کنیم فوتبال آلمان در مسیر ناکجاآباد قرار گرفته است. داوران آلمانی در 2سال اخیر به طور مرتب تیتر اخبار بوده‌اند. حساسیت‌ها از رسوایی زدوبند روبرت هویزد، داور جوان در سال 2005 برانگیخته شدند و سال گذشته با ماجرای سخنگوی داوران آلمانی به اوج رسیدند. مانفرد آمرل پس از آنکه یکی از داوران (زن) جوان روابط‌اش را با او فاش کرد، مجبور به استعفا شد. همین 4 هفته پیش ضابطان مالیاتی درباره اتهام فرار مالیاتی، اتحادیه (فدراسیون) فوتبال کشور را تفتیش کردند. بعضی‌ها گمان دارند که این اتهامات به انتقام از ماجرای سال قبل توسط آمرل مطرح شده‌اند که بنا به این اتهامات، داوران موردظن به طور مخفیانه بازی‌های خارجی از کشور را مدیریت کرده و از کشورهای خارجی پول دریافت کرده‌اند. اما داستان خودکشی رفعتی پیرامون علاقه اولش در زندگی چرخ می‌خورد که نه پول بلکه خود داوری است. در آلمان هیچ داور حرفه‌ای وجود ندارد. رفعتی که والدینش ایرانی هستند، به عنوان مدیر بانک شاغل است. در نخستین روزهای پس از ماجرا به سختی روزنامه‌ای پیدا می‌کردید که از قول هرکسی در فوتبال، از هوادار گرفته تا بازیکن و مربی درباره لزوم احترام به داوران مطلب کار نکرده باشد. در این بین هربرث فاندل، رئیس کمیسیون داوران اتحادیه فوتبال آلمان، به انتقاد از مجله «کیکر» پرداخته بود که این چه نظرسنجی بی‌خودی است که بین بازیکنان راه‌انداخته چرا که مهم‌ترین مجله ورزشی آلمان در کنار دیگر موارد، نظر بازیکنان را درباره بدترین داور فصل هم جویا می‌شود که رفعتی در 6 سال اخیر 3بار به این عنوان انتخاب شده است. فاندل به روزنامه‌ها گفت: «این نظرسنجی مخربی است و باید برداشته شود. واکنش داوران نشان می‌دهد که شخصیتشان در حال خردشدن است». البته هنوز اینکه آیا انگیزه خودکشی رفعتی با فوتبال در ارتباط بوده یا نه کاملا در هاله‌ای از ابهام قرار گرفته است. دوشنبه هفته پیش یک گزارش محرمانه به نقل از یک عضو پلیس حکایت از آن داشت که این خودکشی به خاطر انگیزه‌های «شخصی» که به افسردگی شدید رفعتی منجر شده، است نه دلایل ورزشی؛ ولی تا آنجا که به پلیس مربوط می‌شود دیگر نه انگیزه‌های شخصی اهمیت دارند و نه ورزشی چرا که از نظر آنها هیچ جرمی صورت نگرفته، هیچ شکایتی وجود ندارد و از همه مهم‌تر اینکه آنها خود را مسؤول حفظ اسرار شخصی می‌دانند که ذهنی ناپایدار دارد که این وظیفه اخلاقی مهم‌تر از عطش افکار عمومی برای کسب اطلاعات از زندگی شخصی رفعتی است. در واقع پلیس هیچگونه جزئیاتی از زندگی شخصی این داور منتشر نکرده است و مگر خود رفعتی بخواهد در آینده در این‌باره اطلاعیه‌ای منتشر کند. شاید به نظرتان خیلی بی‌روح بیاید ولی آنچه در شرایط فعلی حقیقتا به بابک رفعتی کمک می‌کند و آنچه خود او در حال حاضر ترجیح می‌دهد، این است که بیش از این در تراژدی زندگی ورزشی یا حرفه‌ای‌اش هرچه که هست، سرک نکشیم و در عوض نگاهمان به خود فوتبال باشد.
منبع: Soccernet.com