تقریبا یک سال و نیم از افتتاح مدرسههای پسرانه و دخترانه «آرش و آذر» به عنوان نخستین مدرسه غيرانتفاعي تيراندازي با كمان ميگذرد، مدرسهاي كه تير و كمان اصليترين ويژگياش است تا دانشآموزان نوجوانش براي المپيك 2016 آماده شوند. اين وعدهاي است كه مسؤولان فدراسيون داده بودند اما به نظر ميرسد در همين ابتداي كار، مشكلات مسير را مسدود كرده است، مشکلاتی که با شکایت خانوادههایی که فرزندانشان را در این مدارس ثبتنام کردهاند، وارد فاز جدید شده است. مشکلات از این قبیل است: عدم ارتباط بین خانوادهها با آموزشگاه، محرومیت برخی بازیکنان از حضور در آموزشگاه، ایراد به اساسنامه مدارس، حضور ورزشکاران در کانکس و نداشتن نمازخانه و... . جالب اینجاست که با وجود این همه مشکل که شکایتهای پی در پی را هم به همراه دارد کریم صفایی موضع میگیرد و طوری حرف میزند که خودش و فدراسیون تحت امرش را تبرئه کند. او ابتدا درباره شکایت خانوادههای ورزشکاران حرف میزند و میگوید: «انجمن اوليا و مربيان در اصل توافقي بين وزارت آموزش و پرورش با زيرمجموعه خود است و اين انجمن در وزارت ورزش جايگاهي ندارد و اگر قرار باشد كه بخواهند وارد اين مقولهها شوند ديگر بايد خانوادههاي قهرمانان ما هم بيايند و براي ما موضوعاتي را مطرح كنند. من به خانوادههاي مليپوشان هم اجازه نميدهم ملاقاتي با من داشته باشند، چون جايگاه حقيقي و حقوقي افراد زير سوال ميرود و اگر حتي يك تيرانداز رعايت ادب و نزاكت را نداشته باشد و توقعاتش را پايين نياورد به او ميگويم خداحافظ، چه برسد به يك بچه مبتدي كه يكسال به اين مدرسه آمده است». اما پاسخ صفايي به سوالی درباره محرومیت چند تن از بازیکنان از تمرین. او میگوید: «من كارهاي نيستم. مربي ديده كه اين دانشآموزان دير آمدهاند و آنها را راه نداده است. در فدراسيون تيراندازي با كمان، مربيمحوري است يعني رئیس فدراسيون كارش چيز ديگري است و مربي هم مسؤوليت ديگري دارد، حتي مربي حق «وتو» همه چيز را دارد و ورزشكاري كه سر كلاس دير برود اين حق مربي است كه آن ورزشكار را راه بدهد يا خير». صفایی جوابها را در آستین دارد و هر سوالی را بدون تامل جواب میدهد. کاملا مشخص است که خودش هم میدانسته بزودی باید درباره این مدارس پاسخگو باشد اما حرفهای او فقط و فقط توجیه است و فرار رو به جلو. «اساسنامه اين مدارس درست شده و حتي مشكلات حقوقي برطرف و هر 2 مدرسه به ثبت رسيده است و اين بهانههايي است كه خانوادهها ميگيرند. در صورتي كه اين مسائل اصلا به اوليا و مربيان ارتباطي ندارد. مساله اين است در ايران كسي حد و حدود خود را نگه نميدارد، اگر به كسي لطف كنيد به دنبال لطف مكرر است، اين درحالي است كه زيادهخواهي در ورزش جايي ندارد». رئیس فدراسيون تيراندازي با كمان در پاسخ به اينكه دانشآموزان در 2 كانكس مستقر هستند و اين مدارس نمازخانه، آزمايشگاه و ... ندارد، گفت: «من تعهدي ندارم بخواهم تمام اين چيزها را درست كنم آنها آمدهاند و اين حرفها را زدهاند. مگر اينها ميخواهند چكار كنند؟ بچهاي كه يكسال كار كرده بايد بيايد و بگويد من نمازخانه و... ميخواهم؟ مگر تيم ملي من از كانكس به المپيك راه پيدا نكرد؟ اين امكاناتي است كه در اختيار مدير مدرسه گذاشتهام و اگر استاندارد نبود، اجازه فعاليت به ما نميدادند. من به تيم ملي و خيلي از سرشناسان كه حتي مربيان من هم هستند ميگويم برويد و خودتان خرج كنيد و بعد پولش را از من بگيريد. به آنها ميگويم كار را نخوابانيد و از جيبتان خرج كنيد و حالا يك بچهاي كه يكسال است آمده مگر چه گلي به سر اين فدراسيون زده است؟ چرا شما يك طرفه به قاضي ميرويد؟ اين بچه در مدارس دولتي درس ميخوانده و حالا آمده در مدرسه غيرانتفاعي و ما بهترين لباس و زمين ورزش دادهايم، حتي از مدير مدرسه هم اجارهاي نگرفتهايم. شترسواري دولا دولا نميشود و بايد اينها را ببينند اما چشمشان را روي واقعيتها بستهاند و متاسفانه فقط درخواست دارند و نگاه نميكنند كه رئیس فدراسيون 3 ميليارد بدهي براي بازيهاي آسيايي درست كرده و هنوز مشكلات مالي برطرف نشده است.