گروه بین‌الملل:
سایه سنگین مرگ، گرسنگی و بی‌خانمانی در سال 2011 بر زندگی 13 میلیون نفر در شاخ آفریقا سنگینی می‌کرد. زندگی میلیون‌ها نفر از ساکنان سومالی، اتیوپی، کنیا، اوگاندا، جیبوتی و سودان تحت تاثیر خشکسالی بود که گفته می‌شود بدترین خشکسالی و قحطی 60 سال گذشته در آفریقا بود. قحطی و خشکسالی شاخ آفریقا یکی از بزرگ‌ترین فجایع بشری دهه‌های اخیر را موجب شد. ده‌ها هزار نفر در اثر خشکسالی و قحطی جان خود را از دست دادند و صدها هزار نفر بی‌خانمان شدند. در این میان کشور سومالی بدترین وضع را داشت. از سویی سال‌ها جنگ داخلی این کشور را به مرز نابودی رسانده و از سویی دیگر عدم وجود یک دولت مرکزی مقتدر موجب شده است عملیات‌های امداد و نجات در این کشور با دشواری‌های فراوانی روبه‌رو شود. نواحی بزرگی از سومالی دچار خشکسالی شدند و همین امر سبب شد هزاران سومالیایی در جست‌وجوی آب و غذا، خانه و کاشانه خود را رها کنند. تا اواسط سال 2011 هزاران سومالیایی در اردوگاه آوارگان دداب در شمال کنیا و اردوگاه دولو در اتیوپی اسکان داده شدند. گفته می‌شد روزانه بین 800 تا هزار نفر وارد این اردوگاه‌ها می‌شوند. به رغم هشدارهای برخی سازمان‌های بین‌المللی 6 ماه پیش از تشدید بحران، عملیات‌های کمک‌رسانی اغلب دیر آغاز شدند. توجه رسانه‌های بین‌المللی تنها زمانی به بحران سومالی جلب شد که بحران شدت گرفته و فاجعه از حد تحمل خارج شده بود. هزاران زن و کودک سومالیایی با پای پیاده صدها کیلومتر را برای رسیدن به اردوگاه‌های آوارگان طی کردند. تعداد زیادی از آنها در طول مسیر جان دادند. مادران شاهد مرگ کودکان خردسال خود بودند. سازمان ملل متحد پیش‌بینی کرد بیش از 2 میلیارد دلار برای مقابله با بحران مورد نیاز است. بر اساس گزارش‌های موجود روزانه 250 کودک در اثر سوءتغذیه در شاخ آفریقا جان باخته‌اند. در برخی بخش‌های سومالی وضع از این نیز بدتر بود و نرخ مرگ و میر به 7 درصد در هر 10 هزار نفر می‌رسید. طی 3 دهه گذشته این نخستین‌بار بود که سازمان ملل متحد اعلام کرد در بخش‌هایی از آفریقا قحطی رخ داده است. آثار
2 دهه جنگ داخلی و عدم وجود یک نظام بهداشتی کارا در سومالی بر شدت بحران افزوده بود. ناامنی در سومالی بر عملیات سازمان‌های کمک‌رسانی بین‌المللی تاثیر گذارده بود و عملا کمک‌رسانی به بخش‌هایی از سومالی که تحت نفوذ شورشیان این کشور بود ناممکن بود. تا ماه دسامبر سال 2011 بیش از 152 هزار آواره سومالیایی وارد اردوگاه دداب شدند تا شمار ساکنان این اردوگاه که برای اسکان حدود 90 هزار تن سامان داده شده بود به 444 هزار نفر برسد. اگرچه کمک‌های بین‌المللی تا حدی به بهبود اوضاع کمک کرد و طی ماه‌های پایانی سال 2011 توجه رسانه‌ها به بحران سومالی کاهش یافت اما همچنان 2 منطقه در جنوب و مرکز سومالی در فهرست مناطق قحطی‌زده سازمان ملل متحد قرار دارند. قحطی در سومالی همچنان ادامه دارد. بی‌ثباتی و ناامنی در سومالی به حدی غیرقابل تحمل رسیده است.