شاهکار کنفدراسیون فوتبال آسیا و برگزاری جام ملت‌های آسیا در زمستان پیش‌رو، برنامه‌ریزی بسیاری از لیگ‌ها، بویژه لیگ‌های غرب آسیا را تحت‌الشعاع قرار داده است. بار اولی نیست که شاهد قوانین من‌درآوردی و خنده‌دار AFC هستیم. تعطیلی 50 روزه لیگ برتر ایران و 40 روزه سایر کشورهای آسیایی، حاصل تلاش شبانه‌روزی مسؤولان فدراسیون فوتبال آسیا است. جبر جغرافیایی و حضور بسیاری از کشورهای با استعداد در زمینه فوتبال مثل ایران، عراق، ژاپن و کره‌جنوبی در قاره آسیا و بی‌برنامگی این فدراسیون در زمینه استعدادیابی و البته ایجاد زمینه پیشرفت برای این کشورها یکی از دلایل اصلی عقب‌افتادگی فوتبال این قاره است. در حالی که بیش از یک قرن از کشف فوتبال در دنیا می‌گذرد، همچنان کشورهای آسیایی برای تقویت فوتبال خود دست به دامن کشورهای اروپایی و آمریکایی می‌شوند و با فرستادن استعدادهای نوظهور خود به این قاره‌ها موجبات پیشرفت را برای فوتبال کشورشان فراهم می‌کنند. طرح نخ‌نمای آسیاویژن که به قول کنفدراسیون‌نشینان، قرار بود باعث پیشرفت فوتبال آسیا شود نیز به ورطه نابودی کشانده شده است. ورود پول‌های هنگفت به فوتبال و لابی‌های علنی مسؤولان آسیایی در انتخاب رؤسا و سایر مقامات نیز در این اتفاقات بی‌تاثیر نبوده است. جالب است که در قرن 21، همچنان در هنگام برگزاری مراسم بهترین‌ها، اگر قرار باشد کسی به عنوان برترین عنوان سال در مراسم انتخاب شود، باید در این مراسم حضور یابد. به عنوان مثال، جی‌سونگ‌پارک و کاگاوا، هیچ‌گاه مرد سال فوتبال آسیا نشده‌اند. برگزاری لیگ قهرمانان آسیا را مقایسه کنید با همین فستیوال در قاره‌های دیگر. تیم‌های آسیایی پس از استارت لیگ قهرمانان، تا مرحله یک‌هشتم پیش می‌روند، سپس استراحتی 5 ماهه می‌کنند و با یک لیست جدید، بازی‌ها را به پایان می‌برند. یعنی یک تیم که تا مرحله یک هشتم پیش آمده است، بقیه جام را می‌تواند با 18 بازیکن جدید پیگیری کند. این مساله نقطه مقابل قوانین اروپاست. اگر بازیکنی، حتی یک دقیقه در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا برای تیمش به میدان رفته باشد و در نقل‌و‌انتقالات زمستانه به تیم دیگری ملحق شود، تا سال آینده نمی‌تواند برای تیم جدیدش به میدان برود. سطح برگزاری رقابت‌ها و راهکارهای جذب اسپانسر و تماشاگر را نیز از این بحث فاکتور می‌گیریم. چراکه با نگاهی به سایر نقاط دنیا می‌فهمیم که چرا کارلوس کیروش به خبرنگاران گفت: «لیگ قهرمانان آسیا مثل کارتون‌های والت‌دیزنی است.» انتظار پیشرفت و رسیدن به قاره‌هایی همچون اروپا، آمریکا و حتی آفریقا، با این سبک برنامه‌ریزی و قوانین خنده‌دار، رویایی محال است.