ادامه از صفحه اول
این مغالطه و قیاس مع‌الفارق در حالی صورت می‌گیرد که اصولا لحن نامه زمستان 58 بیش از آنکه تند باشد، بغض‌آلود بود و نوعی درددل صریح و صمیمی نزد امام بود از دست فتنه‌گران و منحرفان آن روز، که در منظومه ولایت و ولایتمداری کاملا قابل درک و فهم است، لیکن نامه سرگشاده سال 88 اگر چه باز هم مخاطبی جز علمدار انقلاب اسلامی نداشت اما در این نامه، جناب هاشمی، نه مقابل فتنه‌گران و منحرفان، بلکه در مقام سخنگو، جاده بازکن و عامل اصلی فتنه 88 ظاهر شدند. البته این قبیل شگردهای آقای هاشمی، کاملا نخ‌نما و عادی شده برای ملت بیدار ایران. اینکه امام راحل فرمودند؛ «ملاک، حال فعلی افراد است»، یکی از مصادیقش، تفاوت باطنی و مفهومی همین 2 نامه است. علی‌ایحال این فقط آقای هاشمی است که با خصایل مثال زدنی و منحصر به‌فردشان، ابایی ندارند که این 2 نامه را در ردیف هم قرار دهند و هر 2 را در یک سمت و سو به خورد مخاطب دهند!