
ابراهیم حاتمیکیا با حضور در جمع دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی با اعتراف به اینکه این روزها به واسطه فیلم «چ» بیش از گذشته رسانهای شده است، گفت: وقتی گزیده حرفهای من در رسانهها پخش میشود دچار یک نوع غصه میشوم. این واقعیتی است که من جزو آرمانگراهای مذهبی تعبیر میشوم و با جماعتی که به نوعی لائیک باشند هیچ ارتباطی ندارم ولی با آنهایی که مصطلح هستند به چپ و راست، ارتباط دارم و با آنها دوستی هم میکنم و از همه آنها همفکری میگیرم ولی هیچ رنگی از آنان به خودم نمیزنم. وی افزود: روزی که من فیلم «عصبانی نیستم» رضا درمیشیان را در جشنواره دیدم، به نظرم فیلم قشنگی بود و قصهای داشت از جامعه و جوانان. حرفی که در فیلم زده میشود حرف درستی است منتها به درمیشیان تلفنی هم گفتم که ایکاش این فیلم خود را به سیاست وصل نمیکرد، زیرا حرف فیلم وسیعتر از اینها بود که در حد و اندازههای سیاست زده شود. ابراهیم حاتمیکیا ادامه داد: جریانهای سیاسی باید کار خودشان را بکنند، ما هم کار خودمان را انجام دهیم. اگر در حوزه سیاست هم کاری انجام میدهیم باید فاصله خودمان را حفظ کنیم. این کارگردان تأکید داشت: ما نباید تصفیه این جریانها شویم زیرا اینها دو روز دیگر میروند و کسان دیگری جایشان را میگیرند و این رفتوآمدها همچنان ادامه دارد. اگر رنگولعابهای سیاسی فیلم «عصبانی نیستم» آن را به بیانیه شبیه نمیکرد فیلم ماناتر و ماندنیتر میشد زیرا فیلم به این زبان فعلیاش نیاز نداشت. حاتمیکیا تصریح کرد: از ما غیر از فیلم ساختن چه انتظار دیگری هست. گاهی میشنوم که چرا 8 سال سکوت کردم چون داشتم فیلم خودم را میساختم. اصلا اعتبار ما به فیلم ساختن است. ما را با همین ظرفیت بپذیرید و ما را گزینشی نکنید. این کارگردان عنوان کرد: بنده به میرحسین موسوی رأی دادم ولی هیچگاه تبلیغ او را نکردم. من جریان فرهنگ را فارغ از سیاست میدانم، این در حالی بود که هیچ ارتباطی با موسوی نداشتم و علاقهای هم نداشتم که درباره او فیلم تبلیغاتی بسازم. من فقط به او رأی دادم، همین. حاتمیکیا در ادامه افزود: درباره شخص آقای روحانی نیز وضع به همین صورت است. به او رأی دادم اما هیچکدام موجب نمیشود که به شخص او نگویم اتفاقاتی که در فرهنگ رخ میدهد مرا میترساند.