لالیگا این هفته وارد نیم‌فصل دوم شد و حالا فرصت خوبی است تا برآوردی از شایستگی حقیقی تیم‌ها در نیمه سپری شده بهترین لیگ جهان داشته باشیم. پیش از آغاز فصل 12-2011 حتی بسیاری از اسپانیایی‌ها باور خود را نسبت به اینکه لالیگا بهترین در جهان باشد از دست داده بودند و برخی آن را به خاطر فاصله بیش از اندازه رئال و بارسا با دیگران «لیگ آشغال» می‌خواندند. در این فصل اگرچه تا نیمه راه فاصله مزبور کمتر از فصل قبل نشده است اما دست‌کم باشگاه‌هایی مثل لوانته و اسپانیول، تلاششان را برای پر کردن شکاف بزرگ بالای جدول انجام دادند.
به رسم هر سال در چنین مقطعی تیم‌ها را بر اساس انتظاری که پیش از آغاز فصل از آنها می‌رفت رده‌بندی می‌کنیم. طبیعتا در این جدول شایسته‌سالاری تیم‌هایی که به‌طور مثبت یا منفی شگفتی آفریده‌اند در صدر و قعر جدول قرار می‌گیرند و آنها که در جای همیشگی‌شان ایستاده‌اند در میانه‌ها. رتبه حقيقي تيم‌ها تا پايان هفته بيستم جلويشان درج شده است.
1- لوانته (4)
آنها لایق‌ترین برای ایستادن در صدر جدول شایسته‌سالاری هستند. هیچ‌کسی پیش‌بینی نمی‌کرد آبی‌و‌اناری‌های شهر والنسیا تا نیم‌فصل در رتبه چهارم بایستند. آنها همچنین رکورددار سنی لالیگا هستند و تیم اصلی‌شان متوسط سنی 34 سال را دارد. نزدیک‌ترین رکورد مربوط به اوساسونا با متوسط سنی 31 سال است. لوانته با این همه پیرمرد در موقعیت صعود به لیگ قهرمانان قرار گرفته و با اینکه توسط والنسیا همشهری بزرگش از جام پادشاهی حذف شد اما رسیدن به یک‌چهارم نهایی جام هم برای لوانته یک دستاورد تازه بود اما بزرگ‌ترین رکورد آنها 7 پیروزی متوالی در لالیگا بود که از برد یک بر صفر مقابل رئال‌مادرید در هفته سوم آغاز شد و با این برد‌ها لوانته توانست چند هفته‌ای حتی صدرنشینی را بالای سر بارسا و رئال تجربه کند اما اگر می‌خواهید بدانید چه رازی پشت این موفقیت‌هاست باید نخست به دفاع قدرتمند و باتجربه‌شان توجه کنید و بعد نقش رهبری خوسه ماری بارکرو در خط میانی. در کنار اینها اعتماد به نفس بالا پس از چند نتیجه خوب، ثبات بازیکنان و همچنین انگیزه پا به سن گذاشته‌ها برای آخرین نمایش بزرگ پیش از بازنشستگی نیز در اوج‌گیری لوانته تاثیر داشته‌اند.
4- ویارئال (18)
بله، قرار گرفتن در انتهای جدول برای باشگاه شهر کوچک تفریحی ویارئال افتخار محسوب نمی‌شود بویژه اگر زیردریایی‌های زرد به بلندپروازی در فصول اخیر عادت کرده باشند اما از فصل پیش دیگر خبری از بلندپروازی نیست. این فصل آنها برای نخستین‌بار از سال 1998 که تازه به لالیگا آمده بودند در خطر سقوط قرار گرفتند و بعد خوآن گاریدو، سرمربی‌شان را که یک عضو قدیمی باشگاه بود و فصل گذشته پس از رفتن ارنستو بالبده نجاتشان داده بود از دست دادند. گاریدو فصل پیش ویارئال را به نیمه‌نهایی لیگ اروپا و مقام سیزدهم لالیگا رساند ولی افت کیفیت تیم در آغاز فصل جاری با رفتن سانتیاگو کاسورلا و ژوان کاپدویا، چاره‌ای جز فرو رفتن زیردریایی‌های زرد در اعماق لالیگا باقي نگذاشت. افولی که مصدومیت جوزپه روسی هم به آن دامن زد اما در آخرین هفته‌های لالیگا ویارئال کم‌کم به لطف بازیکنان شایسته‌ای مثل بورخا والرو، نیلمار، مارکو روبن، برونو، کانی و جاناتان د گوزمان از ته جدول فاصله گرفت و در هفته بیستم حتی توانست بارسا را متوقف کند.
