کریستف کوپرز: استیون جرارد نحوه دعوت شدن خود به تیم ملی انگلیس را هرگز فراموش نخواهد کرد. هنگامی که در اوایل سال 2000 میلادی کوین کیگان، سرمربی وقت تیم ملی انگلیس با تماسی تلفنی او را به تیم ملی دعوت کرد، برای او باورکردنی نبود که سرانجام رویای دوران کودکی‌اش به واقعیت تبدیل خواهد شد. در پایان ماه مه همان سال، استیون جرارد اولین بازی ملی خود را برای سه‌شیرها، درست یک روز بعد از تولد 20 سالگی‌اش مقابل اوکراین انجام داد و حال بعد از 14 سال، خداحافظی خود از تیم ملی را اعلام می‌کند و به رابطه پیچیده خود با سه‌شیرها پایان می‌دهد تا بتواند بهتر در خدمت عشق واقعی‌اش لیورپول باشد. هر کس که به استیون جرارد فکر کند، ناخودآگاه به یاد تیم لیورپول می‌افتد، از 7 سالگی جرارد عضوی از این باشگاه است و پسر عمویش را نیز که از طرفداران متعصب لیورپول بوده است در فاجعه هیلزبرو در سال 1989 از دست داده است. شاید هیچ‌کس جز جرارد نتواند نماد و هویت این باشگاه پرطرفدار انگلیسی باشد. از سال 2003 بازوبند کاپیتانی قرمزها نیز در اختیار جرارد قرار گرفته است، 2 سال قبل از آن وی توانسته بود با لیورپول یک سه‌گانه کوچک شامل، قهرمانی در جام حذفی، سوپرکاپ انگلیس و جام یوفا را جشن بگیرد و در سال 2005 با درخشش بی‌نظیر خود در فینال فراموش‌نشدنی استانبول، لیورپول را بعد از مدت‌ها به مقام قهرمانی رقابت‌های معتبر لیگ قهرمانان اروپا برساند البته در سال 2007 نیز جرارد با لیورپول به فینال این رقابت‌ها رسید ولی این بار آنها موفق به شکست میلان نشدند و به نایب قهرمانی بسنده کردند. با توجه به درخشش در رده باشگاهی، جرارد هرگز با تیم ملی انگلیس موفق به کسب موفقیتی نشده و تنها برخی بازی‌های او در رده ملی در خاطره‌ها باقی مانده است، برای مثال بازی درخشان او در سپتامبر 2001 مقابل آلمان در ورزشگاه المپیک مونیخ از رقابت‌های انتخابی جام‌جهانی 2002 که با نتیجه عجیب 5 بر یک به نفع سه‌شیرها به پایان رسید، هنوز در ذهن فوتبالدوستان باقی مانده است. بعد از این پیروزی خیره‌کننده مقابل آلمان رقیب دیرینه که با درخشش فوق‌العاده استیون جرارد به همراه بود (یک گل زده و یک پاس گل)، مطبوعات جزیره به تمجید از عملکرد وی پرداخته و او را ستاره جدید سه‌شیرها خطاب کردند. پیروزی مقابل آلمان‌ها به تاریخ پیوسته است و نسل طلایی و پرامید انگلیسی‌ها در آن سال‌ها متشکل از دیوید بکام، مایکل اوون، پل اسکولز، تدی شرینگهام و استیون جرارد، اما نتوانستند به سال‌های بی‌عنوان سه‌شیرها پایان بخشند و از آن تیم پرستاره برای ملت دیوانه فوتبال انگلیس در جام‌جهانی 2014 تنها استیون جرارد باقی مانده بود. اکثر کارشناسان و دوستداران فوتبال جزیره معتقد بودند استیون جرارد با توجه به قابلیت‌ها و توانایی‌هایی که دارد می‌تواند انگلیس را سرانجام به موفقیتی بزرگ برساند، با توجه به اینکه وی همواره در دیدارهای انتخابی و دوستانه در فرم ایده‌آلی بوده است اما وی در رقابت‌های جام‌جهانی و یورو همیشه باعث یاس و ناامیدی هواداران انگلیسی شده است. نظیر رقابت‌های یورو 2004 که جرارد با وجود عملکردی خوب در مرحله گروهی در دیدار مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل پرتغال، در موقعیتی نبود که بتواند تیمش را به پیروزی برساند و از زمین مسابقه تعویض شد، همین اتفاق در جام‌جهانی 2006 و باز هم در مقابل پرتغال در مرحله یک‌چهارم نهایی تکرار شد و او نتوانست در ضربات پنالتی عملکرد خوبی داشته باشد و سه‌شیرها از رسیدن به جمع چهار تیم برتر جام باز ماندند البته در بازی حساس انتخابی یورو 2008 نیز اتفاقی مشابه افتاد. در آن زمان بازوبند کاپیتانی تیم از جان‌‌تری جنجال‌آفرین گرفته شده و به استیون جرارد واگذار شده بود و او رهبر تیم در میدان به حساب می‌آمد. سه‌شیرها در 2 بازی حساس انتخابی رقابت‌های یورو 2008 مقابل روسیه (2 بر یک) و کرواسی (3 بر 2) تن به شکست دادند و نتوانست جواز حضور در رقابت‌های یورو 2008 را کسب کند و جرارد به عنوان سمبل و نماد شکست سه‌شیرها معرفی شد و مطبوعات انگلیسی بعد از این ناکامی بزرگ به او لقب بازنده بزرگ دادند. در جام جهانی 2010 نیز شرایط تغییر نکرد، در آفریقای جنوبی نیز جرارد کاپیتان تیم بود و شاگردان فابیو کاپلو این بار دقیقا مقابل آلمان رقیب همیشگی، شکست سنگین 4 بر یک در مرحله یک‌هشتم نهایی را پذیرا شدند و با جام جهانی وداع کردند.
