یک اندیشکده آمریکایی در گزارش راهبردی خود با اذعان به قدرت نفوذ و برتري نظامی ایران در منطقه خاورميانه و خلیجفارس آورده است: ایران ظرفیتهای کلان و بزرگی را برای جنگ نامتقارن در خلیجفارس برقرار کرده است.
به گزارش فارس، اندیشکده آمریکایی «مرکز مطالعات راهبردی و بینالملل» یکی دیگر از سلسله گزارشهای «رقابت راهبردی ایران و آمریکا» را با عنوان «رقابت راهبردی ایران و آمریکا در جنوب خلیجفارس، عربستان و یمن» منتشر کرد. در این گزارش که به قلم «آنتونی کردزمن»، «پیتر آلسیس» و «ماریسا آلیسون» به نگارش در آمده با اشاره به رقابت راهبردی و دیرین ایران و آمریکا در خاورمیانه نوشته شده است: خلیج فارس کانون راهبردی رقابت ایران و آمریکاست. ثبات خلیج فارس برای اقتصاد جهانی بسیار حیاتی است، چرا که ترابری حدود 40 درصد تجارت نفت جهان از راه تنگه هرمز که کمعرضترین نقطه آن فقط 21 مایل است، انجام ميشود. حمایت آمریکا از رقابت گستردهتر عربستان و کشورهای حوزه خلیج فارس با ایران، رابطهای حیاتی است که رقابت ایران و آمریکا در خلیج فارس را رقم میزند. رقابت ایران و آمریکا به مثابه یک بازی شطرنج 3 بعدی شده است، با این تفاوت که هر یک از طرفین بازی میتواند با هر حرکت، اداره و روند بازی را به نفع خود تغییر دهد. رقابتی که از 3 دهه گذشته آغاز شده و تاکنون در جریان است و بدیهی است گفتوگوهای مسالمتآمیز و درک متقابل طرفین نیز به پایان این رقابت کمکی نخواهد کرد.
خلیج فارس یکی از اصلیترین منافع راهبردی اقتصادی، سیاسی و نظامی آمریکاست که این مساله اتحاد بالفعل میان این کشور و کشورهای جنوب خلیج فارس را برای موفقیت در رقابت با ایران بسیار مهم کرده است. آمریکا پیش از این برای حفاظت از منافعش در منطقه، به سیاست «دو محوری» اتحاد با سعودیها و شاه ایران دل بسته بود. انقلاب ایران در سال 1979 موجب سرنگونی شاه دستنشانده آمریکا شد که بهطور مؤثری به این سیاست خاتمه داد و ایران تبدیل به رقیب روابط آمریکا و عربستان شد و در نتیجه عربستان و کشورهای جنوب خلیج فارس به شرکایی حیاتی در مواجهه با نفوذ ایران تبدیل شدند.
آمریکا امیدوار است با تحکیم روابط خود با همه کشورهای عربی حوزه خلیج فارس بتواند ایران را مهار و نفوذ این کشور را در کشورهای جنوب خلیج فارس محدود کند. آمریکا با متحدان خارجی خود برای برقراری ترکیبی آمریکایی، عراقی و جنوب خلیجفارسی از قابلیتهای بازدارندگی و دفاعی که بتواند ایران را مهار کند، تلاش و همکاری میکند و تلاش آمریکا برای محدود کردن توانایی ایران برای استفاده از نفوذ سیاسی، روابطش با کشورهای منطقه، نفوذ در عراق، بهرهبرداری از تعارض اعراب و اسرائیل و قابلیتهای جنگ نامتقارن، گوشه ای از این اقدامات است. راهبرد آمریکا در پی ممانعت از جاهطلبیهای هستهای ایران و حمایت این کشور از تروریسم بینالمللی است. آمریکا با استفاده از تحریمهای یکجانبه و تحریمهای سازمان ملل برای تاثیرگذاری بر سرپیچی ایران از سازمان بینالمللی انرژی اتمی استفاده میکند، نقض حقوق بشر ایران را برای جامعه بینالملل آشکار میکند و از نظر نظامی نیز در بسیاری از کشورهای همسایه ایران حضور دائمی دارد و برای رقبای ایران ظرفیت بازدارندگی ایجاد میکند.
آمریکا با ظرفیتسازی و ارائه برنامههای آموزشی، دسترسی رسانهای و برنامههای تبادلی به مردم ایران کمک میکند درخواستهای خود را مبنی بر پاسخگویی، شفافیت و حکومت قانون استحکام بخشند که این کار شامل استفاده از ابزارهای دیپلماتیک برای یاری رساندن به کسانی است که از آزادیها و حقوق اساسی دفاع میکنند، درگیر کردن کشورهای همفکر برای توسعه روشهای اشتراکی برای اعمال فشار بر حکومت ایران و متقاعد کردن شرکتهای چندملیتی انرژی برای عدم فعالیت در ایران، میشود. آمریکا در عین حال در پی اصلاحات دموکراتیک و حقوق بشر نیز هست؛ اهدافی که گاهی با تمرکز این کشور بر نگرانیهای وسیعتر امنیتی در خلیج فارس تناقض دارد.