چهارشنبه گذشته کلاغ‌ها به نحوی فرگوسن را نقره‌داغ کردند که داغ پنجمین شکست شیاطین در این فصل به نام نیوکاسل ثبت شد. نبرد امشب پسران مرد اسکاتلندی با رقیب متمول‌شان من‌سیتی ضمیر ناخودآگاه را به سمت آن شکست تحقیرآمیز 6 بر یک می‌کشاند. البته فرگی چه در سال گذشته (2011) چه در سال نو میلادی ناامیدکننده‌ترین نتایج عمرش را با من‌یو کسب کرده است. وقتی از آن اکتبر سیاه و شکست برابر سیتی فاکتور بگیرید شکست در کارلینگ کاپ در ماه نوامبر مقابل کریستال پالاس گویای عجز آنهاست. کریستال پالاس دسته دومی در رتبه دوازدهم چمپیونشیپ قرار گرفته، آن وقت منچستر با تمام ادعاهایش برابر آنها حذف شد. در دسامبر نیز تراژیک‌ترین اتفاق در تاریخ فوتبال‌شان رخ داد؛ شکست برابر بازل سوییس و حذف از لیگ قهرمانان اروپا و تبعید شدن به لیگ اروپا، بدترین مجازاتی بود که می‌شد برای پیرمرد اسکاتلندی در نظر گرفت. سال جدید نیز آنقدرها هم که خیلی‌ها فکر می‌کردند برای او رویایی شروع نشد؛ شکست 2 بر یک برابر بلکبرن ته‌جدولی نشان از زمستان تلخ برای او داشت. شکست چهارشنبه‌شب در سنت‌جیمزپارک بعد از 10 سال مقابل نیوکاسل آب پاکی را روی دست
فرگی ریخت.
مدافعان مصدوم
از دست دادن ویدیچ و مصدومیت طولانی‌مدت این مدافع ضربه بزرگی به کمربند دفاعی من‌یو وارد کرد. جان اوانس و کریس اسمالینگ نیز به طور متناوب با مصدومیت مواجه شدند. به همین دلیل فرگی برای بازی امشب باید از فیل جونز در رقابت‌های جام اتحادیه استفاده کند، شاید فرگی خیلی به این مدافع اعتقاد نداشته باشد ولی به هر حال مجبور است از او استفاده کند. البته او برای جوانان تیم ملی انگلیس چند بار به میدان رفته و همین‌طور در ترکیب من‌یو بوده که آخرین حضورش به همان بازی نیوکاسل بازمی‌گردد كه سبب شده اعتماد به نفسش بالا برود اما چه اعتماد به نفسی؟ او با یک گل به خودی تیر خلاص را در بازی با کلاغ‌ها به پیکر من‌یو زد. جونز هرگز نمی‌تواند نقش یک مدافع کامل را بازی کند او تحت فشار، خیلی خوب جواب نمی‌دهد. از طرف دیگر ریو فردیناند نیز با روزهای اوجش فاصله گرفته و چهارشنبه‌شب نشان داد در جنگ‌هایی که میان او و «دمابا»، مهاجم نیوکاسل رخ می‌دهد یک بازنده تمام‌عیار است.
هافبک‌های پیر
وقتی نقطه ثقل تیم بر شانه‌های هافبک 38 ساله‌ای به نام رایان گیگز گذاشته می‌شود حساب کار را بکنید! او هنوز بهترین گزینه برای رهبری خط میانی شیاطین‌سرخ به حساب می‌آید. حتی فلچرو آندرسون نیز را به طور کامل در اختیار ندارد و آنها تبدیل به ذخیره‌های محض شده‌اند. در حالی که روش‌های فرگی و انتخاب تاکتیک‌هایش برای تیم مستلزم خط هافبکی مقتدر است که اداره بازی را برعهده بگیرد ولی هیچ‌کدام از مهره‌های من‌یو آنقدر قابل اطمینان نیستند که بتوانید روی آنها حساب کنید. مردان خط میانی منچستر چهارشنبه‌شب در مقابل دیدگان فرگوسن خیلی راحت میانه میدان را وا داده بودند و تقریبا مالکیت توپ و میدان در اختیار بازیکنان نیوکاسل قرار داشت. درست 10 سال پیش بود که فرگوسن برای ترمیم خط میانی منچستر مبلغ 29 میلیون پوند پرداخت کرد تا سباستین ورون آرژانتینی را در اختیار بگیرد. در تابستان همان سال چلسی برای به خدمت گرفتن فرانک لمپارد تنها 11 میلیون پوند هزینه کرد. در این سال‌ها فرگوسن هرگز سعی نکرده پتانسیل خط میانی تیمش را بالا ببرد. شاید لوکا‌مودریچ تنها هافبکی بود که می‌توانست تا‌تنهام را به مقصد منچستر ترک کند و کمک حال شیاطین باشد اما این اتفاق مانند دیگر ترانسفرها ناکام ماند.
شماره یک ناکارآمد
درست قبل از اینکه مقابل نیوکاسل مغلوب شوند، فرگوسن تصمیم گرفت آندرس لیندگارد را جانشین داوید دخه‌آ کند اما این جوان ناکارآمد نیز دست‌کمی از دروازه‌بان نامطمئن اسپانیایی نداشت و 3 گل به راحتی آب خوردن دریافت کرد. حالا اگر فرگی باز هم بخواهد از میان این دو نفر «دخه‌آ» را انتخاب کند، ریسک بزرگی انجام داده! نبرد یکشنبه‌شب احتیاج به شماره یک مطمئنی دارد که در حال حاضر شیاطين
فاقد آن هستند.