انقلابيون كشورهاي عربي نقش مهمي را براي آمريكا در تحولات و انقلاب در كشورهايشان قائل نيستند و حتي در شرايط كنوني نيروهاي انقلابي و مخالف در اين كشورها، آمريكا را به چالش مي‌كشند. امر بديهي آن است كه آمريكا تاثيرگذاري خود را در جهان جديد اعراب از دست داده است و اين واقعيت قبل از هر چيز به سياست باراك اوباما كه تغيير و ثبات را به طور همزمان و با يكديگر جست‌وجو مي‌كند، بازمي‌گردد. به گزارش ايسنا، روزنامه آلماني زوددويچه در تحليلي كه به قلم «اشتفان كورنليوس»، نويسنده اين روزنامه نگاشته شده، با اشاره به تحولات كشورهاي عربي در سال 2011 و نقش و تاثيرگذاري آمريكا در اين تحولات آورده است: اقدام اخير دولت مصر در بازجويي از دفاتر حقوق بشري خارجي مستقر در اين كشور قبل از هر چيز حاكي از آن است كه انقلابيون مصر نمي‌خواهند عوامل خارجي در سلايق مردم اين كشور براي رسيدن به دموكراسي دخالت داشته باشند، مردم مصر دموكراسي و عوامل وابسته به آن را مساله‌اي تنها مصري مي‌دانند. عصر جديد در كشورهاي عربي از يك سال پيش به طور تدريجي وارد صور فلكي جديد شده است. غرب نيز اكنون مي‌تواند به بررسي و مرور مجدد اين خواست خود كه برآمده از چشم‌اندازهاي گذشته‌اش بوده بپردازد كه ساختار جمعيتي يك كشور چطور مي‌تواند به گونه‌اي غيرمنتظره سياست يك كشور را تعيين كند. البته انقلاب كشورهاي عربي را نمي‌توان تنها بحران و تنازعات نسل‌هاي قديم و جديد اين كشورها كه تنها حالتي خشونت‌آميز با توسل به زور و اسلحه را به خود گرفته، دانست؛ جوانان عرب اكنون مي‌خواهند از تنگنا و مضيقه نسل‌هاي گذشته كه جامعه آنها را درگير خود كرده، بگريزند. مساله جالب توجه آن است كه آمريكا ديگر نمي‌تواند نقش يك الگو و نمونه را براي جنبش‌هاي انقلابي عرب ايفا كند. اقدام اخير رهبران نظامي مصر در به چالش كشاندن آمريكا و ارعاب سازمان‌هاي حقوق بشري وابسته به اين كشور در مصر كه در زمينه حقوق بشر و دموكراسي فعاليت دارند، از مشخصه‌هاي اصلي مقاومت‌هاي عربي است كه بدون كمك و مساعدت آمريكا جريان يافت. از ديگر سو اين مساله بيش از پيش نشان داد بحران اسرائيل و فلسطين كه طي دهه‌هاي گذشته توجه آمريكا را به خود معطوف كرده و نقش كليدي را در نگراني و دغدغه‌هاي آمريكا داشته است با گذشت زمان، كمرنگ شدن نقش و وزنه آمريكا در جهان جديد اعراب را به دنبال داشته است. تاثيرگذاري آمريكا اكنون هم به عنوان فاكتوري براي قدرت نظامي كلاسيك و هم اقتصادي و علاوه بر اين به عنوان كشوري كه از اقدامات و عمليات‌هاي انقلاب‌هاي آزادي‌خواهانه استقبال مي‌كرده، بسيار كاهش يافته است و دليلي كه مي‌توان قبل از هر چيز براي كاهش تاثيرگذاري آمريكا به دست داد به نقش آمريكا در كنار اسرائيل و تضمين‌هاي امنيتي براي اسرائيلي‌ها بازمي‌گردد. دخالت آمريكا در عراق و همين طور ناكامي‌هاي سال‌هاي پرچالش جورج بوش نيز برخي ديگر از چالش‌ها در اين زمينه است. در حالي كه اوباما تنها روي تهديدات محتمل هميشگي خود تمركز كرده است نمي‌تواند برآورد درستي را از تقسيم قدرت در كشورهاي عربي داشته باشد.