کوین پالس: وقتی ساموئل اتوئوی 13 ساله برای محقق کردن رویای فوتبالش کامرون را ترک میکرد، آنژیماخاچقلعه تنها جایی بود که روی رادار او جای نداشت. اما او هنوز از اینکه استعداد قابل توجهش را در عمیقترین و تیرهترین نقطه داغستان خرج میکند پشیمان نیست. تصورش دشوار است که با سابقه ناآرامیهای قومی در ماخاچقلعه که بازیکنان آنژی را واداشته در مسکو زندگی و تمرین کنند و فقط برای بازیهای خانگی با هواپیما بازگردند، این تیم بتواند یک ابرقدرت اروپایی شود اما آنچه موجب شده جاهطلبی آنژی کماکان واقعی جلوه کند حضور همین مهاجم سابق بارسلونا و اینترمیلان است.
دستمزد وسوسهکننده 6/18 میلیون پوند در سال که سرمایهگذار بزرگ آنژی، سلیمان کریموف به اتوئو پرداخت تا او را تابستان گذشته از اینترمیلان به داغستان بکشاند بشدت در گوشه و کنار اروپا بر سر زبانها افتاده است. ابعاد جاهطلبی و دست و دلبازی مالی این باشگاه این ذهنیت را به وجود آورده بود که در پنجره نقل و انتقالات این ژانویه هم ریخت و پاشهای زیادی انجام میشود و آنژی برنامه خود برای رسیدن به قله بازی اروپایی را با قراردادهای چرب و نرم دیگری پي میگیرد که این اتفاق نیفتاد. اما دستکم اتوئو به طور علنی تاکید میکند انگیزهاش برای کار در روسیه از ثروت آنچنانی نشأت نمیگیرد و بلافاصله به آنهایی که چنین تهمتهایی به او روا میدارند، حمله میکند. «من به طور مداوم با این نظریه که فقط به خاطر پول اینجا هستم مورد حمله قرار میگیرم».
اتوئو که در سال 2011 در 11 مسابقه لیگ 8 گل به ثمر رسانده، ادامه میدهد: «منظورم این است که آیا واقعا این همه کارشناس با خودشان نمیگویند این اولینبار نیست که من پول بزرگی در فوتبال درمیآورم. اینترمیلان و بارسلونا که به من بادامزمینی نمیدادند. اینکه میشنوم کسانی که من را نمیشناسند و فقط میتوانند درباره انگیزههای من حدس و گمان بزنند از بالای پشتبام فریاد میزنند من خودم را فروختهام، دیوانهام میکند.
البته من گزینههای دیگری هم داشتهام و نمیتوان انکار کرد شرایط مالی پیشنهاد شده عالی توسط آنژی بخشی از دلایل آمدن من به اینجا را تشکیل میدهد اما آنچه به همان اندازه برای من اهمیت دارد چالشی است که با این انتقال مرا به مبارزه میطلبد. هر روز این بخت را ندارید که در چنین ماموریت بزرگی شرکت کنید که یک باشگاه ناشناخته را به جمع قدرتهای اروپایی رهنمون شوید مواجهه علیه اظهارنظرها و تاریخسازی چیزی است که به من انگیزه دهد و آنژی را هم واداشته به من چنين پیشنهادی بدهد». کاپیتان مخلوع کامرون که این روزها به خاطر غیبت کشورش در جام ملتهای آفریقا حضور ندارد برای خود نقشی تاریخی در داغستان روسیه قائل است: «نقش من در پیروزیهای بارسا و اینتر در لیگ قهرمانان اروپا مرا با غرور و افتخار سرشار کرده است.
پس دعوت من بهترین دعوت ممکن برای آنژی بود، اگرچه شما وقتی به 35 سالگی میرسید باید به فکر توقف و بررسی دوباره شرایطتان باشید. من تقریبا هر افتخاری را که ممکن بود برده بودم و همیشه این را از خودم میپرسیدیم که بعد چه؟ آیا با موفقیت ادامه میدهیم یا نه؟ میتوانستم به آسودگی در اینتر بمانم یا به فرانسه یا انگلستان بروم ولی اینها انتخابهایی روشن برای من نبودند. من نیازی تمامنشدنی برای تکاپوی مداوم داشتم تا حرکتی وحشی و متفاوت انجام دهم و همان موقع بود که آنژی سر رسید». و همان زمانی که اتوئو در نظر خودش در لحظه درست در جای درست قرار گرفته بود، آنژی هم طی اطلاعیهای تمایل خود به رقابت با بهترینهای قاره و جذب بهترین بازیکنان فهرست A اروپا را اعلام کرد. او به ماخاچقلعه رفت تا همه باور کنند این پروژه جدی است. او پیشبینی میکند بازوهای مالی پشتسر باشگاه میتوانند چهره فوتبال روسیه و حتی اروپا را تغییر دهند: «من آدمی هستم که همیشه به الهامبخشی تازه نیاز دارم و از اینکه یک گوشه استراحت کنم بدم میآید. برای همین رساندن آنژی به لیگ قهرمانان اگرچه غیرممکن به نظر میرسد ولی نه برای من؛ همینطور برای مالک باشگاه و دیگرانی که در اینجا مسؤولیتی دارند این یک فکر فانتزی نیست و این همان چیزی است که در این پروژه به من انرژی میدهد».