تبعید به لیگ اروپا زشت‌ترین توهینی بود که فوتبال به فرگوسن کرد. البته نه اینکه این جریان به دست سران يوفا یا پروسه‌ای از قبل تعیین شده باشد بلکه دسته گلی بود که خود پسران پیرمرد اسکاتلندی برایش هدیه کردند. شاید هم بیش از همه خود او مقصر این جريان است. درست در هفته‌ای که ریزنقش‌های اروپا با ناک اوت کردن غول انگلیسی به پایکوبی می‌پرداختند پیرمرد لجوج اهل گوان چین و چروک‌های صورتش بیشتر می‌شد، انگار این تنبیهی بود که خدا برایش در نظر گرفته آن هم بعد از یک عمر جنگیدن در بالاترین سطح فوتبال اروپا و حالا باید به دسته خیزش کند که حتی جواب سلام آنها را نمی‌داد. این یعنی رفتن به سیاه‌چالی که کوچک‌تر‌ها هیچ احترامی برایت قائل نیستند و با بی‌رحمی تمام و بدون اینکه بدانند چه نامی داری برای پاره پاره کردنت هجوم می‌آوردند. اینجا لیگ اروپا است و دیگر خبری از آن کت و شلوارایی‌های اتوکشیده چمپیونزلیگ نیست، اینجا درست مانند دسته میان‌وزن بوکسورهای سیاهپوستی است که به هیچ سفیدی رحم نمی‌کنند. البته هرچه باشد آنها منچستریونایتد هستند و شاید آخرین باری که دست به افتضاحی بزرگ در لیگ اروپا زدند به سال 1995 برمی‌گردد ولی این بار دیگر جای هیچ اشتباهی وجود ندارد، هواداران شیاطین تحمل تحقیر دیگر آن هم در لیگ اروپا را ندارند بویژه زمانی که دیگر رقیب همشهری و متمول آنها، یعنی «من‌سیتی» اشتهای فراوانی برای بلعیدن جام اروپا دارد. آبی‌های شهر منچستر خیلی هم بدشان نمی‌آید یک بار دیگر فرگوسن و پسران پرمدعایش را در اروپا به صلیب بکشند و همه در کنار مجسمه مغموم پیرمرد اسکاتلندی نیشخند بزنند. انگار عکس یادگاری گرفتن کنار جنازه فرگوسن هم برای آنها افتخار است! البته فرگوسن تا 12 ساعت قبل حرف‌هاي ديگري مي‌زد، او از اینکه آنها مجبورند با فشردگی کامل در لیگ اروپا به میدان بروند غرولند می‌کرد و تیر پیکانش را به سوی میشل پلاتینی گرفت ولی زمانی که دید رئیس خودکامه یوفا با کسی تعارف ندارد و جواب او را خیلی راحت می‌دهد نظرش را 180 درجه تغییر داد. حالا آقای فرگی علاقه برای جنگیدن دارد، حالا آقای فرگی لیگ اروپا را می‌خواهد تا کودکان نوپای فوتبال اروپا خیال خام برشان ندارد و به نام منچستر تعظیم کنند. «ليگ اروپا يك رقابت معتبر است كه تيم‌هاي قدرتمندي در آن حضور دارند. كافي است نگاهي به وضعيت تيم‌هايي كه در آن حضور دارند داشته باشيم. من پس از حذف گفتم كه حضور در ليگ اروپا به نوعي مجازات تيم ما است. دليل صحبتم اين بود كه تيم ما 20 سال است فقط به ليگ قهرمانان اروپا فكر مي‌كند. تا حالا فقط به قهرماني در اين رقابت‌ها فكر مي‌كرديم و حالا بايد به ليگ اروپا فكر كنيم. منظورم از لفظ مجازات بيان نااميدي و ناراحتي بود چرا كه تيمي كه در 4 سال گذشته 3 بار به فينال راه پيدا كرده حالا شانسي براي رسيدن به موفقيت در اين رقابت‌ها ندارد. در ليگ اروپا با تيم‌هاي ضعيفي روبه‌رو نخواهيم شد. ليگ اروپا رقابتي است كه با تمام وجود براي قهرماني در آن تلاش خواهيم كرد». اما آیا واقعا به این گمان است که این مجازاتی است که برایشان به وجود آمده یا اینکه دستپخت خود او است؟ برای اینکه بی‌دلیل درباره او قضاوت نکنیم بد نیست به تابستان گذشته نقب بزنیم، زمانی که ادوین فن‌درسار خداحافظی کرد شاهکار فرگی برای به خدمت گرفتن دروازه‌بانی که جایگزین مناسبی برای هلندی بازنشسته باشد رقم خورد: دخه‌آ! شماره یکی که تنها عدد پشت پیراهنش نشان می‌دهد که او دروازه‌بان است ولی واقعا می‌توان او را درخور پوشیدن پیراهن شماره یک «من‌یو» دانست؟ فرگوسن حالا هم با لشکری از مصدومان مواجه شده، ریو فردیناند نیز رابطه خوبی با او ندارد و وین رونی نیز دوران افول روحی‌اش را پشت سر می‌گذارد. اینها تماما مجازات‌هایی است که برای او می‌توان تعبیر کرد، زمانی که شما تیمتان را در ابتدای فصل خوب ببندید می‌توانید پا روی پا انداخته و تا آخر فصل لذت ببرید ولی وقتی مجموعه کارآمدی را جمع نمی‌کنید حاصلش همین بلایی می‌شود که بر سر «من‌یو» چون آوار خراب می‌شود و تبعید به لیگ اروپا زشت‌ترین توهینی بود که فوتبال به فرگوسن کرد... .