مردم شهرهای شیعه نشین«نبل» و «الزهرا» در حومه حلب سوریه از ۷۰۰ روز پیش تاکنون تحت محاصره گروه‌های مسلح و تروریست قرار دارند و از مواد غذایی و دارویی لازم محرومند.
حسین مرتضی، مدیر دفتر شبکه العالم در سوریه در گزارشی از اوضاع اسفبار انسانی ساکنان نبل و الزهرا، به درد و رنج بی‌پایان و گسترده اهالی پایدار و مقاوم این دو شهر پرداخته است.
ستون‌های دود برفراز محله‌های شهرهای نبل و الزهرا دیده می‌شود که بار دیگر از آغاز گلوله‌باران روزانه آنها از سوی گروه‌های مسلح حکایت دارد.
زمان برای مردم این 2 شهر دیر می‌گذرد و تامین مایحتاج و نیازهای معیشتی و انسانی اساسی بسیار دشوار است.
محاصره شهرهای نبل و الزهرا 700 روز پیش آغاز شده است و 70 هزار نفر ساکنان این 2 شهر غذای کافی برای کودکان یا زندگی روزانه خود ندارد؛ بیماران نیز به دلیل کمبود شدید دارو درمانی برای دردهای خود نمی‌یابند. مقدار اندکی دارو با قیمت‌های بالا و سرسام‌آور از شهرک عفرین به این دو شهر قاچاق می‌شود که البته همگان قادر به خرید آن نیستند.
افراد مسلح تک‌تیرانداز در اطراف شهرک مایر مستقر هستند و به سمت همگان شلیک می‌کنند. آنها حتی جوانان شهرهای نبل و الزهرا را که تلاش می‌کنند یک گونی گندم یا آرد به داخل این مناطق وارد کنند، هدف قرار می‌دهند. نان در این دو شهر نایاب شده و نانوایی‌ها به دلیل جلوگیری افراد مسلح از ورود آرد و سوخت بسته است. این وضعیت باعث شده زنان باقی مانده حبوبات خود را با آسیاب‌های دستی آرد کنند و با آن نان بپزند تا شکم کودکان خود را سیر کنند. اهالی این دو شهر می‌دانند که آنها هزینه پایداری و استقامت خود را می‌پردازند. راه‌های زمینی منتهی به شهرهای نبل و الزهرا زیر آتش گلوله گروه‌های مسلح قرار دارد و حریم هوایی شهر نیز در تیررس پدافند ضدهوایی این گروه‌هاست و برای اهالی این دو شهر تنها همسایگان آنها در شهر عفرین و اطراف آن باقی مانده‌اند.
«ام محمد» یکی از ساکنان است که داستان مرگ دختر خردسال خود به خاطر بیماری را روایت می‌کند. او می‌گوید که تنها دختر خردسالش به خاطر نبود دارو جان خود را از دست داد.
«ام عدنان» از دیگر ساکنان منطقه نیز با سوز دل از پسر جوانش سخن می‌گوید هنگام تلاش برای چیدن محصول زیتون در باغ‌های شهر نبل توسط افراد مسلح ربوده شد و با وجود تلاش چهره‌های سرشناس شهرک‌های مجاور برای تماس با ربایندگان، هیچ خبری از فرزندش ندارد.
در سایه محاصره، صدای اصابت موشک‌های گراد و گلوله‌های خمپاره است که در این 2 شهر به گوش می‌رسد و زن و مرد و پیر و جوان را بدون استثنا به خاک و خون می‌کشد.
در این میان، یک پیرمرد سکوت خود را می‌شکند و با سوز دل و عصبانیت می‌گوید: این وضعیت شهرهای نبل و الزهرا به نفع چه کسی انجام می‌شود؟ اهالی این 2 شهر همواره رابطه‌ای برادرانه با همسایگان خود در شهرک‌های ریف شمالی حلب داشته‌اند و تفاوتی بین عرب و کرد یا حتی بین طوایف وجود نداشته است.
شهرهای نبل و الزهرا از هر سو محاصره شده است و ساکنان این 2 شهر نمی‌توانند نفس بکشند و تنها راه تنفس آنها از سمت شهرک عفرین و روستاهای اطراف آن در شمال غربی شهرهای نبل و الزهراست که اهالی به طور مستمر تلاش می‌کنند مواد غذایی و دارو را از این محور وارد کنند اما قیمت‌ها بسیار بالاست و همه توانایی خرید آن را ندارند. این وضعیت ناگوار و اسفبار انسانی در شهرهای محاصره شده نبل و الزهرا در سایه سکوت بین‌المللی است. گوش‌های سازمان‌های بشردوستانه همچنان ناشنوااست.
اما با وجود این وضعیت دشوار ومحاصره شدید، مردم شهرهای نبل و الزهرا از روحیه بالایی برخوردارند و تاکید می‌کنند از عشق به میهن خویش دست برنخواهند داشت.