۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۲:۱۵
شریف حیدربیگی

فتنه88، ویترینی از همه رذایل و فضایل

مشارکت 85 درصدی آحاد مردم در انتخابات ریاست‌جمهوری دهم و رای 40 میلیونی مردم به اصل جمهوری اسلامی، در حقیقت بیانگر مطالبات اجتماعی آنان مبتنی بر عدالتی بود که پیامی جز نفی صریح «دیکتاتوری فساد» و محقق شدن بیش از پیش «گفتمان اصیل انقلاب اسلامی» نداشت. اما متاسفانه «تمامیت‌خواهان رجعت‌طلب» که در یک فرآیند دموکراتیک خود را شکست خورده می‌دیدند نتوانستند رای و نتایج انتخابات برآمده از متن مردم را بپذیرند؛ بنابراین با ارتکاب «جرمی بزرگ» یعنی با طرح ادعای دروغین تقلب 11 میلیونی در انتخابات ریاست‌جمهوری در زميني بازي خوردند كه دشمن طراحي كرده بود. انقلاب اسلامی ایران در حالی وارد چهارمین دهه از حیات بابرکت خویش شد که مي‌توانست با اين مشاركت حداكثري به عنوان يك سکوی پرتاب، به‌‌رغم نامهربانی‌های روزگار، قله‌های بزرگی و مجد را بيش از پيش فتح کند. نگارنده بر آن است تا در حد وسع و توان خود و به طور اختصار ضمن تعریفی از فتنه، ماهیت و تبعات آن، ظلمي كه پس از انتخابات در حق ملت ایران روا داشته شد را باز روایت کند تا رفتار و کردار زشت اقلیتی گستاخ که بر اکثریت شورش کردند به دست فراموشی سپرده نشود.

حقیقت فتنه و فتنه‌گران در طول تاریخ

وضعیت فتنه وضعیتی است که حق و باطل با یکدیگر درآمیخته شده و با شعارهای فریبنده، به باطل، لباس حق پوشانده می‌شود. پیشینه و سوابق افراد مدعی حق كه قبلا در بدنه نظام بوده‌اند، به گونه‌ای است که امر بر عموم مردم و بعضا نخبگان مشتبه شده و آنها را در معرض آزمون سختی قرار می‌دهد. فتنه در مراحل ابتدایی خود به صورت نامشهود و در خفا شکل می‌گیرد که در این زمان فاقد عوارض ظاهری و خارجی است اما در مراحل بعدی آشکارا و بی‌پرده رخ عیان می‌کند و آثار و تبعات مذموم خود را در اجتماع ظاهر می‌کند. مداقه كافي در اين قسمت از صحبت‌هاي انتخاباتي يكي از فتنه‌گران كه به كرات آن را بيان کرده، مي‌تواند كمك شاياني به فهم اين مساله كند. نامبرده نه در بازداشت يا زندان بوده که بتوان ادعا کرد تحت شکنجه قرار دارد و نه قرصی خورده بود كه متوجه اظهارات مستدل و منطقي خود نباشد. وي به درستي به جايگاه واقعي ولايت فقيه اعتراف مي‌كند و مي‌گويد: «ولایت فقیه همواره کشور را از کودتاها نجات داده و این قطعا عقیده سیاسی بنده است. ما بدون ولایت در 30سال گذشته در برابر تهدیدات آسیب‌پذیر بودیم و هر لحظه ممکن بود کشور به گذشته بازگردد. من با قبول این اصل وارد انتخابات شده‌ام.» (دانشگاه فردوسی مشهد، 3 اردیبهشت 88) اين اظهارنظرها درحالي است كه كمتر از 2 ‌ماه بعد، ايشان با نقض گفتار و عقيده خود در برابر ولي خود مي‌ايستد. دوران امیرالمؤمنین علی(ع) از دوران‌های مثال‌زدنی و عبرت‌آموز تاریخ سیاسی اسلام، برای مواجه شدن جامعه اسلامی با فتنه‌های سنگین و شکننده است. شباهت‌های بسیار زیادی میان رفتار خواص و نخبگان زمان امیرالمؤمنین(ع) و دوران کنونی انقلاب اسلامی وجود دارد که پرداختن بدان‌ها در این مقال نمی‌گنجد. البته در سطح توده‌های مردم، این مساله از تفاوت‌های بسیاری برخوردار است، چرا که برخلاف فتنه88، مردم آن زمان، تحت تاثیر جریان‌های انحرافی و خواص واخورده، از ولی زمان خود فاصله گرفتند. به هر حال از نشانه‌ها و ویژگی‌هاي کانون فتنه كه همه منافقان در طول تاریخ داشته و دارند، خود برتربینی و نگاه عاقل اندر سفیه به جامعه پیرامون خود است. نتیجه این روحیه اهریمنی، این است که «اهل ایمان» را افرادی عقب مانده و واپسگرا به حساب می‌آورند و خود را روشنفکر، خردورز و اهل دانش قلمداد می‌کنند. حال آنکه برعکس، خودشان مظهر سفاهت، منبع بی‌خردی و تندیس واپسگرایی‌اند.

