کوین مک‌کارا: گفته می‌شود بزرگنمایی درباره حذف 2 صدرنشین لیگ جزیره از لیگ قهرمانان اروپا باید به نوعی مورد بررسی قرار بگیرد؛ یک نوع بازجویی، شاید هم یک نوع کالبدشکافی. هر دو نماینده منچستر به یک لیگ پایین‌تر فرستاده شدند. بدون هیچ اغراقی باید گفت «بازل» سوییسی درس خوبی را به منچستریونایتدها داد؛ نتیجه‌ای که پسران فرگی در لیگ قهرمانان اروپا به دست آوردند زنگ خطری بود برای دیگر تیم‌های حاضر در لیگ برتر انگلیس از سوی دیگر حذف شدن من‌سیتی و نرسیدن آنها به جمع 16 تیم نشان از این دارد که صدرنشین فوتبال انگلیس نتوانست روی لبه تیز فوتبال اروپا شناور شود. بازل و ناپولی متر و معیار مناسبی برای ارزیابی غول‌های فوتبال انگلیس نبودند ولی آنها در بازی‌های خانگی آن‌طور که باید مورد محک قرار گرفته بودند به همین دلیل بود که با قرار گرفتن برابر بازل و ناپولی چنین مورد ارزیابی قرار گرفتند! یک واقعیت انکارناپذیر وجود دارد و آن این است که بازیکنان اغلب در شرایط روحی‌ای قرار می‌گیرند که به مرز خودبینی در رقابت‌ها می‌رسند و بازل با حذف «من‌یو» پرچم لیگ برتر و فوتبال انگلیس را پایین کشیدند، آنها از این غرور شاگردان فرگوسن کمال استفاده را بردند و آنهایی که خودشان را از قبل برنده می‌دانستند خیلی راحت به زیر کشیدند.
حذف 2 تیم اول لیگ برتر نشان از بیماری روحی- روانی فوتبال انگلیس داشت. شرح کاملی از شرایط ذهنی ستاره‌ها وقتی به جدول لیگ برتر نگاه می‌کنید، می‌بینید «من‌سیتی» هیچ شکستی را متحمل نشده؛ از 14 بازی، 12 پیروزی و 2 تساوی. من‌یو نیز تنها شکستش مقابل همشهری است؛ آن شکست تراژیک 6 بر یک. آنها در لیگ خودشان آمار فوق‌العاده‌ای دارند ولی نتایج لیگ قهرمانان به ما نشان می‌دهد تا چه اندازه دستاورد آنها شرم‌آور است. هیچکس نمی‌تواند فراموش کند که سران سیتی چه ریخت و پاشی را در فصل نقل و انتقالات انجام دادند ولی مقابل ناپولی خیلی راحت تسلیم شدند. حتی قیاس کردن دستمزد بازیکنان 2 تیم نیز کمی گیج‌کننده است. سران ناپل برای به خدمت گرفتن کاوانی از پالرمو 14 میلیون یورو پرداخت کردند. آنوقت دستمزد ستاره تیم ایتالیایی با دستمزدی که داوید سیلوا از من‌سیتی گرفته قابل قیاس است؟!