
میانگین تماشاگران بازیهای لیگ برتر در فصل سیزدهم و فصلی که منتهی به جامجهانی میشد یک عدد کاملا ناامیدکننده بود؛ 7200 نفر! این اتفاق در حالی رخ داد که تیمهای پرطرفدار استقلال، پرسپولیس، سپاهان و فولاد تا آخرین روز بازیها در رقابت برای قهرمانی شانه به شانه هم پیش میرفتند و تنور بازیها حداقل با نگاهی به جدول مسابقات داغ بود. با این وجود کیفیت بازیها و البته برنامهریزی ساعت مسابقات و گران شدن بلیتها طوری پیش رفت که خیلی زود افت تماشاگر در ورزشگاهها دیده شد و برای مثال تیم پرطرفدار پرسپولیس بعد از بازی افتتاحیه فصل مقابل تراکتورسازی و البته داربی سنتی تهران که همیشه تماشاگران زیادی را به ورزشگاه میکشاند، در بازیهای خانگیاش حتی یکسوم سکوهای ورزشگاه را پر نمیدید. پرسپولیس در حالی با میانگین تماشاگران 10 تا 20 هزار نفری در بازیهای خانگی پیش میرفت که روز آخر شانس قهرمانی داشت و برعکس 2 فصل قبل از آن نتایج بهتری گرفته بود. دوشنبهشب استقلال در جام شهدا مقابل ملوان به میدان رفت و با وجود اینکه بیشتر بازیکنان اصلی این تیم در بازی حضور نداشتند اما میشد این مسابقه را افتتاحیه نیمهرسمی این تیم در تهران به حساب آورد. با این حال از این مسابقه کمتر از 1000 تماشاگر استقلالی دیدن کردند. خطر کمتماشاگرتر شدن بازیهای لیگ برتر وقتی نگرانکننده و جدیتر به نظر میرسد که بدانیم تمام علاقهمندان فوتبال کمتر از یک ماه مانده به شروع لیگ برتر حدود 30 روز از تماشای بازیهای جذاب، تاکتیکی و تماشایی جام جهانی لذت بردهاند و خیلی سخت میتوانند چشمها و ذهنشان را با بازیهایی در سطح لیگ برتر عادت دهند. در این باره البته خبر خوب آنجاست که حداقل امسال قیمت بلیت ورزشگاهها بالا نخواهد رفت اما در نقطه مقابل تعداد ستارهها کمتر شده و نبودن بازیکنانی مثل علی کریمی، سیدجلال حسینی و مهرداد پولادی در تیمهای پرطرفدار باز هم از تعداد تماشاگران بازیهای لیگ برتر خواهد کاست. حالا این نگرانی وجود دارد که میانگین تعداد تماشاگران بازیهای لیگ برتر از 7200 نفر هم پایینتر بیاید چرا که تماشاگر ایرانی جامجهانی دیده و دیگر هیجان حضور بازیکنان باشگاههای مختلف در تیم ملی هم آنها را راغب به رفتن به ورزشگاه نمیکند. از سوی دیگر از تعداد ستارههای محبوب کم شده و البته درباره بهتر شدن کیفیت بازیها هم افقها روشنی وجود ندارد.