23 خرداد تا 9 دي 88 در يك نگاه

عروسك‌هاي خيمه‌شب‌بازي فتنه، ضمن خوش رقصي براي جبهه استكباري، با ارتکاب «جرمی بزرگ» و طرح ادعای دروغین تقلب 11 میلیونی در انتخابات ریاست‌جمهوری، بدون آنکه مدرک محكمه‌پسند يا دلیل قابل اعتمادی ارائه کنند، سعی کردند تا با ظاهرسازی و لشکرکشی‌های خیابانی در تهران و بزرگنمایی حواشی، خواسته انحصارطلبانه خود را به کل ایران تحمیل کنند. رفتار خشونت‌آمیز این گروهک که عمدتا از فراسوی مرزها به همراه رسانه‌هاي مجازي و اپوزيسيون برانداز خارج‌نشين هدایت و حمایت می‌شد؛ علاوه بر اغتشاشات و بروز ناامنی و ضربه‌زدن به کسب و کار مردم و غارت و تخریب و انهدام اموال عمومی و خصوصی، در قالب صحنه‌های تلخ و انزجارآوری نظیر روز قدس،13آبان، 16 آذر، هتک حرمت عاشورا و به آتش كشيدن مساجد و... نیز نمودار شد. در واقع دشمن موفق شد با كمك طيف متنوعي از منافقين، بهاییان، ماركسيست‌ها، سلطنت‌طلب‌ها و بالاخص سوءاستفاده ابزاري از افراد متوهم، 8 ماه فتنه را بر مردم اين سرزمين تحميل کند. مثلث «زر و زور و تزویر» که چشم دیدن زمینه‌های قطعی پیشرفت مردم در همه ابعاد را نداشت، نه تنها شیرینی مشاركت حداكثري در انتخابات را در کام ملت مظلوم و در عین حال قهرمان ایران تلخ کرد، بلکه زمینه جسارت دشمنان این آب و خاک را بیشتر کرد و بدون شک، می‌توان ترور شهدای «راه علم و دانش» و بویژه تاخیر در بیداری اسلامی کشورهای منطقه را نیز در این مسیر تحلیل و ارزیابی کرد. اما رفتار و گفتار فتنه‌گران باعث شد با خلق حماسه 9 دي، بار ديگر طي رفراندومي خودجوش اثبات شود مردم همواره در سایه‌سار ولایت، عاقلانه عشق مي‌ورزند و عاشقانه عقل مي‌ورزند.

