چرا عاقبت قرمزها به اینجا کشید؟
مصطفي معدني ثاني:
«از همين‌جا کناره‌گيري‌ام را از تيم پرسپوليس اعلام مي‌کنم.» اين جملات مردي است که هواداران پرسپوليس هفته‌ها منتظر شنيدنش بودند. حميد استيلي پس از شکست سنگين مقابل استقلال سرانجام پذيرفت که نمي‌تواند پرسپوليس را به جايگاه شايسته‌اي برساند. استعفاي استيلي سرنوشتي محتوم بود که از مدت‌ها قبل پيش‌بيني مي‌شد زماني رخ مي‌دهد و شايد فقط دير يا زود داشته باشد و حتي حضور رويانيان هم نتوانست مانع «سوخت و سوز» آن شود! همه‌چيز البته آنچنان که بايد شفاف به نظر نمي‌رسد و اين‌طور نشان مي‌دهد كه مشکل فعلي پرسپوليس حلقه‌هاي گمشده‌اي هم دارد؛ حلقه‌هايي که شايد کمتر ديده شده است. شکست
3 بر صفر سرخپوشان مقابل استقلال ديگر جاي حرف و حديث و توجيه و بهانه‌اي براي حميد استيلي باقي نگذاشت تا اين مربي در حالي که فشار سنگين تماشاگران را احساس مي‌کرد، در مقابل دوربين تلويزيوني استعفايش را اعلام کند. عدم نتيجه‌گيري در ليگ، اين سرمربي را به اين نتيجه رسانده بود که شايد همانند دايي بتواند با نتيجه گرفتن در جام حذفي به گونه‌اي سرپوش بر نتايج ليگ بگذارد و خودش را مربي موفقي معرفي کند. بویژه با اتفاق تلخي که در 2 هفته گذشته رخ داد و کاهش سهميه ايران در ليگ قهرمانان آسيا باعث افزايش اهميت جام حذفي شد اما استيلي نتوانست پا جاي پاي دايي بگذارد. جدايي استيلي از پرسپوليس سرآغاز تغييرات در اين تيم بود که البته ممکن است و فقط ممکن است شوک مثبتي به تيم وارد کند اما اين پايان همه ماجرا نيست. شانه‌هاي استيلي توانايي اين را نداشت که فشار اين بار کج را تحمل کند. در ادامه نگاهي به وضعيت تيم پرطرفدار پايتخت خواهيم داشت تا معلوم شود اين بار کج چگونه و توسط چه کسي روي شانه استيلي قرار گرفت.
پرده آخر در يک نگاه
پرسپوليس در آخرين حضور حميد استيلي روي نيمکت اين تيم، مقابل رقيب سنتي که کاملا مشخص بود از نظر نفرات، وضعيت روحي و دیگر فاکتورهاي لازم براي موفقيت وضعيت به مراتب بهتري دارد، با زحمت 90 دقيقه بازي را نگه داشت، اما مشخص بود که بازيکنان اين تيم تنها براي گل نخوردن تلاش مي‌کنند و براي رسيدن به دروازه حريف برنامه‌اي ندارند. رسيدن به وقت اضافي و ضربات پنالتي هدفي بود که سرخپوشان در داربي 73 دنبال مي‌کردند. هدفي 2 قسمتي که البته تنها قسمت اولش تحقق پيدا کرد، اما گل‌هاي جباري و شريفات اجازه نداد تا پرسپوليس در روزي که حقش نبود به مرحله نيمه پاياني راه پيدا کند. هواداران پرسپوليس از همان نيمه نخست وقت‌هاي تلف شده که ديگر اميدي به بازگشت پرسپوليس نداشتند، هجمه شعارها و ناسزاها را عليه استيلي آغاز کردند تا سرمربي سرخ‌ها با چشماني هم رنگ لباس اين تيم در پايان بازي استعفايش را اعلام کند؛ استعفايي که رويانيان آن را پذيرفت تا استيلي روز هجدهم آذر پس از 171 روز حضور روي نيمکت پرسپوليس به کارش پايان دهد.
