نشست خبری گردهمایی بزرگ هنرمندان کشور در حمایت از مردم مظلوم غزه روز گذشته (31 تیرماه) با حضور محسن مومنی‌شریف رئیس حوزه هنری و جمعی از مدیران دفاتر حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی برگزار شد. محسن مومنی‌شریف در این نشست خبری در سخنانی با بیان اینکه آنچه امروز در غزه می‌گذرد میدان بزرگی است برای امتحان همه آنهایی که با بشریت و انسان سر و کار دارند، اظهار کرد: در این میدان مدعیان صلح که خود را با سرنوشت بشر پیوندخورده می‌دانستند، رسوا شدند و رهبران لیبرال ـ دموکراسی هم چشم‌بسته به توجیه جنایاتی پرداختند که در غزه در حال اتفاق است. دیدیم که آقای اوباما بارها از این جنایت دفاع کرد و دیدیم که وقتی چند ماه قبل دنبال بهانه‌ای برای اشغال سوریه بودند همین آقایان چه اشک تمساح‌هایی ریختند اما امروز برای کشته شدن صدها زن و مرد و کودک هیچ تاسفی نمی‌خورند و رسانه‌هایشان نیز واقعیت را تحریف می‌کنند. مومنی ادامه داد: فاجعه غزه بعد از حادثه حلبچه بزرگ‌ترین جنایت بشری به شمار می‌رود که البته تاکنون نگذاشته‌اند ابعاد آن رسانه‌ای شود. به اعتقاد من این حرکت‌ها نشانه اضمحلال تمدن لیبرالی است و متاسفیم که در جوامع روشنفکر امروز کسانی هستند که مروج این تمدن هستند. رئیس حوزه هنری افزود: روزگار نه‌چندان دور اسرائیل می‌توانست در یک حمله چند روزه به بیروت برسد اما در سال‌های اخیر این سومین بار است که آنها برای اشغال غزه تلاش می‌کنند و هر بار نیز مجبور به عقب‌نشینی شده‌اند که خود این مساله هم بشارتی است که قرآن کریم درباره پیروزی حق داده است. مومنی در ادامه هنرمندان ایرانی را مدافعان همیشگی آزادی نامید و گفت: به گواهی کارنامه فعالیت حوزه هنری در هر حادثه‌ای که در آن به کرامت انسان تعدی شده است هنرمندان به میدان آمده‌اند. در این دست اتفاقات هنری برخی به نکوهش هنرمندان می‌پردازند و می‌پرسند که برای فلسطین چه کرده‌اید. من می‌خواهم از هنرمندان ایران دفاع کنم. هنرمند ایرانی در هیچ حادثه بشری از این دست ساکت نبوده است و درباره موضوع فلسطین و... هم به مراتب بهتر از کشورهای مرتجع عرب کار کرده‌اند. مومنی افزود: امام ما همیشه از اسلام آمریکایی یاد می‌کردند و آن را در مقابل اسلام محمدی قرار می‌دادند و امروز هم جلوه‌هایی از آن را می‌بینیم. من یادم هست در سال 87 زمانی که در مدینه و در ایام حج به سر می‌بردم، اسرائیل به غزه حمله کرده بود و با وجود پیام محکمی که حضرت آقا داده بودند در شهر پیامبر هیچ خبری نبود و حتی یک برگ روزنامه نیز پیدا نمی‌شد و من به زحمت در مغازه یک افغانی توانستم یک برگ روزنامه بخوانم اما دو سال بعد که با خانواده در عمره به سر می‌بردیم و ماجرای حمله به سوریه پیش آمده بود در همه جای مکه و مدینه مفتیان سعودی که مفت هم نمی‌ارزند بشار اسد را نفرین می‌کردند.