با وجود اینکه جرارد پایه‌گذار تنها گل تیمش در این دیدار بود اما وی در این دیدار در میانه میدان کاملا بی‌تاثیر بود. بعد از این رقابت‌ها بحث‌ها و گمانه‌زنی‌های شدیدی در مطبوعات انگلیسی درباره صلاحیت جرارد برای رهبری تیم درگرفت. چنین بحث‌هایی تا به امروز نیز ادامه‌دار بوده‌اند و برخی از کارشناسان جرارد را بیشتر یک استراتژیست خجالتی می‌دانند تا رهبر موثر تیم در زمین. سرالکس فرگوسن، سرمربی اسطوره‌ای منچستریونایتد نیز در بیوگرافی خود به این موضوع اشاره‌ای داشته است که «جرارد هیچگاه بازیکن بزرگی نبوده است». اما نظر بیشتر هواداران انگلیسی با فرگوسن در این باره متفاوت بوده است، جرارد همیشه از حمایت فراوان طرفداران و هم‌تیمی‌های خود چه در لیورپول و چه در تیم ملی انگلیس برخوردار بوده و تمام انگلیس برای او احترام خاصی قائل بوده و هستند. در جام جهانی 2014 برزیل، اما استیون جرارد امیدوار بود که سرانجام انگلیس را به موفقیتی بزرگ برساند و به جهانیان نشان دهد که وی در لباس تیم ملی انگلیس نیزموفق است، به همین دلیل وی با تلاش فراوان خود را به ایده‌آل‌ترین فرم خود رساند، در فصل منتهی به جام جهانی، او با لیورپول در لیگ برتر نیز فوق‌العاده ظاهر شد و بعد از 24 سال شانس فتح این رقابت‌ها را نیز داشت، در مرحله انتخابی جام‌جهانی نیز جرارد با گل‌های حساس خود مقابل لهستان، مسیر انگلیس را برای رسیدن به جام جهانی هموار کرد اما در برزیل باز هم چیزی تغییر نکرد و همانند سایر تورنمنت‌های قبلی و حتی وحشتناک‌تر از آن، انگلیس بعد از قبول شکست مقابل اروگوئه خیلی زود از رقابت‌ها کنار زده شد. بعد از حذف زودهنگام سه‌شیرها در مرحله گروهی و قبول 2 شکست متوالی در 2 بازی نخست، رسانه‌های این کشور خواهان تغییر و تحولی بزرگ و انقلاب‌گونه در تیم ملی کشور خود شدند. این تقاضاها به نحوی به صورت غیرمستقیم شامل کناره‌گیری جرارد از رقابت‌های ملی نیز می‌شد، با این وجود کاپیتان تیم در ابتدا کمی خود را عقب کشید و گفت: کناره‌گیری از تیم ملی تصمیم بسیار بزرگ و سختی است که من برای آن نیز به زمان نیاز دارم. اما حدود یک ماه بعد جرارد خداحافظی خود از تیم ملی را اعلام کرد. جرارد در توجیه تصمیم خود گفت: برای اینکه با اطمینان بتوانم باز هم در بالاترین سطح برای هواداران لیورپول بازی کنم، تصمیم درستی درباره کناره‌گیری از بازی‌های ملی گرفتم. وی به نوعی بازی خوب در لیورپول را پیامد کناره‌گیری از تیم ملی دانست. لیورپول در فصل پیش‌رو بعد از 5 سال غیبت، در لیگ قهرمانان اروپا حضور خواهد داشت و جرارد می‌خواهد از حضورش در لیورپول لذت برده و با این تیم به افتخارات دیگری برسد، به همین دلیل وی مایل نبود فشارها و استرس‌های ناشی از حضور در تیم ملی به این هدفش لطمه‌ای وارد کند. با این حال جرارد از اینکه دیگر نخواهد توانست لباس تیم ملی کشورش را به تن کند ناراحت است: من از تمام دقایقی که در تیم ملی کشورم حضور داشتم و نماینده کشورم بودم لذت بردم، امروز روز تلخی برای من است چون دیگر نخواهم توانست لباس سه‌شیرها را به تن کنم. شاید هیچ کس نتواند پیش‌بینی کند که کناره‌گیری جرارد از تیم ملی انگلیس، اوضاع این تیم را وخیم‌تر خواهد کرد یا همانند شانسی برای این تیم خواهد بود.