گروه ورزشي: میلان با تمام سمفونی‌های هارمونیکش، با آن کلیسای «دومو» که به سبک معماری گوتیک ساخته شده، با تندیس لئوناردو داوینچی که در میدان «پلاتزو دلا اسکالا» ساخته شده، با آن سالن باشکوه تئاتر پلکان و با تمام زیباهای شهر میلانو میزبان زیباترین و کلاسیک‌ترین نبرد ایتالیا خواهد بود؛ نبرد پسران روسونری با نرآتزوری‌ها؛ نبردی میان ملی‌گرایی و اختلافات طبقاتی؛ درست زمانی که میلان، یوونتوس را جا گذاشته و آلگری که هیچ نشانی از مردان کاریزماتیک ندارد فوتبال زیبای بانوی پیر را به پله دوم فرستاده و حتی نحوه بازگشت پسران او به صدر کالچو سیاست‌زدگی برلوسکونی را پوشش داده. وقتی آقای رئیس به خاطر رسوایی‌های اخلاقی و عقبگردهای اقتصادی‌اش توان کار در بالاترین نقطه سیاسی ایتالیا را نداشت، تصمیم گرفت بار دیگر نقشش را در فوتبال پررنگ کند. حالا امشب برلوسکونی باز هم روی همان صندلی معروف می‌نشیند و کمی پایین‌تر گالیانی و موراتی نزدیک هم قرار می‌گیرند تا شاهد باشند در این داربی میلانو قرعه به نام کدام یک خواهد افتاد؛ نبردی کلاسیک که یکشنبه‌شب به عدد 205 می‌رسد. تاريخ 2 باشگاه قدرتمند شهر ميلان به نحو جالبي در يكديگر تنيده شده است. باشگاه آ.ث ميلان در سال 1899 تاسيس شد. سران اين باشگاه آنچنان در عقايد ملي‌گرايانه خود غرق بودند كه به هيچ بازيكن خارجي و غير‌ايتاليايي اجازه پوشيدن پيراهن تيم‌شان را نمي‌دادند. اين مساله موجب پديد آمدن شكاف و دو‌دستگي درون باشگاه شد و آن دسته از افرادي كه معتقد بودند بايد به بازيكنان خارجي نيز اجازه حضور در باشگاه داده شود، از آ.ث ميلان جدا شده و باشگاه اينترناسيونال را در سال 1908 تاسيس كردند. به اين ترتيب بود كه شهر ميلان به 2 گروه تقسيم شد؛ آ.ث ميلان كه با عنوان «باشگاه مردم» هم شناخته مي‌شد، تيمي بود كه عمده هوادارانش را طبقه كارگر و مردم فقير جنوب ايتاليا تشكيل مي‌دادند. در مقابل، هواداران اينتر غالبا از قشر مرفه و ثروتمند جامعه ايتاليا بودند. با گذشت چند دهه از سال‌هاي اوليه تاسيس اين 2 باشگاه، اين تقسيم‌بندي ميان هواداران 2 تيم رفته رفته كمرنگ شد تا جايي كه در حال حاضر سران باشگاه‌هاي اينتر و ميلان هر دو از جمله ثروتمندترين افراد ايتاليايي هستند.
ماسيمو موراتي، رئيس باشگاه اينتر يك سرمايه‌دار بزرگ و تاجر نفت است و از سوي ديگر، سيلويو برلوسكوني، ميلياردر ايتاليايي و نخست‌وزير سابق اين كشور باشگاه آ.ث ميلان را در تملك خود دارد. وجود چنين پيشينه و رقابت طولاني اين 2 باشگاه موجب بروز خشونت بين هواداران 2 تيم شده است. در سال‌هاي گذشته بسياري از داربي‌هاي ميلان و اينتر با خشونت هواداران 2 تيم به آشوب كشيده شد. يك مورد معروف خشونت داربي ميلان و اينتر در بازي رفت مرحله نيمه‌نهايي ليگ قهرمانان اروپا در فصل 2005 ـ 2004 در ورزشگاه سن‌سيرو به وقوع پيوست. ميلان در آن بازي با نتيجه يك بر صفر (و 3 بر صفر در مجموع 2 بازي) پيش بود كه طرفداران اينتر تصميم گرفتند وارد عمل شده و با پرتاب بطري، سكه و ترقه در روند بازي اخلال ايجاد كنند. يكي از مواد آتش‌زا كه درون زمين پرت شد از پشت به شانه ديدا، دروازه‌بان برزيلي ميلان، برخورد و او را نقش زمين كرد. پس از اين اتفاق بود كه يوفا اعلام كرد درباره خشونت در فوتبال ايتاليا تحقيق خواهد كرد. نبرد یکشنبه‌شب اين هفته 2 تيم دويست و پنجمين داربي شهر ميلان است. در 204 بازي قبلي، ميلان 72 بار و اينتر 71 بار به پيروزي دست يافته‌اند و 61 بازي نيز با نتيجه مساوي به پايان رسيده است. در اين 204 بازي مجموعا 558 بار توپ از خط دروازه‌ها عبور كرده كه سهم هر تيم به طور مساوي 279 گل بوده است. آندره شوچنكوي اوكرايني، بازيكن سابق ميلان، با 14 گل زده بهترين گلزن داربي شهر ميلان است. بهترين پيروزي ميلان، برتري 8 بر يك اين تيم در تاريخ سوم مارس 1918 است و بهترين نتيجه اينتر به پيروزي 5 بر صفر اين تيم در تاريخ 6 فوريه 1910 باز‌مي‌گردد. اين 2 تيم در حالي به مصاف يكديگر مي‌روند كه در حال حاضر ميلان با 37 امتياز از 17 بازي و به لطف تفاضل گل بهتر نسبت به يوونتوس در صدر جدول سري A ايتاليا قرار دارد، در حالي كه وضع اينتر به اين خوبي نيست و اين تيم با 29 امتياز در رده پنجم جدول جاي گرفته است. با اين حال، هر دو تيم در هفته گذشته نتيجه خوبي كسب كردند؛ ميلان در زمين آتلانتا حريف خود را با 2 گل شكست داد و اينتر در خانه با 5 گل پارما را در هم كوبيد.