سازمان لیگ که تقویم هفته شانزدهم رقابت‌های لیگ را تغییر داد و بازی پرسپولیس و استقلال را جلو انداخت و مدعی شد تلاش کرده تا از بار فشردگی رقابت‌های جام حذفی بکاهد، این بار در تصمیمی جدید دیدار پایانی این رقابت‌ها را بیش از یک ماه به تعویق انداخته تا ثابت کند تقویم در این فوتبال هیچ معنایی ندارد. هنوز مدت زمان زیادی نیست که از حرفهای عزیزالله محمدی، رئیس سازمان لیگ برتر درباره تغییر برنامه هفته شانزدهم رقابت‌های لیگ برتر به منظور جلو انداختن دیدار تیم‌های استقلال و پرسپولیس در مرحله یک‌چهارم نهایی جام حذفی می‌گذرد. وی گفت، پیش‌تر در برنامه‌ای به اسم «چشم‌انداز» مشخص کرده بوديم که این دیدار باید در این زمان انجام می‌شده و اعتراض پرسپولیسی‌ها بی‌اساس بوده است. اما سازمان لیگ دیروز در تصمیمی عجیب، فینال جام حذفی را به دهه سوم اسفندماه موکول کرده و دلیل آن را برگزاری منظم بازی‌های لیگ عنوان کرده است. اکنون مساله اینجاست که مگر سازمانی غیر از سازمان لیگ در کار برنامه‌ریزی دخل و تصرف دارد که این برنامه‌ها اینچنین دچار دگرگونی می‌شوند؟ یعنی در واقع باید گفت چنانچه تقویم مشخص باشد دیگر دلیلی وجود ندارد که رقابت‌ها این همه دستخوش تغییر شود. ضمن اینکه فینال جام حذفی در مقطع فعلی و از آنجا که یکی از نمایندگان ایران در رقابت‌های لیگ قهرمانان سال آینده مشخص می‌شود، از هر دیداری پراهمیت‌تر است. بهمن فروتن درباره تقویم فوتبال گفت: در کشورهای صاحب فوتبال، «بامبینی»ها که همان تیم‌های 4 تا 6 ساله هستند هم تقویم ورزشی دارند که آغاز همه بازی‌های یک فصل آن نه تنها به روز، بلکه به ساعت و دقیقه هم در پیش فصل تعیین و مشخص شده است. در فوتبال کشور ما تقویم ورزشی، نه‌تنها دقیقه و ساعت نمی‌شناسد بلکه با طلوع و غروب خورشید هم کاری ندارد. در حقیقت بازی‌ها هروقت به هروقت است. عزیزالله محمدی در ارتباط با تقاضای پرسپولیسی‌ها مبنی بر اینکه بازی را به تعویق بیندازند از برنامه‌مداری و سازمان‌یافتگی دم زد و اینکه مو لای درز کار نمی‌رود اما به سادگی و با ارائه دلایلی که محکمه‌پسند نیست بازی فینال جام حذفی را به تعویق انداخت. آیا براستی تقویم در این فوتبال جایگاه دارد یا نه و چگونه است که این برنامه «چشم‌انداز» سازمان لیگ، آنجا که پای تقاضای پرسپولیسی‌ها در میان بود نباید دستخوش تغییر می‌شد اما این بار می‌توان آن را فدای برنامه لیگ کرد. تیم‌های لیگ برتر انگلستان در هفته‌ای که گذشت 48 ساعت به 48 ساعت با یکدیگر بازی کردند و از آنجا که این مورد در تقویم فوتبال انگلستان درج شده، مربیان بزرگ از جمله سرالکس فرگوسن و آرسن ونگر، شکست تیم‌های‌شان را پذیرفتند و دم نزدند. با این حال در فوتبال ما برنامه بازی‌ها تغییر می‌کند و هیچ مرجعی هم برای رسیدگی به شکایت باشگاه‌ها وجود ندارد. آیا این رفتار سازمان لیگ رفتارهای جانبدارانه محسوب نمی‌شود؟ استقلال در حال حاضر از حیث بازیکن در مضیقه است و بازیکنان مصدوم بسیاری در اردوی این تیم به چشم می‌خورد و عقب افتادن این دیدار، بی‌تردید به نفع آبی‌پوشان خواهد بود. عزیزالله محمدی نشان داده تا به امروز هر تصمیمی خواسته اتخاذ کرده و پشیزی هم برای نظرات اهالی فوتبال ارزش قائل نبوده و بی‌تردید برای این کار خود هم دلایلی را مطرح می‌کند که توجیهاتی بیش نیستند. همچنین ممنوعیت استفاده از دروازه‌بان خارجی قانونی است که فقط در امارات اعمال می‌شود و در هیچ جای دیگر مرسوم نیست اما رئیس سازمان لیگ، آن را در فوتبال ایران
اعمال کرد. اگر امروزه بحث دلالی و رسیدگی به مسائل پشت پرده بر سر زبان‌ها افتاده باید موضوع تصمیمات اشتباه سازمان لیگ که خواسته یا ناخواسته به این فوتبال لطمه می‌زند هم مورد بررسی قرار بگیرد. اینکه یک مرجع تصمیم بگیرد و دادگاهی برای به نقد کشیدن این تصمیمات اشتباه وجود نداشته باشد با قوانین مدنی سنخیت ندارد. همانطور که درباره ممنوعیت استفاده از دروازه‌بان خارجی اکثر قریب به اتفاق مربیان لیگ، آن را رد کردند این تغییر برنامه‌ها هم چنانچه به رای‌گیری گذاشته شود، با مخالفت جمعی اهالی فوتبال همراه خواهد بود. سازمان لیگ می‌تواند به تصمیمات اینچنینی و خلق‌الساعه خود ادامه دهد منوط به اینکه پسوند حرفهای از این سازمان حذف شود. عزیزالله محمدی که از کوچک‌ترین اشتباهات کفاشیان هم نمی‌گذرد و بیرحمانه او را به نقد می‌کشد، انتظار می‌رود واقع‌بینانه به این سوال پاسخ دهد که آیا سازمان تحت امر او سامان دارد یا خیر؟