4- اوساسونا (9)
با اینکه باشگاه پامپلونایی در چند هفته اخیر از دور افتاده اما نمی‌توان عملکرد آنها را در نیمه نخست فصل نادیده گرفت.اوساسونا نیم‌فصل را در جایگاه درخور توجه نهم به پایان برد، تنها با 4 امتیاز فاصله نسبت به موقعیت صعود به لیگ قهرمانان آنها را هم باید جزو شگفتی‌سازان لالیگایی 12-2011 به حساب آورد که در رتبه‌ای بسیار بهتر از باشگاه‌های ثروتمندی چون سویا و اتلتیکومادرید قرار گرفتند.آنها همچنین جزو بی‌ستاره‌ترین تیم‌ها هستند اما با داشتن 2 ایرانی، یک سنگالی، یک مجار، یک صرب و یک برزیلی، اوساسونا کماکان این بخت را دارد که در نیمه بالایی جدول به حرکتش ادامه دهد.
4- مالاگا (7)
اغلب روزنامه‌نگاران فکر می‌کردند که امسال سال آنها باشد و مالاگا بزودی تبدیل به یک منچسترسیتی اسپانیایی خواهد شد، البته آغاز توفانی آبی و سفیدها با خریدهای تازه‌شان نیز این ظن را تقویت کرد تا اینکه گرفتاری‌های روزمره فوتبال رفته‌رفته از اعجاز تیم مانوئل پیگرینی کاست و آنها تا نیم‌فصل به وسط جدول سقوط کردند و حالا با اینکه هواداران مالاگا در بیم سر کردن با انتظارات معمولی خود هستند ولی نباید چندان از باشگاهی که هرگز بالای جدول را تجربه نکرده در مدت زمانی کوتاه متوقع بود بویژه که مصدومیت ستاره‌هایی چون روندون و ژولیو باپتیستا به آنها ضربه زده و فان‌نیستلروی هم بهتر است که در زمین گلف به کارش ادامه دهد. در عوض تنها کسی که واقعا برای مالاگا نقش ستاره را ایفا کرده «سانتی كاسورلا» هافبک ملی‌پوش اسپانیایی است. مالاگا اگر می‌خواهد به یک منچسترسیتی تازه بدل شود باید ابتدا بردن تیم‌های بزرگ را تمرین کند.
5- اسپانیول (5)
دیگر تیمی که با وجود از دست دادن بازیکنان اصلی خود به حرکت موفقش ادامه داده، اسپانیول، همشهری بارسلوناست. مائوریسیو پوشتینوی آرژانتینی در طرف آبی و سفید شهر بارسلونا تبدیل به قهرمان محلی شده و اعتماد هواداران را کاملا جلب کرده است. بخشی از این به خاطر روراستی او است و بخشی دیگر به خاطر تاکتیک‌های نبوغ‌آسایش که از تیمی عادی عملکردی خارق‌العاده می‌گیرد. جایگاه پنجم در یک قدمی سکوی پرتاب به لیگ قهرمانان برای اسپانیول کم از قهرمانی در نیم‌فصل ندارد بویژه که آنها داربی حیثیتی کاتالونیا را هم به بارسا نباختند. موضوع دیگری که باعث سربلندی آنها شده پرورش نسل مستعدی از بازیکنان جوان کاتالان با پیراهن اسپانیول است و این چیزی نیست که خارج از نوکمپ سابقه داشته باشد.
