عبدالباری عطوان*: در حالی که جنگنده‌ها و تانک‌های ارتش رژیم اسرائیل کشتار خونینی را در محله شجاعیه شهر غزه به راه انداخته و ده‌ها شهروند بی‌گناه فلسطینی را شهید و خانه‌ها را ویران و ده‌ها هزار نفر را بی‌سرپناه کردند، جان کری، وزیر خارجه آمریکا در اظهارات خود جنبش حماس و سایر گروه‌های مقاومت در نوار غزه را سرزنش کرد زیرا آنها طرح آتش‌بس را نپذیرفتند و باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا نیز از حق اسرائیل برای دفاع از خود سخن بر زبان راند. این مواضع وقیحانه و به دور از وجدان مقامات آمریکایی بار دیگر به ما تاکید می‌کند که آمریکا در این تجاوزگری رژیم اسرائیل شریک است و در کنار کابینه اسرائیل، حداقل مسؤول هر قطره خونی است که در نوار غزه ویران‌شده به زمین ریخته می‌شود. کری گفت: طرح آتش‌بس را به آنها (فلسطینی‌ها) ارائه کردیم اما آن را با لجاجت رد کردند. این موضع کری برای ما غیرمنتظره نیست زیرا خلاصه مواضع رژیم‌های عرب است که می‌خواستند آتش‌بسی را به جنبش‌های مقاومت فلسطین به شیوه‌ای اهانت‌آمیز تحمیل کنند تا آنها این آتش‌بس را رد کنند زیرا این وضعیت به اسرائیل چراغ سبز و بهانه به دست رژیم‌های عرب برای کشتارهای صهیونیست‌ها علیه فلسطینی‌ها می‌دهد. جنبش حماس و سایر گروه‌های مقاومت معجزه نخواسته‌اند و هیچ شروطی را (برای آتش‌بس) تعیین نکرده‌اند بلکه آنها به طور طبیعی خواستار رفع محاصره، خروج دو میلیون فلسطینی از قفس خود در نوار غزه، آزادی بازداشت‌شدگان اخیر در کرانه باختری و اجرای مفاد توافقنامه‌های سابق که اسرائیل از آن شانه خالی کرد و نیز توقف تجاوزگری، آزادی تردد و زندگی طبیعی مردم غزه نظیر سایر ملت‌ها شده‌اند. آقای کری و باراک اوباما! آیا این خواسته‌ها «لجاجت» است؟ آیا برآورده شدن این خواسته‌ها غیرممکن است؟ ارتش رژیم اسرائیل در گذشته براساس قرارداد مبادله اسیران فلسطینی با گلعاد شالیت نظامی اسیر خود، شماری از اسیران فلسطینی را آزاد کرد اما اخیرا دوباره در عملیات خود در کرانه باختری این اسیران آزادشده را بار دیگر بازداشت کرد. شرم‌آور است که اوباما و وزیرش جان کری که اسرائیلی‌ها طرح صلح آنها را به شکست کشاندند و تعهدات خود را درباره آزادی اسیران نقض کردند بیایند از حق اسرائیل برای دفاع از خود صحبت کنند. دفاع از خود در برابر چه؟ در برابر گروهی از افراد بی‌پناه تحت محاصره و گرسنه و از طریق قتل صدها زن و کودک و ویران کردن هزاران خانه و کوچاندن صدها هزار شهروند فلسطینی. اگر جان کری با این روحیه عاری از کمترین انسانیت و حس اخلاقی به منطقه می‌آید، ما به او توصیه می‌کنیم که در حضور و طرح‌هایش بازنگری کند زیرا مقاومت هرگز از شروط خود دست نخواهد کشید زیرا ملت فلسطین در غزه خون شهدای خود را برای آتش‌بسی که اسرائیل را نجات می‌دهد و این رژیم را از کشتارش تبرئه می‌کند و آنها را به وضعیت مرگ تدریجی گذشته بازمی‌گرداند، هدر نخواهد کرد.نوار غزه شاهد زیباترین و بهترین همبستگی و همیاری بین ملت و مقاومت بر مبنای نپذیرفتن اهانت، خفت، خواری و مقابله با تجاوزگری به هر قیمت ممکن است. ارتش اسرائیل و همدستان عربش در تجاوزگری به نوار غزه بعد از شکست در تحمیل خواست خود به مردم نوار غزه و نیروهای مقاومت آنها و شکست در وادار کردن آنها به پذیرش طرح پیشنهادی آتش‌بس مصر در حالت «هاری» به سر می‌برند؛ طرحی که مفاد آن را نتانیاهو نخست‌وزیر رژیم اسرائیل و تونی بلر تدوین کرد و مصر «پستچی» آن را برای فلسطینی‌ها برد. این هاری را در کشتار محله شجاعیه غزه می‌بینیم که ساکنان آن به هشدارها برای تخلیه کردن خانه‌های خود اهمیتی ندادند و تصمیم گرفتند که موشک‌ها و گلوله‌های سنگین سلاح‌های اسرائیل را در چارچوب پایداری شجاعانه خویش به چالش بکشند؛ پایداری که در کتاب‌های تاریخ برای نسل‌های آینده ثبت خواهد شد. بعد از گذشت 15 روز از آغاز تجاوزگری می‌توانیم مقاومت را مشاهده کنیم. مردان مقاومت نظامیان صهیونیست را به هلاکت می‌رسانند و تانک‌ها و خودروهای زرهی آنها را با پیکرهای پاک خویش منفجر می‌کنند. جهان عرب هم‌اکنون شاهد آماده‌باش شدید و افزایش تماس‌ها و دیدارها و سفرهاست که هدف همه آنها نجات اهل غزه نیست بلکه نجات اسرائیل و ارتش و رهبران سیاسی این رژیم قبل از فرماندهان نظامی آنها، از طریق فشار بر گروه‌های مقاومت با تهدید و به شهادت رساندن صدها کودک و زن و سالخورده برای تحمیل شروط است اما همه شرکت‌کنندگان عرب یا غیرعرب در این دیدارها و تماس‌ها و سفرها باید بدانند که نخواهند توانست شروط خود را به اهالی غزه و مردان آن تحمیل کنند. همگان از محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین گرفته تا رژیم‌های عرب در آزمون کرامت در غزه بدون استثنا مردود شدند. آنها به طرز شرم‌آوری مردود شدند و با آنها نتانیاهو و همه ژنرال‌هایش مردود خواهند شد و وضعیت جهان عرب بعد از پایداری اهل غزه با قبل از آن متفاوت خواهد بود. فرهنگ مقاومت با قدرت، صلابت و عمق بیشتر بازگشت و پایداری و دلاوری و جانفشانی ابزارهای تغییرات خواهد بود؛ نه تسلیم شدن و سرسپردگی در برابر دشمن.
* تحلیلگر برجسته مسائل خاورمیانه