یک اندیشکده آمریکایی معتقد است ایران به آمریکا یادآوری می‌کند که تهران یک بازدارنده ناخوشایند را در برابر حمله آمریکا دارد حتی اکنون که بازگشت نیروهای نظامی آمریکا از عراق توانایی ایران برای حمله به سربازان آمریکایی از طریق نیروهای نیابتی را غیرممکن کرده است.
به گزارش فارس، اندیشکده «استراتفور» در مقاله‌ای به بررسی و تحلیل تهدیدات اخیر ایران به بستن تنگه هرمز پرداخت. ایران با مانور 10روزه نیروهای دریایی؛ «ولایت90»، غرب را تهدید به بستن این مسیر آبی کرد. در صورت بسته شدن این راه عبور کشتی‌های نفتکش، وضعیت اقتصادی اروپا وخیم‌تر خواهد شد.
مانور 10روزه نیروهای دریایی؛ «ولایت 90» [در تنگه هرمز] به پایان رسید اما حوادث در تنگه هرمز کماکان توجه بسیاری از رسانه‌ها را به خود جلب کرده است. این تنگه مسیر بین خلیج‌فارس و دریای عمان است که تقریبا 35 درصد تجارت نفت به وسیله کشتیرانی (و 20 درصد کل تجارت نفت دنیا) از طریق این راه آبی انجام می‌شود. بر اساس برنامه باید 5/1 میلیون بشکه نفت در هر روز از طریق خط لوله در خشکی به غرب خلیج‌فارس انتقال می‌یافت و در یک روز معمولی، 17 میلیون بشکه از تنگه عبور می‌کرد اما در روز دوشنبه این مساله به تاخیر افتاد. در ضمن نیروی دریایی انگلیس تایید کرد جدیدترین ناوشکن پدافند هوایی خود «HMS درینگ (D32)» را روی مسیر آبی خود به سمت خلیج‌فارس اعزام خواهد کرد. هر دو این وقایع پاسخی به جسارت و قاطعیت ایران در تنگه هرمز است. مانور «ولایت90» با افزایش 4 درصدی در قیمت نفت همزمان شد. این افزایش قیمت، نفت خام برنت را به قیمت بالای خود در اواسط نوامبر گذشته بازگرداند و توانست کاهش قیمت ماهانه آن را متوقف کند؛ این کاهش قیمت از آگوست آغاز شده بود. تنها چند روز پس از پایان مانور «ولایت 90»، تهران اعلام کرد یک مانور دریایی جدید در ماه فوریه انجام خواهد شد.
نیروی دریایی ایران مانورهای «ولایت» را کم و بیش سالانه انجام می‌دهد اما نیروی دریایی تنها ارگان نظامی‌ای نیست که باید مانورها را در تنگه هرمز رهبری کند. نیروی دریایی سپاه پاسداران، شاخه مستحکم و عملیات‌محور قواي‌نظامي ایران، مانورهای برنامه‌ریزی شده را برای ماه فوریه رهبری خواهد کرد. این مانورها بخشی از سری رزمایش‌های «پیامبر اعظم» هستند. رفتار گارد ساحلی سپاه پاسداران در سال 2008 به میزان کافی تهاجمی بود تا نشان دهد آنها به احتمال زیاد آمادگی لازم را دارند تا آتش پدافندی خود را در برابر ناوهای آمریکایی قرار دهند. اگر عامدانه هم نباشد، ایران با توجه به دانستن اصول آمریکا در برخورد با دیگر کشورها به ناوهای این کشور حمله نخواهد کرد. این مورد یکی از مثال‌های متعدد در سال‌های اخیر است که در آن موضوع بسته شدن تنگه هرمز مطرح شده است، حتی اگر جنگ کشتی‌های نفتکش در اواخر دهه 1980 را بررسی نکنیم. تهران از اواسط دهه آغازین قرن 21 درصدد افزایش توانایی‌های خود بوده است تا در هر زمان که با اهداف سیاسی آن موافق باشد، تنگه هرمز را مورد تهدید قرار دهد.
ایران در هنر افزایش و کاهش بحران‌ها ماهر شده است. دولت ایران در این موضوع به کره‌شمالی شباهت دارد که عامدانه موجب می‌شود در نظر دیگران غیرقابل پیش‌بینی جلوه کند و به‌رغم تحریم‌های شدید، بیش از یک دهه، کماکان خود را موضوع اصلی بیشتر ابرقدرت‌های دنیا قرار دهد. انجام مانورهای سپاه پاسداران پس از مانورهای نیروهای دریایی در تنگه هرمز، هنگام یک بحران اقتصادی جهانی، یقینا انتخابی عامدانه بوده است؛ انتخابی که در تطابق با راهبرد بلندمدت این کشور محاسبه شده است. منظور از این راهبرد، استفاده ایران از توانایی‌های خود برای تهدید تنگه هرمز به عنوان یک بازدارنده است. به وسیله افزایش و کاهش تهدیدات، ایران تاکید کرده است همچنان تسلط خود بر منطقه حساس و ژئوپلتیک تنگه هرمز را به دنیا یادآوری خواهد کرد.