... حصارها را ویران کن
آنها را درهم بکوب
این سرزمین مال ماست
گویی می‌توانی شعر ویکتور خارا، شاعر آزادیخواه شیلیایی را از زبان یک نوازنده خیابانی در جنوب بوئنوس‌آیرس بشنوی، جنوب شهری‌ها در آرژانتین سرمست از فوتبال شده‌اند، بوکا جونیورز با تمام پسرانش یک‌بار دیگر موجب شد طعم تلخ مشکلات اقتصادی در آرژانتین تا شب عید شکرگزاری فراموش شود.
«کره زمین خیلی خوش‌شانس بود که از ناحیه مهره گردن دچار شکستگی نشد وقتی هواداران بوکاجونیورز یکشنبه گذشته در خیابان‌های بوئنوس‌آیرس به جشن و پایکوبی مشغول بودند».
هفته گذشته بوئنوس‌آیرس به 2 بخش تقسیم شده بود. وقتی در خیابان‌های پایتخت آرژانتین قدم می‌زدید، جنوب شهرنشین‌ها غرق در شادی بودند و شمالی‌های متمول هوادار ریورپلاته در سکوت. بوکاجونیورز قهرمان شد، پسران «جنوایی‌ها» فارغ از تمام اتفاقات، سرخوش‌ترین مردم آمریکای‌لاتین بودند. شنبه گذشته زیباترین لحظات برای زاغه‌نشین‌های بوئنوس‌آیرس رقم خورد؛ طبقه کارگری که مرز سنگینی و ثروتمندان طرفدار ریورپلاته را جدا کرده است، قهرمانی در آرژانتین پس از 3 سال این امید را زنده می‌کند که پسران کارخانه بوکا می‌توانند فاتح لیبرتادورس یا همان جام آزادیخواهان شوند تا شاید آبروی فوتبال آمریکای‌جنوبی دیگر دست ترسوهای سانتوس برزیل نیفتد تا به بدترین شکل ممکن برابر قهرمان اروپا تحقیر شوند.
این آخرین یکشنبه سرخوشانه سال کهنه میلادی بود که تیفوسی‌های بوکا کنار جداول خیابان سرود قهرمانی سر می‌دادند، یک یکشنبه تاریخی که آنها را بهتر برای جشن شکرگزاری آماده می‌کند. شما باید این جشن را با تمام احساس درک کنید تا باورتان شود آنها گویی فاتح جام جهانی شده‌اند، هنوز یک هفته از پایان لیگ نمی‌گذرد ولی گویی آنها فقر ناشی از تورم و مشکلات اقتصادی جامعه آرژانتین را فراموش کرده‌اند. خولیو سزار فالسیونی که چهره‌اش بیشتر به انیمیشن‌های ترسناک می‌خورد تا مردی مجذوب‌کننده به خاطر اینکه توانست آرزوی 3 ساله هواداران را برآورده کند به محبوب‌ترین مرد بوئنوس‌آیرس بدل شده، او خیلی زود پس از قهرمانی پسرانش از تیم خداحافظی کرد تا طمع شیرین قهرمانی تا ابد برایش باقی بماند. جنوب‌شهری‌های بوئنوس‌آیرس لباس تفاخر را به تن کردند تا «میلیونرها» [ریورپلاته] هم در غم حضور در دسته دوم فوتبال آرژانتین بمانند و هم آتش قهرمانی رقیب بدون حضور آنها برایشان شعله‌ور شود. درست مانند نمک ریختن روی زخم می‌ماند. ریورپلاته در 2 جبهه مغلوب شد، آنها زمانی شرمنده نبرد قومی و اجدادی‌شان شدند که رومن ریکلمه جام را بالا برده، کاغذ‌های رنگی روی سر پسران بوکا ریخته شد و ورزشگاه یک لحظه به شلوغ‌ترین نقطه کره‌زمین تبدیل شد. گویی دیه‌گو مارادونا در ورزشگاه است، نوارهای زرد و آبی سراسر ورزشگاه را گرفته و انگار کل هواداران قبل از قهرمانی کوکائین مصرف کرده‌اند!