1- اگرچه روزهایی هستند که در تاریخ، جاودانه می‌شوند اما فرق یوم‌الله با چنین روزهایی در این است که تاریخ را جاودانه می‌کند. بعضی روزها اصولا تاریخ‌سازند و هیچ بدهی به تاریخ ندارند. همچنانکه تاریخ، مردان بزرگ می‌سازد اما این مردان حکیمند که تاریخ را می‌سازند. تاریخ، خمینی را نساخت بلکه این خمینی بود که تاریخ‌ساز شد. یوم‌الله 9 دی، محتاج تاریخ نیست بلکه این تاریخ است که مدیون یوم‌الله ملت ماست. باید نشست و دید و بررسی کرد که تاریخ به «آقا» چه داده و «آقا» به تاریخ چه داده؟! هم الان 22 سال است که خامنه‌ای، امام ماست. بی‌شک جمهوری اسلامی، تاریخ درخشانی دارد اما درخشانی این تاریخ منور، در این 22سال سخت و پرفتنه و طاقت‌فرسا، ناشی از چیست؟! مدیون رهبری کیست؟! گیرم خاورمیانه دارد روی انگشتان مقدس سپاه قدس می‌درخشد؛ این درخشش، متاثر از فرماندهی کدام علمدار حکیم است؟! گیرم 9 دی، یوم الله است، آیا جز به خاطر وجود گرانقدر «حضرت ماه» است؟! واقعیت این است که اگر خامنه‌ای نبود، خیلی‌ها دوست داشتند اندیشه خمینی را در موزه‌ها نگه دارند، و مگر نگفتند و ننوشتند؟! مگر در فتنه 88 آتش نزدند تصویر امام را؟! مگر گلایه‌ای داشتند سران فتنه به این کار؟! مگر موسسه تنظیم، اعتراض کرد؟! مگر نمی‌خواستند به اسم خمینی، رسم ولایت‌فقیه، آرمان امام را تنها بگذارند؟! گمانم اینک که پای یوم‌الله ما به 3 سالگی باز شده، فصل نوینی از تاریخ اسلام آغاز شده و چندی بعد نیز که انقلاب اسلامی، وارد بهار سی و چهارم عمر خود می‌شود، امام و شهدای دوران در ردیف مهم‌ترین کسانی هستند که به خامنه‌ای، «خدا قوت» می‌گویند. صبحگاهان «خورشید» طلوع نمی‌کند، الا اینکه اول، «خسته نباشید» به «ماه» بگوید. قدر «علی» را «محمد» می‌داند و مقام «عباس» را «حسین». می‌شکند کمر آفتاب اگر که ماه نباشد. باری! در کربلا این اتفاق افتاد و حسین، کمرش شکست. بعضی‌ها برای آنکه «کمر ظهور»، «شأن نور» و «علم انتظار» را بشکنند، «ولی فقیه» را نشانه رفته‌اند اما فتنه‌گران، اگر در عاشورای 88 نشان دادند دشمن مشترک انقلاب خمینی و قیام حسینی‌اند، منحرفین نیز برخلاف لاف گزافی که می‌زنند، اتفاقا مشکل اصلی‌شان با «امام زمان» است و دشمنی مشترک دارند با حجت خدا و نایب بر حقش. «جمهوری ایرانی» و «مکتب ایرانی» هر 2 از یک جا خط می‌گیرند. می‌دانید آنجا کجاست؟! سربسته بگویم؛ یک جای «سرگشاده» است! از عمق شعارهای 9دی، کینه‌ها دارند عده‌ای. دنبال زخم زدن هستند. عده‌ای کینه دارند که چرا عکس ما در عمق تصاویر نبود؟! و عده‌ای کینه دارند که چرا عمق شعارها علیه ما بود؟! غلط زیادی کرده‌اند این 2 کس، اگر بگویند ما هنوز هم با هم مخالفیم! جز دعوا بر سر نشان دادن وقاحت بیشتر، مابقی جاها آشتی‌اند با هم! «فتنه» چو «انحراف» ببیند، خوشش آید و «راس فتنه» چو «راس انحراف» ببیند، خوشش آید! تیشه زدن به ریشه 9 دی مهم‌ترین کانون وحدت عقده‌ای‌هاست. شب‌پرستانی که خورشید را قبول دارند اما برای اطاعت از ماه، ناز می‌کنند و ادا درمی‌آورند. یکی ادعا می‌کند من با خمینی عکس دارم و هر شب خواب امام را می‌بینم و... اما بنازم روی آن یکی را که مدعی ارتباط با عوالم بالاتر از این حرف‌هاست! او با امام زمان عکس دارد! می‌بینید برای مقابله با خط ولایت‌فقیه، خط ملت و خط عاشورایی یوم‌الله 9 دی 88 به چه حربه‌هایی متوسل می‌شوند؟! هدف این است: به اسم «الله‌اکبر»، مخالفت کنند با ولایت خدا. به اسم «محمد»، «علی» را بزنند. به اسم «نهج‌البلاغه»، ابوتراب را. به اسم «مردم»، «دین» را... و به بهانه «عدالت»، «ولایت» را، که خدا خوب رسوایشان کرد؛ آنجا که نشان داد دور شدن از ولایت‌فقیه از اخلاصت کم می‌کند و بر اختلاست، اضافه!
2-
اندازه یک روز از سالگرد یوم‌الله 9 دی 88 دور شده‌ایم اما همچنان باید سخن گفت با 9 دی. قشنگ‌ترین چهارشنبه تاریخ انقلاب اسلامی، چیزی از جنس روز درختکاری و مبارزه با دیابت نیست که سالگرد به سالگردش، تبش بالا رود و یادش گرامی داشته شود. البته ایرادی ندارد که «اداره‌های جمهوری اسلامی» هم در جشن 9 دی شریک شوند اما 9دی بیشتر معطوف به «اراده‌های انقلاب اسلامی» است. راز و رمزی دارد این روز. اسراری از جنس خاک شلمچه.
3-
یوم الله 9 دی، «کربلای پنج جنگ روزگار» است و چه خوب که عملیات کربلای 5 روزگار جنگ هم در دی‌ماه حادث شد. بخوانیم با هم این رنج مقدس و پنج شیرین و گنج گرامی و جنگ دیدنی و روزگار رویایی را... .
3/ یک:
کربلای 5، به روایتی؛ تحلیلی‌ترین عملیات 8 سال جنگ تحمیلی بود و بشدت سیاسی. یوم‌الله 9 دی نیز در 8 ماه جنگ تحلیلی، حکم یک عملیات تحمیلی را داشت. یعنی ملت ناچار شد رای و اراده خودش را تحمیل کند به فتنه‌گران. بی‌تاب بلکه دیگر عصبانی کرده بودند ملت شهیدپرور ما را. مادران شهدای ما را. همسران شهدای ما را. فرماندهان سپاه و بسیج ما را. ناراحت کرده بودند «آقا»ی ما را. آشوب عاشورا، علمدار عباس‌مدار انقلاب اسلامی را سراسر «خشم مقدس» کرده بود.
ادامه در صفحه 12