نچ! این ۲ تا لیاقت این را ندارند که دربارهشان طنز بنویسیم. فیالحال، شأنی دارد قلم ما! اونی که لایقه، یکی دیگهاس. پس بخوانید نامه «نوریزاده» اصل کاری را به «نوریزاد» اصل کاری… قلابیها را وللش! سلام داداش! منم «ف. ه». «ق. ق» برایم حبس بریده ۶ ماه! این در حالی است که من آقازاده نیستم بلکه نوریزاده هستم و بابای ما دامت برکاته، فیالواقع نوری است از انوار بهشت که البته شعاع هیچ کدامش به نام ما نیست! آن محیالدین که واقعا انواری از انوار برین است، بابای ماست! حاج شیخ محمدباقر، بابای ماست! آقای جنتی، فادخلی فی عبادی و بلکه وادخلی جنتیاش بابای ماست! راضیه و مرضیه، بابای ماست! عباس دوران که شهید شد اما پهلوان این دوران، بابای ماست! قهرمان لیگ برتر بابای ماست! برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول فتنه در جشنواره فیلم عمار، بابای ماست! استوانه نظام، بابای ماست! انتخابات، مال بابای ماست! جمهوری اسلامی مال بابای ماست! آن صندلیای که امام در بهشت زهرا روی آن نشست، چوب درختش، مال بابای ماست! متن سخنرانی امام، ویرایشش کار بابای ماست! آقایان ناطقنوری، مفتح، مطهری و ملت و وزیر شعار، بابای ماست! اون کسی که اول دست زد، بعد تکبیر فرستاد، بابای ماست! اون هلیکوپتر، مال بابای ماست! زمانی که بابای ما خلبان بود، هنوز سریال «شوق پرواز» ساخته نشده بود! شهاب حسینی، شهاب 3، علیرضا خمسه، خمسه خمسه، ماهواره امید و ماهواره همسایه مایلیکهناینا، مال بابای ماست! «
RQ170» بیانگر گوشهای از آیکیوی بابای ماست! علی دایی، داداشش، حسن عمو، محسن زندایی، مترجم دنیزلی، زننده گل به آمریکا و خشکبار تواضع، بخشی از غرور بابای ماست! عباس بابایی، بابای ماست! بابای ما قبل از جنگ در جبهه بود و قبل از فتنه، آماده بود! لندکروز حاجبخشی، کروزش مال بابای ماست! این یارو کارگردان خارجیه که مسعود دهنمکی میگفت، روی دیوار خانهاش عکس بابای ماست! اون نامهای که توی سکانس آخر «آژانس شیشهای» احمد داد دست سلحشور، اون دستخط بابای ماست! این فقط بابای ماست که میتواند در نماز جمعه دهه ۷۰ علیه ظاهر حاجبخشی موضع بگیرد اما به مناسبت فوتش هم پیام تسلیت بدهد! دامت بابای ما کلا برکاته است همیشه! زید بابای ما، عزهای دارد که «انجز وعده» ندارد، وای به حال «نصر عبده». اخبار ساعت ۱۴ نور امواج فرکانسیاش را مدیون بابای ماست و موج FM ردیف امگا3، ملک طلق بابای ماست اما به نامش نیست!