در رختکن چه گذشت؟
بازيکنان پرسپوليس در پايان بازي به خوبي مي‌دانستند که خبرنگاران بيرون رختکن منتظر مصاحبه هستند. از مصاحبه همه آنها مي‌شد اين‌طور استنباط كرد كه اين حرف‌ها با هماهنگي صورت گرفته است. اگر اين فرضيه درست باشد، فقط معلوم نبود چه کسي اين هماهنگي را انجام داده است. اما به هر حال کسي که اين هماهنگي را انجام داده بود، نشان داد که در اين کار مهارت کافي دارد و تقسيم مصاحبه بين بازيکنان را به خوبي انجام داده است! بازيکنان پرسپوليس پس از خروج از رختکن مصاحبه‌هايي با محور يکسان انجام دادند و به نوبت از سازمان ليگ، فدراسيون، برنامه‌ريزي مسابقات و زود برگزار شدن بازي انتقاد کردند. مصاحبه سرخپوشان به گونه‌اي انجام مي‌شد که خبرنگاران به خوبي مي‌دانستند که نفر بعدي درمصاحبه‌اش چه چيزي عنوان خواهد کرد. البته هماهنگي به گونه‌اي حرفه‌اي انجام شده بود و بازيکنان بسته به سطح تکنيکي و توانايي‌شان در دريبل‌زني از عزيزمحمدي و سازمان ليگ انتقاد کردند! به اين ترتيب طبيعي بود که انتقادهاي تيز و گزنده از زبان علي کريمي مطرح شود و ديگران هر يک به نوبه خود و در حد و اندازه نامشان زبان به انتقاد بگشايند. وضعيت روحي - رواني بازيکنان پس از شکست سنگين مقابل استقلال البته به گونه‌اي نبود که بتوان از آنها پرسيد در صورتي که بازي در زمان معين (10 روز ديگر) برگزار مي‌شد، قرار بود چه معجزه‌اي براي تيم بحران‌زده پرسپوليس رخ دهد که آنها تا اين اندازه سازمان ليگ را مقصر شکست قلمداد کردند؟ و آيا اصولا مشکل پرسپوليس فقط زمان برگزاري بازي بود؟
چرا پرسپوليس خوب بسته نشد؟
سرمربي پرسپوليس که البته ديگر بايد از پيشوند «سابق» براي او استفاده کرد، اعلام کرده بود که تيم در نيم فصل بايد بازيکن جذب کند و تقويت شود و اين يعني اعتراف صريح به نداشتن بازيکن با کيفيت به تعداد لازم. در ضعيف بسته شدن پرسپوليس البته مديران سابق باشگاه هم نقش داشتند و چنانکه صحبتش رفت در اين زمينه عملکرد قابل‌قبولي نداشتند، اما سرمربي تيم هم در اين قضيه بي‌تقصير نبود چرا که اصولا وظيفه فني بر عهده سرپرست يا مديرعامل باشگاه نيست و اين مربي است که بايد اعلام کند به چه بازيکناني نياز دارد. اگر استيلي که اکنون صراحتا اعلام مي‌دارد پرسپوليس خوب بسته نشده، به دنبال بهانه‌اي براي شکست نيست و واقعا به اين گفته خود اعتقاد دارد، بايد پاسخگوي اين سوال باشد که چرا در آغاز فصل مدام به هواداران وعده مي‌داد که «پرسپوليس را از هفته Nام ببينيد»؟ اگر مي‌دانست که پرسپوليس مهره‌هاي لازم را در اختيار ندارد، چرا تلاش کرد با دادن چنين وعده‌هايي بر ضعف فني تيمش سرپوش بگذارد. اگر هم ابتدا چنين اعتقادي نداشت و در طول فصل به اين نتيجه رسيد که بازيکنانش کيفيت لازم براي نتيجه گرفتن ندارند، باز هم بايد خود او را مقصر قلمداد کرد که ارزيابي درستي از وضعيت بازيکنان و سطح فني آنها نداشته است.