طناز احدی‌مقدم : جدالی میان انگیزه و خواسته، جنگی برای بقا در مقابل مصافی برای ادامه راه و متوقف نشدن. این توصیفی از جدال امشب «المپیکوی» شهر رم است. توصیفی از تلاش 2 تیم با روحیاتی شبیه هم و با مربیانی همسن اما کمی متفاوت. میهمانی که راه بازگشت به اوج را پیش گرفته و میزبانی که به بازگشت فکر می‌کند. یوونتوسی با یک مربی پیروزی‌طلب برابر رمی با مربی‌ای با ایده‌های زیبا اما متفاوت با فوتبال سرزمین چکمه‌ای. نبرد رم و یووه تنها مبارزه جالوروسی و بیانکونری نیست. در کنار 2 تیم، 2 مربی با خصوصیاتی چشمگیر و قابل‌تقدیر برای رسیدن به اندیشه‌ای نو در دنیای فوتبال می‌جنگند، آنتونیو کونته‌ای سیاه و سفید که انگیزه و عطش پیروزی برای او پایانی ندارد و لوئیس انریکه‌ای قرمز و زرد که به دنبال تغییر سیستم فوتبال و آوردن بازی روان بارسلونا در رم ایتالیاست.تنها چند روز پس از برگزاری ال‌کلاسیکو و مصاف رئال و بارسا، لوئیس انریکه در کشوری دیگر و در تجربه‌ای تازه 90 دقیقه‌ای حساس و سخت را پیش رو دارد. 90 دقیقه‌ای که بیش از گذشته برای این اسپانیایی سرنوشت‌ساز و کلیدی است. به نظر می‌رسد راهی که از ابتدای فصل به اتمامش فکر می‌کرد کمی زودتر از پایان نیم فصل نخست به او نزدیک شده و برای نرسیدن به این نقطه پایان رقیبی شمالی را پیش روی خود و تیمش می‌بیند. رقیبی که به گذشته بزرگ خود نزدیک شده و حالا با سایه‌هایی پررنگ‌تر از قبل به مبارزه و رسیدن به آن تیم همیشگی که از او یاد می‌شد می‌پردازد و در میدان با انگیزه‌ای خاص حاضر می‌شود. مطمئنا این میدان برای هر دو طرف از اهمیت بالایی برخوردار است اما لوئیس انریکه در کنار نتیجه تیمی در این مصاف به بقای خود می‌اندیشد. بقایی که برای او حکم آغاز راهی جدید در حرفه‌ای است که از ابتدای فصل به شکل جدی آن را انتخاب کرد. مطمئنا انریکه دوست ندارد اینجا متوقف شود و برای رسیدن به این خواسته سرنوشت‌ساز مبارزه سختی در پیش خواهد گرفت. انریکه برای این مبارزه مردانی همچون بوردیسو را که با آسیب‌دیدگی شدید برای مدت‌ها خانه‌نشین شده را در اختیار ندارد یا kjaer و بویان را که در دیدار این تیم برابر فلورانس با کارت زردی که از داور گرفت از حضور در این دیدار حساس محروم و تیم و مربی را نگران کردند اما مطمئنا نگاه این اسپانیایی که به تغییر فوتبال ایتالیا و تزریق روش بارسا در این تیم اصرار زیادی به مردان تاثیرگذار همیشگی جالوروسی دارد به توتی، سزار رم و جانشین خاصش، دروسی است؛ ستاره‌های دنیای جالوروسی که در فوتبال سرزمین چکمه‌ای با توجه به رویه‌ای که پیش گرفته‌اند معدود و معدود‌تر می‌شوند. در این بازی مربی اسپانیایی، دروسی را برای محکم کردن خط دفاع و تقویت خط حمله یک خط جلوتر از مدافعان قرار خواهد داد تا از هنر او همچون دیدار برابر فیورنتینا بهره ببرد. جلوتر از او مردان تاثیرگذاری همچون پروتا و تادی، اوسوالدو و لاملا خواهند بود و اگر این اسپانیایی دست از برنامه‌ها و افکار عجیبش درباره اسطوره رمی‌ها بردارد، فرانچسکو توتی را نیز در جای همیشگی‌اش خواهیم دید. پرچمداری که کنار دیگر پرچمدار حاضر در سوی دیگر میدان عنوان تک‌پرچمداران و‌الگوهای فوتبال ایتالیا را یدک می‌کشند اما چه حیف که در
