مصطفي آل‌احمد که مستندي را درباره جلال آل‌احمد ساخته است، ساخت مستند بيوگرافي را يکي از بهترين راه‌ها براي شناساندن شخصيت‌ها مي‌داند و معتقد است با وجود ساخت اين مستند، شخصيت پيچيده جلال جاي کار فراوان دارد. اين مستندساز كه با مستند «نويسنده بودن» (درباره جلال) جايزه بهترين مستند پرتره را در جشنواره امسال سينماحقيقت به خود اختصاص داد، همزمان با هشتاد و هشتمين سالگرد تولد اين نويسنده در گفت‌وگويي با ايسنا درباره روند ساخت اين فيلم گفت: نزديک به 7 سال پيش وقتي آقاي مجتبي اقدامي، مديرعامل انجمن سينماي جوان بود، اين طرح را داشت که از شخصيت‌هاي ادبي و هنري فيلم‌هاي مستند پرتره ساخته شود. ايشان به من پيشنهاد داد فيلمي درباره خانم سيمين دانشور بسازم و من به دلايل شخصي به آقاي اقدامي گفتم بهتر است اين کار را شخص ديگري انجام دهد اما ايشان و آقاي صفايي اصرار داشتند اين فيلم را من بسازم. بالاخره کار را شروع کرديم. مطالعه دوباره آثار خانم سيمين دانشور اولين اولويت من بود و بعد نوبت به گفت‌وگو با خود ايشان رسيد که پيش‌بيني من درست بود. ايشان به من از مريضي خود گفت و انجام گفت‌وگو را به آينده موکول کرد.او در ادامه افزود: من به خوبي مي‌دانستم که ايشان امتناعي از روبه‌رو شدن با دوربين و در واقع با خود دارد و در گفت‌وگوهاي مکرر تلفني با ايشان پي بردم که يک دلگيري هم از جلال دارد که گذشت ساليان نتوانسته است اين زخم را از پس «سنگي بر گوري» التيام بخشد. در يکي از آخرين مکالمه‌ها به من گفتند که تو هم از همان تبار هستي و چون آل‌احمد هستي، معلوم نيست که از اين فيلم چه خواهي ساخت و هربار با عذر بهانه‌اي تا امروز.آل‌احمد سپس گفت: بعدها زنده‌ياد شمس آل‌احمد به من گفت در خانه جلال رو به همه باز بود و روي زنگ نوشته بود «فدخلوا آمنا؛ وارد شويد، امن هستيد» اما بعد از مرگ جلال، سيمين در خانه را بست و روي زنگ نوشت: «دکتر سيمين دانشور». به اين ترتيب، من فکر کردم درباره چنين شخصيتي که همسر چنين نويسنده‌اي بوده و خود نخستين بانوي داستان‌نويس ايراني است، کار را با گفت‌وگو با نويسندگان و دوستان وي زمين نگذارم و البته چون از کودکي با آثار آل‌احمد آشنا بودم، تصميم گرفتم از اين رهگذر به شخصيت جلال هم بپردازم.