۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۵:۵۲
پخش اعترافات مهم جاسوس رسمي آمريكا از تلويزيون ايران

مأمور سيا به حرف آمد

ادامه از صفحه اول

او گفت ما یک برنامه‌ای برای تو داریم و می‌توانیم برای هم شرط بگذاریم که اگر تو در این کار موفق شوی بیشتر آموزش خواهی دید، بیشتر ماموریت به تو داده می‌شود و بیشتر به سفر می‌روی و نیاز این کار این است که شما به ایران بروی آیا برای این کار حاضر هستی یا نه؟ گفتم من حاضرم».

مامور CIA با انجام ماکتینگ پروژه و دادن توضیحات ریز و دقیق، حکمتی را برای انجام این ماموریت بزرگ توجیه می‌کند و به وی اطمینان می‌دهد با پوششی که برای او ایجاد می‌کنند هیچ مشکلی پیش نمی‌آید.

دوطرف طی 3 روز بارها برای مواجهه با ماموران اطلاعاتی نوع پوشش حکمتی را تمرین می‌کنند.

حکمتی در این باره گفت: «درباره این ماموریت صحبت کردند و ما بارها تمرین کردیم که یک فردی مثلا کارمند وزارت اطلاعات ایران بود و من با وی صحبت می‌کردم که همه شرایط را بسنجیم و همه چیز را خوب بفهمیم».CIA تصمیم گرفت یکی از زبده‌ترین نیروهایش را که در زمینه‌های مختلف اطلاعاتی آموزش دیده و حالا دیگر از سطح یک تحلیلگر فراتر رفته است با پوشش یک دلال اطلاعات در مسیر دستگاه اطلاعاتی ایران قرار دهد تا نفوذ صورت گیرد. برای این کار فرد مورد نظر به هر طریق ممکن باید اطمینان‌سازی کند. حکمتی در اعترافاتش ادامه داد: «به من گفته شد برای اینکه یک منبع وزارت اطلاعات بشوی باید به ایران بروی و طی 3 هفته، این اطلاعات را به آنها بدهی و در ازای آن یک پولی از اینها بگیری و برگردی». حکمتی اجازه دسترسی به سری‌ترین سیستم‌های اطلاعاتی از جمله «جی‌ویکز» را پیدا می‌کند و پس از آن برای جمع‌آوری اطلاعات لازم برای پروژه نفوذ به پادگان بگرام افغانستان فرستاده می‌‌شود.

اینجاست که شبکه‌های مختلف و کانون‌های اطلاعاتی ایران که تحرکات پادگان بگرام را به دقت زیرنظر دارند از حضور یک آمریکایی ایرانی‌تبار در این پادگان مطلع می‌شوند.

حکمتی در اعترافات خود گفته است: «آنها گفتند که از چند منبع در یک وب‌سایت خاص، از سیستم سازمان CIA و NSDAY و NGA چیزهایی که به درد ایران می‌خورد را بردارم.من هم در این سیستم، گزارش‌ها را می‌خواندم و حفظ می‌کردم و شب در لپ‌تاپ خودم می‌نوشتم».

حکمتی سپس با پروازی به دوبی می‌رود. او در اعترافات خود می‌گوید: «از پایگاه بگرام تا کابل 45 کیلومتر فاصله است. من در یک مرکز جاسوسی کار می‌کردم که در بگرام مستقر بود. من از بگرام یکسری پرواز داشتم که یکی از آنها بگرام ‌ـ دوبی بود. 2 روز در هتلی در دوبی مستقر بودم و از آنجا بلیت گرفتم و مستقیم به تهران آمدم».

حکمتی شهریور 90 باردیگر وارد تهران می‌شود. حجم و نوع اطلاعاتی که حکمتی آورده به گونه‌ای است که هر سرویس اطلاعاتی در مواجهه با آن، خود را مواجه با منبع مهمی می‌بیند و سعی می‌کند علاوه بر صحت‌سنجی به هر طور ممکن، آن‌را از دست ندهد و نیاز اطلاعاتی‌اش را به وسیله آن برآورده کند و این همان دامی است که بسیار فریبنده برای ایران پهن شده بود.

حکمتی در ادامه اعترافات خود گفت: «هر سرویس اطلاعاتی نیاز به اطلاعات دارد، کارش این است که اطلاعات جمع کند، هر سرویس اطلاعاتی منابعی دارد، نیاز دارد به منابع. بویژه ایران که با آمریکا دشمن است اگر بداند آمریکا چه اطلاعاتی درباره ایران دارد بسیار به نفعش است».

سازمان CIA به دنبال ایجاد اثرانگشت یا ردپای ایران است تا هر طور شده لااقل یکی از ماموران امنیتی ایران را به دام بیندازد و پس از درخواست اطلاعات از حکمتی، وي بتواند به توانمندی‌ها و نیازهای سرویس اطلاعاتی ایران اشراف یابد تا بتواند از آن به عنوان حربه‌ای برای فشار و چیره شدن بر اوضاع داخلی و خارجی ایران استفاده کند.

حکمتی در این باره گفت: «نقشه آنها این بود که یکسری اطلاعات ارزشمند را از طریق من بسوزانند و به ایران بدهند که بعد وزارت اطلاعات ببیند این اطلاعات بسیار خوب است و با توجه به ارزش اطلاعات با من تماس بگیرند».

حکمتی و مافوق‌هایش مطمئن هستند که هیچگاه طرف مقابل از این اطلاعات چشم‌پوشی نمی‌کند و حاضر نمی‌شود به هیچ قیمتی این منبع اطلاعاتی مهم را از دست بدهد و به همین دلیل انبوهی از اطلاعات درست و غلط را برای به اشتباه انداختن سرویس اطلاعاتی ایران در اختیار حکمتی قرار می‌دهند تا تشنگی اطلاعاتی ایران را تحریک کنند.

حکمتی در اعترافات خود افزود: «اصلا درباره منبع اطلاعات سوال نمی‌پرسند و فقط از من می‌پرسند تا اطلاعات بگیرند. کسی که تشنه باشد نمی‌پرسد آب را از چه کسی گرفتی و تو چه کسی هستی؟ آب را می‌خورد و می‌گوید خیلی ممنون».

اما دستگاه امنیتی ایران بر این تشنگی غلبه کرد و با ارزیابی درست اطلاعات و تحقیقات گسترده به فریب و انحرافی بودن این کار پی می‌برد و با شناسایی مسیرهای اطلاعاتی و راه‌های اعزام فرستاده که حکمتی از آنها عبور کرده بود، پروژه نفوذ را کنترل و مهار می‌کند.

سربازان گمنام امام زمان(عج)، این مجاهدان خاموش اسلامی با ردگیری و مهار فرستاده، نه تنها پروژه نفوذ را با شکست مواجه کردند بلکه شبکه گسترده پشتیبانی‌کننده را با طیف وسیعی از اطلاعات ستاد، شناسایی و منهدم کردند تا روش‌ها و اطلاعات واسطه‌ها و همکاران این شبکه جاسوسی در اختیار نیروهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران قرار بگیرد و بار دیگر نقشه بدخواهان این مرز و بوم نقش برآب شود.

ارسال نظر
captcha
پربیننده