سهم تو از بهار اگر غم شود چه باک؟!
چشمت اگر که چشمه شبنم شود چه باک؟!
ای خاک! ریشه‌های تو با خون عجین شده است
سهمت اگر که خون دمادم شود چه باک؟!
از تو هزار سیل خروشان گذشته است
حالا اگر که بارش نم‌نم شود چه باک؟!
دست تبر رسید و درختی بریده شد
از باغ ما درختی اگر کم شود چه باک؟!
با مستی شراب نه، با تلخی‌اش خوشیم
پیمانه‌ها تمام اگر سم شود چه باک؟!
شهری که گوشه‌گوشه آن مجلس عزاست
یک سر اگر که خیمه ماتم شود چه باک؟!
تقویم عشق دم به دمش وقت روضه است
هر روز اگر که وقف محرم شود چه باک؟!
سید‌محمد‌مهدی شفیعی/ اهواز