سالی که انگلیس به آتش کشیده شد

گروه بین‌الملل:

شورش‌هایی که در تابستان لندن و دیگر شهرهای انگلیس را فراگرفت، بحثی جدید درباره «انگلیس از هم گسسته» را در میان سیاستمداران انگلیسی باز کرد. دلایل مختلفی برای این شورش‌ها مطرح شده است. برخی فروپاشی اخلاقی جامعه انگلیس را علت این شورش‌ها خواندند. این دیدگاه بیشتر میان محافظه‌کاران انگلیسی طرفدار داشت و دیوید کامرون، نخست‌وزیر انگلیس از جمله هواداران این دیدگاه بود. اما گروهی از تحلیلگران می‌گویند ناآرامی‌های انگلیس دلایل پیچیده‌تری داشته است. آنها مجموعه‌ای از عوامل مختلف مانند بدرفتاری پلیس با محرومان و اقلیت‌های قومی و نژادی در انگلیس و افزایش نابرابری‌های اقتصادی را از جمله دلایل عمده بروز شورش‌های تابستان خواندند. مصرف‌گرایی افراطی و افزایش فاصله طبقاتی از دیگر عواملی بود که مورد توجه برخی جامعه‌شناسان قرار گرفت. برخی گرایش‌های نژادگرایانه نیز فرهنگ سیاهپوستان را عامل اصلی شورش‌ها خواندند. شورش‌های انگلیس با کشته شدن یک جوان سیاهپوست به نام مارک دوگان در منطقه محروم تاتنهام در شمال لندن آغاز شد. مرگ این جوان موجب برانگیخته شدن خشم جوانان در لندن شد و ظرف چند ساعت هزاران جوان خشمگین به خیابان‌های لندن آمدند. آتش زدن خودروها، شکستن شیشه بانک‌ها و مغازه‌ها و غارت کردن فروشگاه‌های بزرگ به تصاویری آشنا برای مردم لندن و شهرهای بزرگ انگلیس مانند منچستر و لیورپول تبدیل شد. بر اساس گمانه‌زنی‌ها این شورش‌ها دست‌کم 326 میلیون دلار به اموال عمومی و خصوصی خسارت زد. در جریان شورش‌ها بیش از 2 هزار و 800 تن بازداشت شدند. روند محاکمه و حکم‌های صادر شده برای برخی از متهمان دستگیرشده خشم و نارضایتی بسیاری از گروه‌های هوادار حقوق بشر و حقوق مدنی را برانگیخت. جوانان محروم انگلیسی به طور عمده از تلفن‌های همراه، دستگاه‌های بلک بری و شبکه‌های اجتماعی برای سازماندهی شورش‌های خود بهره می‌بردند. مساله‌ای که موجب شد دولت انگلیس به فکر اتخاذ تدابیری برای محدود کردن شبکه‌های اجتماعی و شبکه پیام کوتاه تلفن همراه بیفتد.