داداش! اگر من «نوریزاده» باشم، پس تو که مذکری، میشوی «نوریزاد». ما ۲ تا هر چند تخم و ترکهمان به روستایی از توابع رفسنجان بازمیگردد اما عمرا بوقمان را خلاصه در «نوق» کنیم. ما در اصل و گذشته از دروغ، زاده نوریم، نه نوق، منتهی نوری که به نام آدم نباشد از اشعه ماورای بنفش هم بدتر است. در سادهزیستی ما همین بس که الان عینک «ریبن» هم «یووی» دارد، ولی ما نه فقط خودمان نوریم، بلکه در «نور» ویلا هم داریم، لیکن مساله اینجاست که به نام ما نیست و هر کسی چیزی از ما پیدا کرد ما حاضریم به نامش کنیم، آنچه را که به نام ما نیست! و همه باید به قول بابا وحدت را حفظ کنند و در انتخابات شرکت اما تحریمش را تکذیب کنند! من که پاچهخوارتر از این صادق زیباکلام ندیدهام! اینقدر که این شخص به بابای ما ارادت دارد، بابای ما به خودش اینهمه دامت برکاته نیست! داداش! من نوریزادهام، تو نوریزاد. با این حساب، «غفلت» میشود «نوری هم زاد» و طفلک، عمویمان ممد که چیزی نمیشود؛ فوق فوقش «نوری همذاتپندار». داداش! اون نوریزاده و این نوریزاد، جفتشان عامل رژیماند برای اینکه نور خاندان ما را تحتالشعاع قرار دهند. یکی میگوید و از خارج، ناله میکند و یکی فرت و فرت از همین داخل، نامه مینویسد و این هر دو دست در دست رژیم دادهاند که نور خاندان ما دامت برکاته، به چشمهای حقیقتبین نیاید! اما نوریزاد کیست؟! تو! نوریزاده کیست؟! من! کی خسته است؛ بتمن! داداش! اگر نوریزاد قلابی (تو را نمیگویم ها!) یکی از این نامههایش را خطاب به بابا دامت برکاته مینوشت، الان بابا ۴ جلد کتاب جوابش را داده بود آن هم دفتر نشر معارف ضدانقلاب! عبور از بحران با روغن ترمز بهران! جلد کوفتم، با ویرایش جدید و تعلیقات! بابا، یکی بهش نامه نمینویسه، کلی کتاب در جوابش مینویسه، وای به حال اینکه یکی بهش نامه بنویسه! داداش! ای «م. ه» که اختصار نامت گواهی به احتضار حالت میدهد! بلا به دور! برای من ۶ ماه حبس بریدند تعلیقی! اما ساندویچ را تعلیقی نخوردم بلکه یک تحقیقی کردم و دیدم ساندویچفروشیهای نیاوران، یک هاتداگ را ۱۰ هزار تومان حساب میکنند، لذا رفتم خیابان انقلاب اسلامی تا در راسته کتابفروشیها، کباب ترکی بخورم، تحقیقی! تو هم بیایی، برایت یک سال حبس میبرند تعلیقی! این تعلیق یعنی که هر وقت عشقمان کشید، میرویم و معلق میکنیم عدالت را. تبعیض، حق ماست. حق خسروپرویز بود که او هم از نور بود و ریز میدید کفاش جانباز سایت فاشنیوز را. ما محکوم میکنیم ویز ویز پشه را در دماغ نمرود و درود میفرستیم به آن دسته از اصحاب اخدود که دودشان نور داشت اما به نامشان نبود و به نام یکی دیگه بود. رای ما مثل «پرویز» است اما نه خسرو، که مظلومی! و باید «سوبله چوبله» حساب شود! ما یک رای به صندوق میاندازیم اما باید چند بار خوانده شود چرا که خون ما از خون سایر مردم رنگینتر است و نیازی به حجامت ندارد! و زالو هم نمیخواهد، چرا که ما خودمان زالوصفت اقتصادی هستیم! داداش! اصلا گور بابای سیاست. خداییش قلم من بهتره یا سعدی؟! شیخ اجل کلا یک «بوستان» داشت اما ما چند بوستان داریم که متاسفانه هیچکدامش به نام ما نیست و الا حالی میکردیم به سعدی! الپسته! بعد از ۹ دی، این هم شاخ شده برای ما. سعدی تاجر بود اما زیر پل حافظ، ما ورشکسته شدیم. با یک پل معلق روی خیابان عدالت تلافی میکنیم و تلاقی میکنیم و به آقای سعدی خواهیم گفت:
- تاجر! ما پسته اما تو چه تجارت میکنی؟!
- به تو چه که چه تجارت میکنم! هر چه تجارت میکنم، حکما از خرید و فروش عدالت بهتر است!
***
نگفتم داداش! این سعدی هم برای ما شاخ شده، اون هم زیر پل حافظ...! شیخ مصلحالدین! بزودی تشخیص میدهیم مصلحتت را.