این نابغه فوتبال اهل تراساست، نزدیک‌ترین شهر به بارسلونا و ژاوی هم نزدیک‌ترین چهره به لوگوی باشگاه بزرگ کاتالان است. حتی می‌توان گفت او مفهوم فوتبال جادویی آبی و آناری‌هاست.
در هر کجای دنیا اگر یک نوجوان بخواهد همبازی‌هایش را دریبل بزند خودش را با مسی مقایسه می‌کند ولی وقتی او تبدیل به یک بازیکن حرفه‌ای پخته شد، تازه ارزش نگاه ژاوی ارناندس کرئوس، هافبک طراح شماره 6 بارسا را درک می‌کند. او بیست و پنجم ژانویه 32 ساله می‌شود و خیلی‌ها می‌گویند اگر توپ طلا سرانجام امسال به بهترین هافبک، بهترین پاسور و بهترین بازیساز 4 سال گذشته جهان نرسد، عدالت فوتبال زیر‌سوال می‌رود. حتی اگر از خود مسی که بیشترین شانس را برای تصاحب توپ طلا برای سومین‌بار پیاپی دارد بپرسید که ترجیح می‌دهد به چنین رکوردی دست یابد و امثال پلاتینی و کرویف را جا بگذارد یا اینکه با ارزش‌ترین هدیه فوتبال را به حامی همیشگی‌اش در زمین بدهند، او بلا‌تردید خواهد گفت: ژاوی. سال گذشته یوهان کرویف، اسطوره بارسا، با این تحلیل که نقش ژاوی در قلب ترکیب بارسا بسیار حیاتی‌تر از نقش مسی و اینیستا، 2 نامزد دیگر توپ طلای 2010 است، از هیات ژوری توپ طلا خواست تا هافبک متفکر کاتالان را به عنوان بهترین بازیکن جهان برگزینند، چراکه «برای ژاوی دیگر خیلی دیر است که دوباره بتواند نامزد توپ طلا شود».
خب، کرویف هرگز تصورش را نمی‌کرد که ژاوی با بختی به مراتب بیشتر از سال گذشته دوباره پا به صحن مراسم فیفا‌گالا بگذارد. این سلطان پاس را باید وارث حقیقی تاج و تخت کرویف و سپس گوآردیولا در نوکمپ دانست.
او است که تیکی‌تاکا، فوتبال کامل، بازی شناور، سامانه پاس و هر عنوان دیگری که روی سبک بازی مسحورکننده بارسا گذاشته می‌شود را معنا می‌بخشد اما مهم‌تر از همه اینکه ژاوی استمراری عجیب و ستودنی از بالاترین سطح فوتبال داشته است. از روزی که او در پاییز 1998 برای نخستین‌بار پیراهن آبی و اناری تیم بزرگسالان را در سوپرجام اسپانیا مقابل مایورکا بر تن کرده تا امروز، بیش از 13 سال است که ژاوی بی‌وقفه خون یا همان توپ را در رگ‌های آبی و اناری بارسا به حرکت درمی‌آورد و رکوردی باورنکردنی در حضور موثر در تیم برجا گذاشته، طوری که گاهی نبودن او در وسط زمین تیم گوآردیولا معنایی جز ناکامی ندارد.
با همه اینها آیا می‌توان گفت امشب سرانجام نوبت ژاوی فرامی‌رسد؟
آخرين فرصت ژاوي ارناندس
مغز تيم بارسلونا و طراح اصلي بازي اين تيم بدون ترديد به حقش در دنياي فوتبال (در افتخارات فردي) نرسيده است. دنياي فوتبالي كه هميشه به مهاجمان و گلزن‌ها توجه بيشتري داشته، بي‌شك در حق ژاوي كم‌لطفي كرده است. شايد براي رسيدن به عنوان بهترين بازيكن فوتبال جهان نياز به قحطي مهاجم تراز اول باشد يعني سالي كه ستاره خاصي در خط حمله دنياي فوتبال درخشش نداشته باشد، مانند سال 2006 كه اين عنوان به كاناوارو كه يك مدافع بود، رسيد؛ اتفاقي كه هنوز درباره ژاوي رخ نداده و او زير سايه درخشش بي‌حد و اندازه مسي و رونالدو قرار گرفته و اين شانسي براي او باقي نمي‌گذارد.
هافبك زيرك بارسلونا البته كاري به اين عناوين ندارد و كاري كه بايد را انجام مي‌دهد. وظيفه‌اش گل‌سازي و پياده كردن سبك تيكي‌تاكاي بارسلوناست كه او به خوبي از عهده اين كار برمي‌آيد و در اين صورت ديگر گرفتن عناوين فردي در دنياي فوتبال نه‌تنها اهميتي ندارد بلكه از انگيزه‌هاي او هم كم نمي‌كند. ستاره بارسلونا كه در حال حاضر در اوج قرار دارد، با عملكرد درخشان مسي نمي‌تواند به دريافت عنوان بهترين بازيكن جهان اميدوار باشد؛ اتفاقي كه اگر قرار بود رخ دهد، بايد سال گذشته اتفاق مي‌افتاد كه اسپانيا با درخشش او قهرمان جام جهاني شد. جايي كه او بعضا به اندازه كل پاس‌هاي تيم حريف در يك بازي پاس سالم داشت!
ژاوي تخصص خاصي در پاس دادن داشته و علاوه بر دقت بالا، ديد وسيعي در زمين دارد و بازيكناني را مي‌بيند و پاس مي‌دهد كه كسي انتظارش را ندارد. شايد همين مساله در بالارفتن دقت پاس اين بازيكن تا 94 درصد موثر باشد. دوستداران فوتبال فانتزي مسلما بازي مسي را به دليل نمايش دلپذير و فوتبال زيبا بيشتر مي‌پسندند اما تئوريسين‌ها حتي درخشش مسي در بارسلونا را هم به حضور ژاوي در بارسلونا نسبت مي‌دهند و كم‌فروغ بودن او در تيم ملي آرژانتين را بي‌ارتباط با نبودن ژاوي نمي‌دانند.
ستاره 31 ساله بارسلونا چند سالي است كه بدون فراز و نشيب در سطح اول فوتبال بازي مي‌كند. عملكرد او در تيم‌ملي اسپانيا و باشگاه بارسلونا تفاوت چنداني با هم ندارد. بازي او به شخص خاصي وابسته نيست و شايد به همين دليل بتوان به نوعي او را برتر از مسي دانست اما به هر حال در فوتبال آنچه به چشم تماشاگر مي‌آيد، گل است و گلزن. روي هم رفته مسي در ميان رقباي خود شانس به مراتب بالاتري دارد. اگر قرار بود جايزه به اين بازيكن نرسد، اين اتفاق بايد سال گذشته رخ مي‌داد كه جام جهاني برگزار و اسپانيا قهرمان شد اما ژاوي و اينيستا باز هم زير سايه مسي قرار گرفتند. در سالي كه بارسلونا حتي قهرمان اروپا هم نشده بود؛ شرايطي كه امسال نسبت به گذشته بهتر هم شده و مسي در عرصه باشگاهي به هرچه مي‌خواسته دست پيدا كرده است. رونالدو در مراسم گالاي امسال شركت نمي‌كند. شايد خود او هم مي‌داند شانسي براي گرفتن اين عنوان ندارد و نمي‌خواهد از نزديك تنها نظاره‌گر موفقيت رقيب باشد.