ادامه از صفحه 2
اگر هم قائل به دموکراسی یا همان مردمسالاری دینی هستید دشمنی با ولی‌خدا و نایب امام معصوم و ملت رشید و ولایتمدار ایران چرا؟
آقای علایی!
ای‌کاش مقاله‌تان را خطاب به نظام سلطه می‌نوشتید و سرکوب معترضان به نظام سرمایه‌داری (که به جنبش ضدوال‌‌استریت شهرت یافت) توسط دولتمردان آمریکایی و اقلیت یک‌درصد حاکم بر جهان را با اقدامات سرکوبگرانه شاه مقایسه می‌کردید و به سران نظام سلطه و اقلیت یک‌درصدی حاکم معترض می‌شدید که مخالفان را که مجموعه‌های 99 درصدی‌اند به جای سرکوب به رسمیت بشناسند و حقوقشان را پایمال نکنند که در غیر این صورت مانند دیکتاتورهای دست‌نشانده‌شان (پهلوي، قذافی، مبارک و...) سرانجامی جز خشم ملت‌ها و نابودی نخواهند داشت.
آقای علایی!
همسنگران دیروز شما از سر خیرخواهی دلسوزانه برایتان نامه‌ای نوشتند و حق دوستی را ادا کردند، بدانید کسی که با خیرخواهی دوستش از خواب غفلت بیدار نشود با لگدکوبی دشمنش بیدار خواهد شد. پس مبادا چشمانتان را بر حقایق ببندید و گوش‌هایتان را از شنیدن کلام حق محروم کنید و پیام دوستان دیروزتان و ملت شریف ایران را که در حماسه نهم دی و مناسبت‌های قبل و بعد آن بارها فریاد زده‌اند، نشنیده بگیرید و همان اشتباه پهلوی و نزدیکانش را تکرار کنید؛ آنان به اعتراض ملت بی‌توجهی کردند تا جایی که ازهاری اعتراض ملت را نوار ضبط شده می‌پنداشت و همان بلایی که همه می‌دانیم بر سرشان فرود آمد (که شما در مقاله‌تان بدان پرداختید). در پایان از شما می‌خواهم لحظه‌ای خود را در صحرای محشر تصور کنید که در برابر حضرت‌زهرا سلام‌الله علیها ایستاده‌اید و ایشان از شما نسبت به جفایتان به اسلام و مقام ولایت سوال کنند، چه پاسخی دارید؟ بی‌شک اگر توبه نکنید پاسخی جز شرمساری نخواهید داشت و شرمساری در نزد میلیاردها انسان (و‌چه بسا بیش از این رقم) که در آنجا حاضرند خود از هزاران عذاب تلخ‌تر و آزاردهنده‌تر است.