شهادت آیتالله «شیخ فضل‌الله نوری» به دست ایادی وابسته به استعمار در تهران (1288 ش)
حاج شیخ فضل‌الله کجوری معروف به نوری فرزند ملاعباس در سوم دی‌ماه 1223 شمسی برابر با دوم ذیحجه 1259 قمری متولد گردید. پس از تحصیلات مقدماتی، به عراق رفت و از محضر درس میرزای بزرگ شیرازی و میرزا حبیب‌الله رشتی استفاده کرد. شیخ فضل‌الله طی سالیان متمادی حضور در درس استادان زمان، به مجتهدی برجسته و فقیهی نامدار تبدیل شد و پس از چندی در سال 1264 ق با اشاره میرزای شیرازی برای هدایت و پیشوایی جامعه ایران، راهی تهران گردید. وی در تهران به اقامه جماعت و تالیف و تدریس علوم اسلامی و حوزوی پرداخت و بر اثر مهارت در فقه و اصول و سایر علوم اسلامی به‌زودی مورد استقبال طلاب و روحانیون قرار گرفت. او در کنار فعالیتهای علمی، به فعالیتهای سیاسی هم میپرداخت و بشدت با تز جدایی دین از سیاست مخالفت ورزید. شیخ در اوایل مشروطیت از پیشگامان و مجاهدان این نهضت بود و دوشادوش سیدعبدالله بهبهانی و سیدمحمد طباطبایی به مبارزه پرداخت. شیخ فضل‌الله نوری در جریان تدوین قانون اساسی پیشنهادهایی به مجلس داد. او مخالفت خویش را با مشروطه غیرمشروعه اعلام کرد. سرانجام جناح مقابل در یک دادگاه به ظاهر ملی او را محکوم به اعدام کردند. ایشان در برابر دعوت سفارت روس برای پناهندگی هرگز زیر بار این ذلت نرفت و شهادت در راه خدا را پذیرا شد. سرانجام شیخ فضل‌الله نوری را که خود از بنیانگذاران نهضت مشروطه در ایران بود، در 11 مرداد 1288 شمسی برابر با سیزدهم رجب 1327 ق، مصادف با سالروز ولادت امام علی(ع) به چوبه دار کشیده و در میدان توپخانه تهران به شهادت رساندند. پیکر شیخ در ابتدا پس از اهانتهای فراوانی که به آن روا داشتند، توسط خانواده و دوستان در محل امنی در تهران مدفون شد، اما پس از گذشت 18 ماه، جنازه شیخ را به طور مخفیانه و در حالی که هنوز سالم و تازه بود به قم منتقل کردند و در یکی از حجرههای شمالی صحن حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه(س) به خاک سپردند.
لشکرکشی رژیم بعثی عراق به کشور کویت و اشغال کامل آن (1369 ش)
در یازدهم مردادماه 1369 ش برابر با دوم اوت 1990 م، عراق در یک یورش وسیع و ظرف چند ساعت، کشور کویت را به اشغال خود درآورد و پس از چندی اعلام کرد که کویت استان نوزدهم عراق است. به این ترتیب، نطفه یکی از مهم‌ترین رخدادهای تعیین‌کننده و تاثیرگذار در منطقه خاورمیانه در چند دهه اخیر بسته شد. پس از مدتی، با استمداد کویت از دولتها و مجامع جهانی، گروه متحد غرب به رهبری آمریکا، عملیات وسیعی را در 26 دی‌ماه سال 1369 علیه رژیم عراق انجام داده و پس از خارج ساختن کویت از دست عراق، این کشور را آماج حملات خود قرار داده و خسارات فراوانی بویژه به مردم محروم عراق وارد آوردند. از آن پس تحریمهای همه‌جانبه از طرف مجامع جهانی و قدرتهای بزرگ علیه عراق آغاز شد و برعقبماندگی و فقر این کشور افزود. این تحریمها تا سقوط رژیم صدام در سال 1382 ادامه یافت.
ورود حضرت «مسلم بن عقیل» نماینده امام حسین(ع) به کوفه(60 ق)
مسلم بن عقیل، نماینده و پسر عموی امام حسین(ع) به منظور دعوت از مردم کوفه و آگاهی از میزان وفاداری آنان به امام، وارد این شهر شد. مردم کوفه، قبلاً با ارسال نامههای فراوان، خواستار عزیمت امام به این شهر و رهبری آنان برای مبارزه با حکومت ستمکار اموی شده بودند. در بدو ورود مسلم به کوفه، وی نامه امام را که حاکی از دعوت مردم کوفه به قیام بود، برای آنان قرائت کرد و در اندک زمانی، حدود 18 هزار نفر با وی بیعت کردند. پس از آن، مسلم، بیعت گسترده اهالی کوفه را به اطلاع امام رساند. اما اندکی بعد، مردم کوفه تحت تأثیر تبلیغات و تهدید و تطمیع ابن زیاد، حاکم جدید کوفه، بیعت خود را با امام حسین(ع) نادیده گرفتند. آنها حتی پا را فراتر گذاردند و گروهی از آنها عازم جنگ با امام شدند. مسلم بن‌عقیل هم که در کوفه تنها مانده بود، به دست ماموران اموی اسیر شد و به شهادت رسید.