6- سویا (11)
این الزاما بهترین فصل ممکن آندولسي‌ها نیست و اسپانیایی‌ها انتظار بسیار بیشتری از سویا داشتند تا رتبه نهم نیم‌فصل. نخستین‌بار است که سویا در 10 سال اخیر در نیم‌فصل اول خارج از 6 تیم بالای جدول قرار می‌گیرد اما همین که رئیس باشگاه خوسه ماریا دل‌نیدو از زندان 14ساله به‌خاطر اختلاس گریخت و خود تیم هم به روند رو به رشد بازگشت، نشان از روز‌های خوب پیش‌رو دارد. آلوارو نگردو و خسوس ناواس دوباره در نقش ملی‌پوشان واقعی ظاهر شده‌اند و دیه‌گو پروتی و ایوان راکتیچ به کمک خط حمله آمده‌اند اما بازگشت شكوه به سویا مترادف است با بازگشت قهرمان خانگی‌شان خوسه آنتونیو ری‌یس.
7- رایووایکانو (14)
اغلب فوتبالدوستان فکر می‌کردند رایووایکانو مثل 2تازه‌صعود کرده دیگر لالیگا دست و پا بزند، البته از نظر فنی باشگاه چهارم مادرید هنوز در بحران روزگار می‌گذراند که نشانه‌اش تنها یک خرید به دردبخور برای فصل تازه بود. رائول تامودر در سومین انتقال پیاپی با 34 سال سن پس از کاتالونیا و باسک به پایتخت آمد و رویاهای رایو را به حقیقت نزدیک کرد. رتبه سیزدهم نیم‌فصل شاید برای خیلی‌ها آرزو نباشد اما اگر زنبور‌های حومه مادرید بتوانند تا آخر، همین‌جا بایستند با این تیم کوچکشان پروژه‌ای بزرگ را در لالیگا به سرانجام رسانده‌اند.
8- رئال‌مادرید (1)
به پیش! آیا واقعا فکر می‌کردید تیم مورینیو تا نیم‌فصل با 5 امتیاز بالاتر از بارسا قرار بگیرد؟ دلیلش خیلی ساده است، رئال این فصل بهتر از فصل پیش بازی می‌کند اما یک دلیل مهم‌تر هم این است که بارسا بدتر و خسته‌تر از پارسال است. اگر بازی‌های مستقیم رئال و بارسا در ال‌کلاسیکو را کنار بگذاریم، رئال واقعا شایستگی آن را دارد که در زمره تیم‌های شگفتی‌ساز نیم‌فصل اول باشد اما اینطور که بارسا سرعتش را از دست داده، قطعا قهرمانی رئال شگفتی نخواهد بود.
9- اتلتیک بیلبائو (6)
رئیس جدید و سرمربی جدید معمولا در هر باشگاهی به آغازی کند و محافظه‌کارانه می‌انجامد اما شیرهای باسک به‌رغم آغاز نامطمئنشان رفته‌رفته پیشرفتی حقیقی را تحت هدایت مارچلو بیلسا به نمایش گذاشتند. رتبه هفتم و نزدیک شدن به فینال جام پادشاهی همراه با پیشروی در لیگ اروپا، همه و همه خبر از احیای دوباره قدرت سنتی فوتبال اسپانیا می‌دهند.
10- بارسلونا (2)
خب، بهترین تیم جهان درست در میانه جدول بهترین لیگ جهان؟ بله، این خود یک شگفتی است به شرطی که جدول شایسته‌سالاری لالیگا را معتبرتر از جدول حقیقی لالیگا بدانیم. بارسا دست‌کم این فصل برندگی گذشته را ندارد و این ربطی به کارآمدی خریدهای جدید، الکسیس سانچس و فابرگاس ندارد بلکه همانطور که پپ گفته بود بالاخره آن ماشین قهرمانی باید یک روزی متوقف می‌شد.