مشاركتی حداکثری و نقطه‌عطفی تعیین‌کننده

همه اجتماعات و راهپيمايي‌هاي سراسري ملت ايران در طول 3 دهه اخیر، ديدني و شورانگيز بوده‌اند اما ناگفته پیداست که 9 دی 88 حال و هواي ديگري در تجمع ميليوني و کم‌نظیر مردم، حاکم بود. خيزش و جوششی وصف‌ناپذير و تجمعي که منبعث از ايمان و اعتقادات يک ملت بود. در واقع «حماسه9 دي» يک «اعلان حضور»، يک «نقطه عطف»، يک «اتمام حجت» و يک «اجتماع شگفت‌انگيز» اما در عين حال عکس‌العملي «طبيعي» و عادي به حساب مي‌آيد که خیلی دور از انتظار و غیرقابل پیش‌بینی نبود. 9دي تبلورحضور و نمود عینی ولایتمداری مردم به معنای واقعی کلمه است. این نمایش شورانگیز درحالی بود که به‌‌رغم مطالبات مکرر رهبر حكيم انقلاب حفظه‌الله مبنی بر موضعگیری شفاف و بی‌پرده خواص مدعی، شاهد سکوت ناخواسته یا تاکتیکی آنها بودیم که سر در برف فرو بردند یا بعضا در لفافه و بر اساس «حب و بغض‌های شخصی» سخن می‌راندند تا سرگذشت تاريخي «ناکثین» را برای ما تداعي کنند؛ هر چند مردم ما برای چندمین بار بر این گفته از امام راحل‌مان(ره) صحه گذاشتند که فرمودند: «من با جرات مدعی هستم كه ملت ایران و توده میلیونی آن در عصر حاضر بهتر از ملت حجاز در عهد رسول‌الله(ص) و كوفه و عراق درعهد امیرالمومنین(ع) و حسین بن علی(ع) می‌باشند. آن حجاز كه در عهد رسول‌الله – صلی‌الله علیه و آله - مسلمانان نیز اطاعت از ایشان نمی‌كردند و با بهانه‌هایی به جبهه نمی‌رفتند، كه خداوند تعالی در سوره «توبه» با آیاتی آنها را توبیخ فرموده و وعده عذاب داده است. و آنقدر به ایشان دروغ بستند كه به حسب نقل، در منبر به آنان نفرین فرمودند. و آن اهل عراق وكوفه كه با امیرالمومنین آنقدر بدرفتاری كردند و از اطاعتش سر باز زدند كه شكایات آن حضرت از آنان در كتب نقل و تاریخ معروف است. و آن مسلمانان عراق و كوفه كه با سیدالشهدا – علیه‌السلام - آن شد كه شد. و آنان كه درشهادت دست آلوده نكردند، یا گریختند از معركه یا نشستند تا آن جنایت تاریخ واقع شد».

9 دي، نماد شكست انگاره‌هاي سكولاريستي

از بدو انقلاب، تلاش‌هاي گسترده و مستمري براي برقراري نظامي سكولاريستي در ايران صورت گرفت؛ فقط به عنوان نمونه مي‌توان به تصويب لوايح بودجه پنتاگون در سال 2007 به مبلغ 66 میلیون دلار، سال 2009 به مبلغ 55 میلیون دلار و سال 2010 به مبلغ 55 ميليون دلار اشاره کرد كه براي «جنگ نرم عليه انقلاب اسلامي و شبكه‌سازي اغتشاشگران حوادث پس از انتخابات و آموزش الكترونيكي ايرانيان مخالف نظام براي براندازي نرم و ارائه آموزش‌هاي لازم رسانه‌اي و كامپيوتري براي راه‌اندازي سايت‌ها» اختصاص داده شد و البته اين غير از اقدامات رژيم صهيونيست و انگليس و ساير دشمنان اين آب و خاك و به عنوان مشتي از خروارهاست. اما برخلاف انتظار مدافعان تفكرات سكولاريسم، آنچه در عمل شاهد هستيم اين است كه مردم بيش از پيش به دين و مظاهر آن روي آوردند و از گفتمان‌هاي غيربومي دوري گزيدند، طوري كه ولايتمداري، اساس پيشرفت و اصلي‌ترين عامل فائق آمدن بر مشكلات مي‌شود. شاهد اين مدعا 9دي (روز تجدید میثاق با ولایت) است كه نيازي به تبيين بيشتر ندارد. نظريه‌پردازان سكولاريسم اعتقاد داشتند اين نوع نظام‌ها، برقراركننده صلح در جهان خواهند بود، در حالی‌كه ناگفته پيداست تنها بخشي از رهاوردهاي نظام‌های سكولاريستي در غرب، 2 جنگ جهانی در قرن بيستم و كشتار بيش از 100 ميليون انسان است. دکتر روآن ویلیامز، رهبر 78 میلیون انگلیکن در مقاله‌ای که اخیرا به مناسبت کریسمس و در حمايت از جنبش وال‌استريت منتشر کرد با بيان اينكه مشكل اساسي غرب، مسائل اقتصادي نيست، به معضل سيستم‌هاي سكولاريستي اشاره كرده و نوشته است: «اگر مسیح در زمان معاصر زندگی می‌کرد با قبول خطرات به این جنبش ملحق می‌شد و تنها کنار نمی‌نشست».

جبهه استکباری، دایه مهربان‌تر از مادر!

