لحظه 2011: قهرمانی بیرمنگام‌سیتی
در جام لیگ
آن روز روزی بود برای مردان فراموش شده، اول نیکولا زیگیچ، بعد اوبافمی مارتینز. و وقتی لورن کوشنیلی و وویسیچ شسونی در آخر مسابقه گاف دادند، گل پیروزی‌بخش از راه رسید. هواداران آبی (بیرمنگام) در شور و شوق فرو رفته بودند در حالی که آرسنال به قول سرمربی‌شان نابود شده بود. 9 ماه بعد اما چیزهایی تغییر کرده و حالا شاهد آرسنالی نه به آن قدرت اما موثرتر هستیم. در عوض بیرمنگام نخستین عنوانش را در سال 1963 در حالی برد که قرار بود سال، سال نابودی آنها باشد.
مرد 2011: استیو کین
آخرین نجات یافته سال، مردی بود که قابلیت بیرون کشیدن اتفاقات مثبت از وضعیت خنثی را داشت اما قدرت تقدیر او را وادار به مبارزه کرد که از آن نفرت داشت. سرانجام او از بلکبرن رفت و دلمان برای او تنگ می‌شود. او یک سخنگوی انگیزه‌بخش در میان مربیان متوسط (لیگ قهرمانی، دسته اول فوتبال انگلیس) بود که متاسفانه روورز او را برکنار کرد.
نامرد 2011: کیا جورابچیان
مارک هیوز که زمانی یکی از مربیان بسیار محترم لیگ برتر بود و کارلوس ته‌بس که زمانی جزو نخبه‌ترین‌های دنیای فوتبال بود، هر دو در شراکت با جورابچیان مرموز نابود شدند. کسی که مثل الهه مرگ با یک لمس تو را خشک می‌کند.او یک جفت مشاوره سطح بالا به هر دو آدم مورد بحث داد و هر دو را به بدترین شکل گمراه کرد. تنها مزیت او در این است که وقتی دیگران اسپانیایی سرشان نمی‌شود، او می‌فهمد، همچنین ماجرایی که به عنوان مالکیت طرف سوم (به جز باشگاه و بازیکن) در فوتبال به راه انداخت نیز به همان اندازه زبان اسپانیایی برای دیگران نامفهوم و برای او قابل فهم است.
امید 2012: افتضاح نکردن در یورو
نشانه‌های آغازین جام ملت‌های اروپا در لهستان و اوکراین تا حدودی نگران‌کننده است. داستان‌هایی از مشکلات حمل و نقل و هزینه‌های اشک در‌آور اقامت.البته اینها چیزهایی نیست که پیش از آغاز یک رویداد بزرگ غیرمعمول باشد.آفریقای‌جنوبی هم چنین وضعی داشت؛ هنوز هم دنیا از یادآوری اتفاقات جام جهانی 2010 شرم دارد. پس امیدواریم یکی از پرت‌ترین قلمروهای دنیای فوتبال بتواند تورنمنتی به خوبی یورو 2008 و یورو 2000 را میزبانی کند.