هفته بعد تازه هفته نوزدهم لالیگا سر می‌رسد، هفته‌ای که به معنای رسیدن برنامه لیگ به نیمه راه است.
هفته آینده از یک جهت دیگر هم ویژه است چون در واقع همان هفته نخست است که به‌خاطر اعتصاب بازیکنان در ماه آگوست به تعویق افتاد و حالا دیرهنگام برگزار می‌شود.
در عوض «خورنادا 20» (هفته بیستم) به اوایل ماه مه در انتهای لالیگا موکول شده است.
خب، دلیلش کاملا موجه است. لیگ اسپانیا بازی‌هایش به صورت جفت‌جفت در دوره‌های موازی برگزار می‌شود. برای همین اگر مثلا تیم شما در هفته نخست در خانه با لوانته بازی کرده باشد، در نیم‌فصل دوم که دقیقا قرینه نیم‌فصل اول است، هفته بیستم را در خانه لوانته برگزار می‌کنید. پس نیاز بود که این فصل هفته بیستم جابه‌جا شود وگرنه تیم‌ها 2 هفته متوالی بازی‌هایی تکراری را در لالیگا انجام می‌دادند. البته اتفاق جالبی می‌شد ولی اين در فوتبال حرفه‌ای نوین کاری است خارج از عرف.
شرایط فوتبال اسپانیا همین‌طور در حالت عادی هم به اندازه کافی غیرعادی است چون یک بار دیگر غول‌ها به شکلی گیج‌کننده به هم خورده‌اند. رئال مادرید و بارسلونا یک جشن کلاسیک دیگر به راه می‌اندازند. این‌بار در یک‌چهارم نهایی (کوپا دل‌ری) جام پادشاهی. نسخه برنابئویی این ال‌کلاسیکوی تازه همین چهارشنبه و بازی برگشت چهارشنبه بعدی برگزار می‌شود و این بار همه حساسیت‌ها رنگ جام را به خود گرفته‌اند، حتی بازی‌های این هفته و هفته بعد لالیگا، کما‌اینکه این هفته هر دو تیم سعی کردند با نهایت احتیاط و با حداقل آسیب و مصدومیت به پیروزی دست یابند.
این هم یک رفتار غیرعادی دیگر است چرا که مدت‌هاست ناظران لالیگا می‌گویند جام پادشاهی طی این سال‌ها ارزش خود را از دست داده است و تیم‌های بزرگ تا به نیمه‌نهایی نرسند، سلاح‌های اصلی خود را خرج نمی‌کنند. اما رویارویی زودهنگام 2 غول به این معنی است که دست‌کم یک جای اضافی برای تیم‌های کوچک‌تر در ادامه جام پادشاهی خالی می‌شود.
رویارویی والنسیا – لوانته در دیدار موازی این مرحله نیز جذاب است. میراندس صدرنشین گروه خود در دسته سوم هم که قبلا ریسینگ سانتاندر را حذف کرده، می‌تواند کماکان به رویاپردازی ادامه دهد. آنها با اسپانیول هم‌قرعه شده‌اند ولی بخت آنها ممکن است به‌خاطر چشم و همچشمی 2 تیم کاتالان برای جام تباه شود چراکه حالا اسپانیول برای رساندن خود به داربی احتمالی کاتالونیا در نیمه‌نهایی با بهترین تیمش جلوی میراندس می‌ایستد.
اگر اشتباه می‌گویم بگوید‌ـ به شرطی که شما هم در اسپانیا زندگی کرده باشید‌ـ ولی از وقتی قرعه معلوم شده من احساس می‌کنم اینجا به نوعی جو دلزدگی از ال‌کلاسیکو به وجود آمده است.
ال‌کلاسیکو حتی برای 2 تیم، آخرین چیزی بود که در این مقطع از فصل می‌خواستند و همین‌طور آخرین چیزی که رسانه‌ها هم طلب می‌کردند. چنین همدل در مواجهه با یک رویداد از آن رو است که با وجود پولساز بودن این رویداد وقت و انرژی خارج از عرفی در این مقطع از سال از شما می‌گیرد.
هفته بعد زمانی که خودمان را برای بازی برگشت در نوکمپ آماده می‌کنیم در واقع خود را برای هشتمین ال‌کلاسیکو در 8 ماه آماده می‌کنیم.
با اینکه این دو مسابقه هنوز اهمیت خود را در سراسر کشور حفظ کرده‌اند اما طبیعت رفت و برگشتی کهنه رقابت‌های جام پادشاهی موجب شده بسیاری از روزنامه‌نگاران به این بهانه خواهان اصلاح سیستم و تبدیل آن به یک رقابت یکسره حذفی شوند. این دو کلاسیکوی خارج از موعد درآمد زیادی بابت آگهی‌ها نصیب 2 باشگاه می‌کند ولی بخش مهمی از شاعرانگی ال‌کلاسیکو را می‌زداید و خستگی بیش از اندازه‌ای نصیب
هر دو طرف می‌کند.
بویژه برای مادریدی‌ها که با توجه به شرایط برتر فعلی‌شان مجبورند بدون آنکه فرصت لذت بردن از موقعیت خود را داشته باشند وارد
یک چالش دیگر شوند.
منبع: Soccernet