علاوه بر بازروايت 8 ماه فتنه، بد نیست به بررسی علل پشتیبانی لجستیک، رسانه‌ای و مالي کشورهای غربی و منطقه‌اي از عمال خود در طول 8‌ ماه تنش‌های بي‌امان پس از انتخابات نيز بپردازیم. در یک نگاه ساده، بديهي است هر کشوری در یک برنامه بلندمدت چندین ساله، اهداف کلی آینده را برای خود ترسیم کند و بعد از آن حتی کوچک‌ترین حرکت‌ها را بر مبنای این اهداف تعیین می‌کند. یقینا کشور قدرتمندي مثل ایران كه براي مردم دنيا پيام‌هاي روشني دارد، وجودش در منطقه سوق‌الجيشي خاورمیانه، برای این کشورها ناخوشایند است و طبیعی است که از هیچ تلاشی برای ضعیف کردن این حریف قدرتمند فروگذار نمی‌کنند. به عبارتی این توجه ناگهانی قطعا از سر دلسوزی نیست که اگر بود، در طول سال‌های جنگ تحمیلی به فکر کمک به ما می‌افتادند. حال که در گذر زمان و به مدد روشنگری‌های رهبر انقلاب دام‌ظله «ماهیت و نیت اصلی و چهره‌ دروغین مدعیان قانونمداری» برای مردم آشکار شده و غبار فتنه فرونشسته، جا دارد قدري بيشتر روي اين جمله از امام (رض) تأمل كنيم كه فرمودند: «هرگاه دشمن از شما تعریف کرد به خودتان شک کنید».

تأملي در كاهش توقعات مردم از 59 تا 88!

30 سال از روزهاي آغازين جنگ مي‌گذرد. روزهایی كه پير و جوان، زن و مرد، كارگر و كارمند، دانشجو و طلبه، همه و همه به جنگ تمام عيار و نابرابري شتافتند. آن روزها نيز از جمله برهه‌های سخت حيات جمهوري اسلامي بود، آن زمان هم ادعا مي‌شد مسؤولان امر، براي دفاع از كيان خود و تحريك و تشويق جوانان جهت حضور در جبهه‌ها، دست به دامن روغن و برنج شدند. حربه‌اي كه براي آنها نتايج مثبتي به همراه دارد، چون از اين طريق مي‌توانند اهداف از پيش تعيين شده خود را محقق سازند. با قبول اين فرضيه غلط، طبق ادعاي كوردلان، جوانان آن زمان بنا به دلايل نامعلومي حاضر بودند در عوض 2 قلم كالاي ناچيز حكومت، با دست خالي و كيلومترها دورتر از خانه و كاشانه، جان خود را در كف دست بگيرند و با تمام وجود، 8 سال تمام و به صورت شبانه روز از مرزهاي عقيدتي و جغرافيایي كه قبول نداشتند، دفاع کنند! حال جاي سوال اينجاست كه چه شده است امروز نسل اول و دوم به همراه فرزندان برومندشان، در ميدان سخت‌تر و پيچيده‌تري كه براي دفع فتنه 88 پيش رو داشتند؛ به جای روغن و برنج با كيك و ساندیس اقناع شده‌اند؟! و سوالاتي ديگري كه جاي بسي تأمل دارد اين است كه با اين احتساب، چرا توقعات مردم به‌رغم سخت‌تر شدن شرايط براي حمايت از نظام جمهوري اسلامي كمرنگ‌تر شده است؟! و اينكه چرا كشورهایي كه با پديده بيداري اسلامي و جنبش‌هاي مهار ناشدني مواجه هستند براي متوقف ساختن روند رو به رشد آن از تجربيات جمهوري اسلامي (دادن اقلام ناچيز به مردم براي دفاع از موجوديت خود) استفاده نمي‌كنند؟! شايد هم اقدامات مشابهي داشته‌اند ولي كيك و ساندیس‌ها و همچنين روغن و برنج‌هاي سایر کشور‌ها از چنین تاثیرگذاری‌اي روی مردم‌شان برخوردار نبوده است! و شايد هم توقعات مردم‌شان بيشتر از اين حرف‌هاست و مسؤولانشان نمي فهمند... شاید هم گروهی که اتفاقا در اقلیتند باید زاویه دید خود را نسبت به این پدیده‌ها تغییر دهند تا به درک درستی از واقعیت‌ها و حماسه‌هایی چون 9 دی دست پیدا کنند.

آیا دوران فتنه‌گری تمام شده است؟

اینک بيش از 2 سال است که گرد و غبار فتنه فرونشسته و سوالی که الان به ذهن متبادر می‌شود این است که آیا دوران فتنه‌گری به سرآمده است؟

ادامه در صفحه 12

ارسال نظر
captcha
پربیننده