شب رفتنی است و راه ما روشن
آیینه مهر و ماه ما روشن
تردید مکن که آفتاب این جاست
عباس و شریعه و عطش با ماست
از حرمله‌ها مترس
آب این جاست
ما روشن و راه آب‌ها روشن
از سنگ هراس نیست گل‌ها را
از خاردلان و سنگ‌اندازان
با این همه شمر و ابن سعد
اما
نام تو کنار اربعین گل کرد
نام تو کنار کربلا روشن
کشتند تو را به جرم بی‌جرمی
نام تو چقدر گشت
چرخاچرخ
نام تو چو نور در زمان چرخید
چون خورشیدی در آسمان چرخید
تو چرخ زدی
برون شدی از خویش
بر نیزه سر تو بود
یا خورشید؟
ای مثل تلاوت دعا پر نور
ای مثل تبسم خدا روشن
از حرمله نمازخوان فریاد
از فتنه‌گر دروغ باف افسوس
یاران جمل‌سوار کوته‌بین
طلحه شده‌اند در مصاف...
افسوس!
در خانه عنکبوتی شیطان
مانند کلافه در کلاف
افسوس!
بوزینه روزگار بازیگر
میرآخور فتنه‌اند این خوران
بی‌پرده شدند و بی‌نسب
هیهات!
افتاده میان چاه شب
هیهات!
ناچار مرید شب شدند اینان
یاران ابولهب شدند اینان
اما پسر بهار بودی تو
چون غیرت ذوالفقار بودی تو
راه تو چو راه مرتضی پر نور
نام تو چو نام مصطفی، روشن!