وفات سیدمحمد شیرازی سلطانالواعظین (1391ق)
وى فرزند ارجمند حاج سیدعلىاکبر (اشرف‌‌‌‌‌‌‌الواعظین) معروف به اکبرشاه بود که در ماه ذىقعده سال ۱۳۱۴ق در تهران متولد شد و در حجر والد ماجد تربیت کامل یافت و مقدمات اولیه را در مدرسه پامنار تهران خواند. در سال ۱۳۲۶ق با والد مبرورش مشرف به عتبات عالیات شد و مدت 2 سال در کربلا توقف کرد و تحصیلات سطوح متوسطه را در نزد مرحوم فاضل مرندى و شهرستانى خاتمه داد. سیدمحمد شیرازی در خدمت پدر به کرمانشاه مراجعت کرد و به وظایف تبلیغاتى از طریق منبر مشغول شده و براى تکمیل علم و کمال و انجام وظایف و افاضه و استفاضه مسافرت‌‌‌‌‌‌‌هاى بسیارى به بلاد اسلامى عراق و سوریه و فلسطین و اردن و مصر و هندوستان کرد و با طوایف بسیارى از یهود و نصارى و هنود و منحرفان از دین از قبیل بهایی‌‌‌‌‌‌‌ها و قادیانی‌ها مناظرات دینى و مذهبى کرد که مهم‌ترین آنها 2 مناظره بزرگ وى در ۱۳۴۵ق است؛ یکى با برهماییان در حضور قائد بزرگ هند گاندى در دهلى و دیگرى با 2 عالم بزرگ سنت و جماعت حافظ محمد رشید و شیخ عبدالسلام در مدت 10 شب و هر شب 8 ساعت، در شهر پیشاور پنجاب. جریان مناظرههاى سلطانالواعظین در تمام جراید آن زمان هند درج شد. از آثار سیدمحمد شیرازی؛ «شبهاى پیشاور» در یکهزار و 50 صفحه (حاوی گزارش مجلس مناظرهاش در پیشاور)، «صد مقاله سلطانى»، «ردیه بر یهود و نصارا» و «گروه رستگاران یا فرقه ناجیه» (در 2 مجلد) را میتوان نام برد. سلطانالواعظین در بیست و هشتم رمضانالمبارک سال ۱۳۹۱ هجری قمری در تهران وفات کرده و جنازهاش با تجلیل فراوان به شهر مقدس قم برده و با تشییع آبرومندى که از طرف آیتاللهالعظمى مرعشى‌نجفى (رحمه..اللهعلیه) از آن واعظ شهیر بهعمل آمد در مقبره ابوحسین مدفون شد. زمان درگذشت سلطانالواعظین بنا به روایتی دیگر، بیستم شعبانالمعظم ۱۳۹۱ق اعلام شده است. نقل است که پس از فوت سلطانالواعظین، حجتالاسلام والمسلمین حائرى تهرانى، مرحوم ثقه..الاسلام حاج سیدجواد سهدهى را که از منبری‌‌‌‌‌‌‌هاى برجسته تهران بوده در خواب مىبیند که در باغ بسیار بزرگى با وضع بسیار خوشى است، مىپرسد: آقاى سهدهى چطورى؟ مىگوید: بسیار خوبم و از وقتى که آقاى سلطانالواعظین آمده است به هرکدام از ما یک درجه دادهاند.
کشف رادیوم توسط «پیر و ماری کوری» دانشمندان لهستانی (1898م)
ماری کوری فیزیکدان بزرگ لهستانی در 26 ژوئیه سال 1898م، عنصر جدیدی کشف کرد و نام آن را به دلیل علاقهای که به زادگاه خود واقع در پولند (لهستان) داشت، پلونیوم گذارد اما وی و همسرش پیر کوری به این کشف قانع نشدند، زیرا بقیه مادهای که بعد از پلونیوم به دست آمد، به مراتب قویتر و موثرتر از پلونیوم بود. آنها دوباره به صاف کردن محلول پرداختند تا آنکه ماده جدیدی را کشف کردند و آن را رادیوم نامیدند. رادیوم عنصر عجیبی بود. قدرت رادیواکتیویته آن میلیونها بار بیش از اورانیوم بود و این همان چیزی بود که ماری کوری مدتها در جست‌وجویش بود. رادیوم به آسانی روی فیلم عکاسی اثر میگذارد و شدت این تاثیر حتی موقعی که فیلم در کاغذ ضد نور پیچیده شده باشد دیده می‌شود. ماری کوری دریافت که رادیوم روی بافت بدن اثر میکند و آن را از بین میبرد. بنابراین میتوان از آن برای معالجه سرطان و سایر بیماریهای پوستی استفاده کرد. گرمایى که از عنصر رادیوم به دست میآید به حدی است که میتواند در هر ساعت یک‌و‌نیم برابر وزن خود، یخ را آب کند. این انرژی حرارتی از خود رادیوم تولید می‌شود یعنی رادیوم به اتمهای سادهتر تجزیه می‌شود و ایجاد گرما میکند. ماری‌کوری با این کشف دنیا را به تکان درآورد و به همراه همسرش، برنده جایزه نوبل فیزیک شد. رادیوم در شمار یکی از گرانبهاترین و کمیابترین فلزات جهان قرار دارد. هرچند کشف رادیوم و دیگر عناصر رادیواکتیویته افتخار فراوانی برای کوری به ارمغان آورد اما تماس دائم با این عناصر خطرناک باعث فرسایش سلولهای بدن ماری کوری شده و وی سرانجام در چهارم ژوئیه 1934م با تنی رنجور درگذشت.