صمد ابراهيمي: «چک‌های شخصی فتح‌الله‌زاده»؛ این
3 کلمه را خیلی‌ها شاه‌کلید آبی‌ها در فصل نقل و انتقالات می‌دانند. در شرایطی که کاشانی از وجود تنها 20میلیون تومان در خزانه باشگاه پرسپولیس در فصل نقل وانتقالات می‌گفت، فتح‌الله‌زاده پی در پی چک می‌کشید و بمب می‌ترکاند. او آن روزها یکه‌تاز میدان نقل و انتقالاتی بود که باشگاه‌های صنعتی هم در آن با ترمز قانونی مجلس چاره‌ای جز دست به عصا راه رفتن نداشتند. آن روزها استقلال در بعد مدیریت فقط در فتح‌الله‌زاده خلاصه می‌شد، درست برخلاف امروز که هیات‌مدیره‌ای وجود دارد که هرگاه هم در بعد مالی سخن رانده جملاتی مأیوس‌کننده چون «دستگاه چاپ اسکناس نداریم» و «مدیرعامل باید پول بیاورد، نه هیات‌مدیره» را مخابره کرده است! اوضاع بغرنج مالی استقلال در قیاس با رقیب سنتی حاوی پیام‌های ویژه‌ای است. رویانیان گویا دغدغه مالی ندارد. چرا؟
الله اعلم! روزهایی که حاجی آبی‌ها با دسته‌چک شخصی در بازار نقل و انتقالات به صید ستاره‌ها می‌پرداخت، تصور نمی‌کرد روزی برسد که بابت برخی خریدها زیر سوال برود.یک منبع موثق می‌گوید: «فتح‌الله‌زاده خارج از سقف قرارداد با برخی بازیکنان قرارداد بسته و همین بهانه‌ای است تا امروز وزارت ورزش بودجه‌ای در اختیار او قرار ندهد. هیات‌مدیره هم همسو با این مدیر نیست».چنین مساله‌ای ما را به یادآوری صدباره موضوعی دردناک در فوتبال ایران حواله می‌دهد؛ «تیمداری التماسی»، یعنی دست به جیب بردن‌های شخصی و صدور چک‌هایی که نه فقط حاجی که علی انصاری و هدایتی هم سابقه نوشتن و امضا کردنشان را داشته‌اند. این شیوه تا کجا ادامه می‌یابد و چرا باشگاه‌های دولتی و خصوصی- مانند راه‌آهن- در پرداخت مواجب اعضایشان لنگ می‌زنند؟ اقتصاد در فوتبال ما با چه مبنایی تعریف می‌شود و درآمدزایی را چه کسانی باید موضوع انشاي خود کنند؟ آنچه از باشگاه استقلال خبر می‌رسد را نمی‌توان نادیده گرفت. با شیوه تحریم اقتصادی گویا دروازه خروج را به حاجی نشان داده‌اند. این در حالی است که تیم کهکشانی آبی‌ها هم که گردهمایی‌شان مدیون هنر این مدیر بوده را نباید نادیده گرفت، کدام مدیر در شرایط فعلی می‌تواند ریسک کند و چنین مجموعه‌ای را تحویل بگیرد؟ باید تا نیم‌فصل منتظر ماند و دید چه اتفاقی در این فوتبال رقم می‌خورد.