2 سوی میدان، 2 مربی جوان با تفکراتی خاص و البته موثر کمتر به مهره‌های قدیمی و باتجربه‌ای که برای مبارزات ویژه آماده‌اند و مطمئنا تاثیرگذارترند، اعتقاد دارند. با این حال این رم با انریکه و با این شرایط و در حالی که مخالفت شدید هواداران رم را در کنار مربی خود می‌بیند و مربی‌ای که بیش از هر لحظه دیگر خطر برکناری را احساس می‌کند باید به مصاف حریفی متفاوت از چند فصل اخیر خود برود. حریفی سیاه و سفید که گویی با تغییر و تحولات اخیرش سیاهی 2 فصلش را کنار زده و به روزهای سفید و روشنی فکر می‌کند که در تاریخ حیاتش بیشتر به چشم می‌خورد. حالا برابر رم، یووه‌ای ایستاده که با مربی‌ای جوان اما خواهان پیروزی تیمی جنگنده و مبارز را به میدان می‌فرستد که تا شنیدن سوت پایان مصاف دست از تلاش و رسیدن به برتری و گل برنمی‌دارد. برای کونته توقف در المپیکوی رم معنای بسیار زیادی خواهد داشت؛ تیمی که در مصاف با بزرگان جز سن‌پائولو بندر ناپل برابر تیم این شهر تن به تساوی نداده، نمی‌خواهد در پایتخت برابر انریکه‌ای که حال و روز خوشی ندارد متوقف شود بنابراین با ترکیبی از بهترین‌ها قدم به میدان خواهد گذاشت و همچون هفته‌های گذشته چشم به هنرنمایی مردان بازیسازی همچون کلودیو مارکیزیو و آندره‌آ پیرلو دارد. نمایش زیبا و تاثیرگذار این دو مهره در کنار تلاش خستگی‌ناپذیر مهره‌هایی نظیر متری، استیگاریبیا، لختشتاینر و ویدال می‌تواند هنر یک مربی را برای بیدار کردن یک تیم از خوابی که شایسته آن نبود ثابت کند اما در این سوی میدان نیز کونته به سرباز قدیمی خود کمتر فضا داده با این حال هر بار که او را به میدان فرستاده جواب اعتمادش را به‌خوبی گرفته. شاید کونته این بار هم تصمیم بگیرد شماره 10 خود را با سری بسته و همراه با بخیه به زمین بفرستد. با این حال این بار برخلاف همیشه مردان کلیدی میدان 2 جوان و 2 جانشین پرچمداران 2 تیم‌اند. در ترکیب میزبان دنیله دروسی به میدان خواهد رفت که مدیران امید زیادی به حفظ او برای جانشینی سزارشان دارند و در تیم میهمان کلودیو مارکیزیویی را خواهیم دید که به‌خوبی به او لقب وارث الساندرو دل‌پیرو داده‌اند. 2 ستاره موثر و مقتدر در ترکیب تیمشان و 2 مهره آینده‌دار فوتبال کشورشان که چشم امید سرزمین چکمه‌ای پس از توتی و دل‌پیرو به ساق‌های آنان است؛ هر چند تا اسطوره شدن راه طولانی‌ای در پیش دارند. به هر حال با گذشت زمان باید پذیرفت که بزودی مصاف‌های بزرگ فوتبال سرزمین چکمه‌ای خالی از پرچمدار خواهد شد. شاید این مصاف مقدمه‌ای است که علاقه‌مندان فوتبال ایتالیا آهسته آهسته به دیدن جدالی بدون کهنه‌سربازان و کاپیتان‌های دوست داشتنی و دیدن ستاره‌های جوان و امروزی عادت کنند. حالا سال‌های پرفروغ اسطوره‌ها در حال پایان است و فوتبال به دنبال الگوهای تازه‌ای است. با این اوصاف انریکه اینجا متوقف نمی‌شود و نه یووه قصد توقف در ایستگاه رم را ندارد و فوتبال و ستاره‌هایش به حیات خود همچنان ادامه می‌دهند.