رضا خسروی: در یادداشت روز شنبه اشاره کردم هنوز برای قضاوت درباره جشنواره سیام فیلم فجر زود است و از حالا نمیتوان گفت محمد خزاعی تا چه اندازه میتواند کارنامه نسبتا موفق خود را تکرار کند. ترکیب هیات داوران بخش سینمای ایران اما نشان داد خزاعی به دنبال برگزاری جشنوارهای مهم و کمحاشیه است. حتما خاطرتان هست که در سالهای اخیر ترکیب هیات داوران در اقدامی عجیب به طور شفاف رسانهای نمیشد و عجیبتر آنکه در این هیات افراد غیرسینمایی حضوری پررنگتر از سینماییها داشتند. عیب بزرگتر اینکه گاهی (شاید هم از سر ناچاری)، همان افراد حاضر در هیات انتخاب، گروه داوران را شکل میدادند. انتقادات به این رویه و نیز صبغه هیات داوران، سال گذشته به اوج رسید تا جایی که فیلمساز معتبری چون سیدرضا میرکریمی لب به اعتراض گشود و عنوان کرد گرفتن جایزه از این هیات برایش افتخار نیست؛ انتقادی که البته با واکنش ناخوشایند برخی از این افراد مواجه شد و در اقدامی غير موجه فیلم «یه حبه قند» را در عین شایستگی از جایزه محروم کردند. خزاعی در گفتوگویش با «وطن امروز» قول داده بود در جشنواره سیام از افراد شایسته و کاربلد سینما در ترکیب هیات داوران و انتخاب استفاده میشود. دبیر جشنواره به قولش عمل کرده؛ ترکیب کنونی اگرچه ایدهآل نیست اما با اندکی اغماض میتوان آن را بهترین ترکیب چند سال اخیر دانست. عزيزالله حميدنژاد، علی رفیعی، حمید نعمتالله، مینو فرشچی حبیبالله کاسهساز و جواد طوسی نامهایی معتبر در سینمای ایران هستند. سيدعليرضا سجادپور هم سینماگری قابل است ولی حضور او و بهمن حبشی در این هیات به عنوان سینماگرانی که در حال حاضر از مدیران دولتی هستند هم آن ایرادی است که همواره به جشنواره گرفته میشود. از توانایی جلیل عرفانمنش هم میشد در جای دیگری استفاده کرد. با این حال انتخاب چنین ترکیبی از سوی محمد خزاعی میتواند نخستین برگ برنده جشنواره باشد و به سینماگران این اطمینان را دهد که آثارشان با نگاهی سینمایی داوری میشود.