وحید نوروزی*:
این روزها با توجه به سکون کامل هوا و افزایش شدید آلاینده‌ها مردم باید تا می‌توانند به صورت داوطلبانه از سفرهای بیهوده درون‌شهری خودداری کنند، درخانه بمانند و گروه‌های حساس مانند کودکان، بیماران و سالمندان برای طولانی مدت در معرض هوای آزاد قرار نگیرند.اگربه همین شکل پیش برویم از نظر میزان گازهای آلاینده ظرف مدت 2 سال به شرایط سال 1380 بازخواهیم گشت و این احتمال وجود دارد که دوباره منوکسیدکربن و اکسیدهای نیتروژن میهمان ریه‌های مردم تهران شود.به منظور کاهش آلودگی هوای پایتخت علاوه بر راه‌حل‌های بلندمدت و میان‌مدت، مجموعه‌ای از راهکارهای کوتاه‌مدت نیز قابل اجراست، از جمله جلوگیری از تردد خودروهای بسیار پرمصرف و آلاینده و سپس از رده خارج کردن این خودروها بدون توجه به سن آنها. همچنين توقف شماره‌گذاری موتوسیکلت‌های فاقد انژکتور و سیستم هوشمند کنترل سوخت و ایجاد محدودیت‌های جدی برای خودروهای زیر مدل 1382 یعنی سالی که استاندارد یورو 2 شروع شد از ديگر راهكارهاست.از سوي ديگر مي‌توان عوارض محیط‌زیستی بر اساس سن یا میزان آلایندگی خودروها درنظر گرفت.باید در نظر داشت هر دستگاه موتوسیکلت به اندازه
8 دستگاه خودرو آلودگی ایجاد می‌کند، از این رو اعمال تردد زوج و فرد برای موتوسیکلت‌ها و تصویب طرح ترافیک برای آنها و در مقابل آزاد بودن تردد موتوسیکلت‌های برقی در تمام محدوده‌ها راهکار دیگری است.هم‌اکنون افزایش ضربتی 100ایستگاه جدید سنجش آلاینده‌های هوا با مکانیابی صحیح برای پایش دقیق و صحیح کیفیت هوا ضروری است و نظارت بر کیفیت سوخت مصرفی و کیفیت آلایندگی خودروهای تولیدی نیز باید در مراجع بی‌طرف کنترل شود. امروز هیچ خودروسازی به جز تعدادی انگشت‌شمار برنامهای برای تامین قطعه یدکی مبدل کاتالیستی ندارد. همچنین ادغام محدوده طرح ترافیک و طرح زوج و فرد با یکدیگر و تغییر نام آن به «محدوده محیط‌زیستی» باید مدنظر باشد.در خاتمه باید گفت آلودگی هوای شهرمان با یک برنامه 3 تا 5 ساله به شرطی که این برنامه مشخصات یک برنامه واقعی را داشته باشد، قابل رفع است و البته در این میان فراموش نکنیم گسترش ضربتی حمل و نقل عمومی، «شاه‌‌کلید» هر برنامهای برای مهار آلودگی هوای پایتخت است.
* مشاور زیست محیطی معاون شهردار تهران