یک روزنامه انگلیسی در گزارشی با انتقاد از تحریم ایران نوشت: چنین رویکردی بویژه در شرایط رکود اقتصادی غرب فراتر از حماقت است. به گزارش فارس، روزنامه انگلیسی گاردین در گزارشی به قلم «سایمون جنکینز» به بررسی رویکرد انگلیس درباره تحریم ایران پرداخت. نویسنده این گزارش با عنوان «چرا انگلیس تحریم علیه ایران را تشدید می‌کند؟» پرداختن به مساله جهت‌گیری انگلیس در زمینه تحریم ایران را این‌طور آغاز کرد: آیا هیچیک از سران انگلیس واقعا فکر می‌کنند تحریم‌های اقتصادی برنامه هسته‌ای ایران را متوقف می‌کند؟ من نمی‌توانم چنین چیزی را باور کنم. چرا که تحریم‌ها نتوانستند «صدام»، «اسلوبودان میلوشویچ» و «معمر قذافی» دیکتاتورهای پیشین عراق، صربستان و لیبی را سرنگون کنند و در بیشتر موارد به جنگ منتهی شدند. حال آنکه ایران به مدت ۳۳ سال تحریم شد چرا که امکان اقدام دیگری نبود و در واقع این جهت‌گیری درستی نبود که در نهایت به تقابل منجر شد. بر اساس این گزارش، انگلیس از عراق خارج شده است و تلاش می‌کند از افغانستان هم خارج شود. در این شرایط این سوال مطرح می‌شود که چرا انگلیس باید خود را درگیر جنگ با ایران کند و با از دست دادن وجهه خود با کشوری که ۷۵ میلیون نفر جمعیت دارد، وارد جنگ شود. جنکینز نوشت: واشنگتن به تازگی از اعمال تحریم‌های جدید اقتصادی و مالی علیه ایران خبر داده است و هر کشوری که با ایران وارد دادوستد شود را نیز در فهرست سیاه قرار داده است. باید گفت این اقدامات در شرایطی صورت می‌گیرد که آمریکا با نزدیک شدن به انتخابات ریاست‌جمهوری آتی در این کشور باید مواضعی که نشانگر حمایت این کشور از اسرائیل است را تقویت کند. همچنین اتحادیه اروپايي باید در ماه جاری درباره چگونگی همراهی آمریکا در این بازی مخاطره‌آمیز و تحریم نفتی ایران تصمیم‌گیری کند. همه اینها در حالی است که این تهدیدها تاکنون کافی بوده تا تهران را به آزمایش موشک‌های میانبرد در خلیج‌فارس و نیز مطرح کردن احتمال بستن تنگه هرمز، سومین معبر عبور نفت در جهان ترغیب کند. همچنین در شرایط رکود اقتصادی این اقدام را میتوان فراتر از حماقت توصیف کرد. هیچ‌کس شکی ندارد که دولت ایران به عنوان کشوری که توسط کشورهایی با قدرت هسته‌ای احاطه شده است بخواهد به توانایی مشابه دست یابد. از سویی تاکنون هیچ سابقه‌ای وجود ندارد که جنگی با جايي هسته‌ای آغاز شده باشد. در این باره میتوان به کره، ویتنام، فالکند، قفقاز، کشمیر و شمار زیادی از کشورهای خاورمیانه اشاره کرد. این نویسنده در گزارش خود به این موضوع اشاره کرد که در ۲۵ سال گذشته در بیشتر موارد انگلیس در معادلات جهانی بی‌فایده عمل کرده و با وجود صرف هزینه‌های فراوان سود کمی عایدش شده است. بهتر این بود که انگلیس به جای اتکا به پیروی از سیاست‌های آمریکا، روابط خود را با دیگر کشورها توسعه می‌داد.