روزهای حساس ورزش و کشتی ایران در راه است، شرایط به گونه‌ای پیش می‌رود که اخبار واصله از آماده سازی رقبای ایران در لندن چندان خوشایند نیست و باعث افزایش نگرانی‌ها می‌شود چراکه بازهم کابوس تلخ کسب حداقل مدال در المپیک به ذهن خطور می‌کند؛ هنوز هم یادآوری نتایج تیم پر امید المپیک پکن و در نهایت آن نتایج بر جای مانده مایه یاس است. فدراسیون کشتی روزهای جدیدی را با سرپرست جدیدش آغاز کرده، سرپرستی که بنا به دلایلی در مطبوعات و نشریات زرد محبوب نیست و می‌توان دلیل اصلی‌اش را درباره وثوق بودن رئیس قبلی دانست که چندان هم منطقی نبود.روزهای سخت خطیب در راه است و انتظار مردم و جامعه ورزش از کشتی بالاست، هم در آزاد و هم فرنگی... . درحالی که بزرگان جهان همچون روسیه، آمریکا، اوکراین، ترکیه، کوبا و... در حال آماده‌سازی خود هستند کشتی ایران به تازگی رئیس عوض کرده و رئیس هم چاره‌ای ندارد جز تعریف چارت جدید چرا که یقینا باید با تیمی کار کند که هماهنگی لازم وجود داشته باشد... .
در میان انتقاداتی که این روزها می‌توان حب و بغض را در آن به وضوح رویت کرد، می‌توان به انتصابات جدید فدراسیون کشتی پرداخت که الحق مایه امیدواری است. خبر حضور پیشکسوتان و افرادی که هم در عرصه قهرمانی، هم در عرصه علمی و هم در عرصه مدیریت در سال‌های اخیر کارنامه قابل قبولی داشته‌اند بسیار مایه امیدواری است.حضور رسول خادم به عنوان یکی از نوابغ، تحصیلکرده‌ها و مدیران موجه در سمت مدیریت تیم‌های ملی، حسن رنگرز به عنوان نایب رئیس فدراسیون،، علیرضا سلیمانی، رضا سوخته‌سرایی، علیرضا رضایی و عباس جدیدی را به عنوان اعضای شورای سیاستگذاری فدراسیون کشتی، انتصاب مهدی خالدی مدرس و داور بین‌المللی کشتی به عنوان رئیس کمیته روابط بین‌الملل فدراسیون کشتی، انتخاب شکرالله بنار، حسین هدایتی و حسین علیمرادیان به‌عنوان اعضای کمیته اقتصادی و توسعه منابع فدراسیون کشتی از جمله اقداماتی است که می‌توان به فال نیک گرفت. خطیب به خوبی از نیروهای موثر تا به اینجای کار بهره جسته و امید بسیاری را در دل اهالی ورزش و کشتی در آستانه المپیک به وجود آورده است. باید صبوری کرد و دید پس از المپیک جدا از کسب نتایج، این گروه متخصص و خبره می‌توانند سرانجام کشتی را به مدینه فاضله و سر منزل مقصود برسانند یا خیر؟