همایون ارشادی، بازیگر سینما و تلویزیون نخستین‌بار در فیلم «طعم گیلاس» به کارگردانی عباس کیارستمی به ایفای نقش پرداخت و بعد از آن توانست به خاطر بازی در فیلم «درخت گلابی» جایزه نخل طلا را ازآن خود کند. بازی در نقش بابا در فیلم «بادبادک‌باز» (۲۰۰۷) ساخته مارک فورستر و سپس بازی در نقش آسپاسیوس در فیلم «آگورا» (۲۰۰۹) به کارگردانی آلخاندرو آمنابار نیز تجربه‌های بین‌المللی ارشادی در بازیگری به‌شمار می‌روند. ارشادی طی سال‌های گذشته تاکنون در فیلم‌هایی چون «زمان معکوس»، «سیمای زنی در دوردست»، «تفکرات آقای نویسنده»، «واکنش پنجم»، «بوی گل‌سرخ»، «عشق گمشده» و... به ایفای نقش پرداخته است. بازی ارشادی را این شب‌ها در مجموعه تلویزیونی «تا ثریا» به کارگردانی سیروس مقدم می‌بینیم. وی این‌بار در نقش سرهنگ بازنشسته‌ای بازی می‌کند که به خاطر رضا، پسرش حاضر است از رازی که ثریا سعی در لاپوشی آن دارد، پرده بردارد. همایون ارشادی در نشست نقد و بررسی سریال «تا ثریا» که در خبرگزاری فارس برگزار شد، گفت: این سریال به قدری واقعی بود که احساس نمی‌کردم جلوی دوربین هستم و واقعا زندگی جریان داشت. بیان واقعیت‌های اجتماعی تلخ‌انگاری نامیده شده است، به نظرم واژه تلخی باید از فرهنگ لغات سینمای ایران پاک شود. من هم این کار را به این دلیل قبول کردم. سناریو، تا آن قسمت‌هایی که خواندم و تا جایی که بازی من بود، بسیار عالی بود، هرچند ترجیح می‌دادم سرهنگ تا قسمت‌های آخر حضور داشته باشد اما ایشان صلاح دیدند تا همان جا باشم. آقای مقدم مانند فرمانده بالای سر کار بودند، تیم را رهبری می‌کردند و درست این کار را انجام دادند؛ فرمانده خشن و سختگیری نبودند و ما همه با هم مانند یک خانواده کار کردیم. وقتی به عقب نگاه می‌کنم و سریال را می‌بینم، حس می‌کنم انگار دوربین نبود و کار مانند دوربین مخفی بوده است، انگار یک دوربین جایی گذاشته‌اند؛ آقای احمدی پسر من است و ما زندگی خودمان را داریم. واقعا من به کما رفته‌ام و ثریاخانم از من پرستاری کرده است. یک زندگی واقعی که جریان دارد. فقط یک عامل نبود که من قبول کردم، الان هم برایم رضایت آقای مقدم بسیار اهمیت دارد و با مابقی کاری ندارم. وی راجع به این موضوع که این پدر گاهی بین انتخاب همسر و فرزندش مستاصل می‌شود، گفت: خدا نکند چنین مساله‌ای برای کسی اتفاق بیفتد بویژه این مورد مشکلش این است که رابطه بین ثریا و سرهنگ هنوز فاش نشده است و شاید اگر بچه‌ها می‌دانستند بار کمتری بر دوش آنها بود، ضمن اینکه من احساس می‌کنم رابطه بین این دو هنوز یک عشق بالایی نیست که بر سرهنگ تاثیر بگذارد و او بدون منطق تصمیم بگیرد، چشمش را ببندد و بگوید حق با ثریاست؛ او هنوز عاشق ثریا نیست.