گروه سیاسی: ایالات متحده آمریکا در سایه گسترش غنی‌سازی اورانیوم در ایران و تلاش‌هایش برای رسیدن به توانایی‌های اتمی احساس می‌کند که هیبت و عظمتش در جهان هسته‌ای را از دست داده است. این بخشی از گزارشی است که نورمن آگوستین، نویسنده مشهور آمریکایی در یادداشتی در روزنامه آمریکایی واشنگتن‌تایمز منتشر کرده است. وی در ادامه آورده است: در عین حال توفان بحران اقتصادی که ایالات متحده آمریکا را درنوردیده، باعث شده است تا بازتاب‌های سلبی بر بودجه فدرال آمریکا بگذارد و این مساله مشکلی بزرگ در ایفای نقش آمریکا در رهبری هسته‌ای آینده آمریکا ایجاد خواهد کرد. بویژه اینکه می‌بیند تکنولوژی هسته‌ای در کشورهای در حال توسعه بشدت رو به رشد است و به دلیل افزایش روزافزون انرژی رقابت تنگاتنگی میان آنان برای ساخت ده‌ها نیروگاه هسته‌ای درگرفته است.
آگوستین که در دوره‌های ریاست‌جمهوری جورج بوش، رئیس‌جمهوری سابق آمریکا و بیل کلینتون، رئیس‌جمهوری اسبق این کشور عضو شورای مشورتی علوم و تکنولوژی کاخ سفید بوده است، همچنین می‌نویسد: آمریکا در حال حاضر به دلیل بحران شدید اقتصادی نقش رهبری خود را در جهان هسته‌ای از دست رفته می‌بیند. کاهش نقش رهبری در جهان هسته‌ای این نگرانی را برای آمریکا به وجود آورده است که احساس می‌کند در تامین امنیت هسته‌ای‌اش ضعیف شده است. علاوه بر آن همچنین این احساس به آمریکا دست داده است که به طور کلی توانایی‌هایش در تامین انرژی و قدرت لازم برای کنترل توسعه سلاح هسته‌ای جهان نیز کاهش یافته است. آگوستین سپس تاکید می‌کند، تاسیسات هسته‌ای جهان طبیعتا نیازمند سوختی هستند که از طریق غنی‌سازی اورانیوم حاصل می‌شود. این در حالی است که از طریق غنی‌سازی اورانیوم به راحتی می‌توان سلاح هسته‌ای تولید کرد و این یک مساله بغرنج بسیار بزرگ برای جهانیان است که کشورهای در حال توسعه‌ای مانند ایران و کره‌شمالی از طریق غنی‌سازی اورانیوم بتوانند به تسلیحات هسته‌ای برسند. وی در پایان می‌نویسد: زمانی که عصر جهان هسته‌ای آغاز شد ایالات متحده در راس کشورهای هسته‌ای جهان بود اما اکنون می‌بیند کشورهایی به تکنولوژی هسته‌ای دست یافته‌اند که دشمنان قسم‌خورده آن محسوب می‌شوند و هیچ اعتنایی هم به هشدارها و فشارهای آن نمی‌کنند. این مساله باعث سرخوردگی آمریکا شده است. بویژه اینکه آمریکا در دوره‌ای با تولید سلاح‌های هسته‌ای خورشید تابان تولید سوخت هسته‌ای جهان بود در حالی که اکنون می‌بیند این رهبری بر باد رفته است.