نشستهای روز اول جشنواره سیام مثل خود جشنواره چندان رونقی نداشت. انتقاد بهناز جعفری از جو حاکم بر فضای ساکن جلسات نقد و نیز گفتههای علی وزیریان درباره اینکه فیلمش توهین به روزنامهنگاران نیست، تا حدودی یخ نشستهای روز اول را شکست.
اژدری: فیلم مزخرف مرا ببینید!
فرزاد اژدری، کارگردان «سلام بر فرشتگان»: بگذاریم کودکان در کنار «ارباب حلقهها» و «بن 10»، یک چنین فیلمهایی را نیز ببینند، هرچند در ابتدای ساخت این فیلم تعدادی از افراد فیلمنامه را مزخرف دانستند اما میخواهم بگویم این مزخرف مرا ببینید.
شمسی فضلاللهی، بازیگر فیلم: خوشحالم که فیلم را دیدم چرا که بسیاری افراد از مرگ هراس دارند یا با مرگی مواجه شدهاند که آنها را ترسانده و در مرحله افسردگی قرار داده است. به اعتقاد من این فیلم ساخته شد تا نگاه این افراد را تغییر دهد.
گفتند تو نمیتوانی
«تلفن همراه رئیسجمهور» را بسازی
علی عطشانی، کارگردان «تلفن همراه رئیسجمهور»: سال گذشته با جابر قاسمعلی درباره ساخت فیلم صحبت کردم، ایشان فیلمنامه «تلفن همراه رئیسجمهور» را سالها پیش نوشته و آن را فروخته بودند. در همین جشنواره با پژمان لشگریپور صحبت کردم و از ایشان خواستم فیلمنامه را به من بفروشند، ایشان گفتند تو نمیتوانی این فیلم را بسازی زیرا در این سالها فیلمسازان مختلفی موفق به دریافت مجوز ساخت نشدند. با اصرار فیلمنامه را از ایشان خریداری کردم و با محسن علیاکبری برای تهیه فیلم صحبت کردم. فیلمنامه این فیلم چند بار برای مجوز ساخت رد شد اما با تغییراتی موفق به دریافت پروانه ساخت شدیم. ابتدا حساسیتی روی ساخته شدن این فیلمنامه وجود داشت. با آقای رسولان صحبت کردم و احساس کردم به کلیت فیلمنامه ایراد دارند و پروانه نمیدهند. در سکانس نهایی که قربانعلی میخواهد به بیمارستان برود پرستار به او میگوید بفرمایید آقای رئیسجمهور و فیلمنامه تمام میشود که این یکی از تغییراتی بود که در فیلم اتفاق افتاد.
بهناز جعفری، بازیگر فیلم: احساس میکنم جو اینجا منتقدانه و خبرنگارانه نیست. اغتشاش و بیامنیتی در منتقدان و خبرنگاران وجود دارد. احساس میکردم آمدهام جایی که بده و بستان خوبی میان خبرنگاران و منتقدان با عوامل فیلم وجود دارد ولی متاسفانه چنین نیست. من به انتقادات مطرح شده احترام میگذارم و تا اندازهای هم برخی انتقادات مطرح شده را میپذیرم اما انگار عدهای از خبرنگاران حاضر فیلم را ندیدهاند.
وزیریان: قصد توهین به اهالی مطبوعات را نداشتم
علی وزیریان، کارگردان «یک سطر واقعیت»: سالها در حوزه مطبوعات فعالیت داشتهام و بسیاری از مشکلات این حرفه را میشناسم. همین مساله سبب شده بود مدتها به دنبال قالبی باشم که درگیری ذهنی خود در این زمینه را به تصویر بکشم. این فیلم بخشی از مشکلات بچههای مطبوعات را به تصویر کشیده؛ مشکلاتی که هیچگاه در سینمای ایران به آن پرداخته نشده است. فیلم بر اساس اتفاقهای فرهنگی- اجتماعی ساخته شده و انتخاب حرفه روزنامهنگاری پلی برای بیان حوادث فرهنگی بود و به هیچ عنوان قصد توهین یا بیان بلاهت در حرفه روزنامهنگاری و اهالی مطبوعات را نداشتم.
جواد نوروزبیگی، تهیهکننده فیلم: یک سطر واقعیت تنها یک فیلم با موضوع آسیبشناسی اجتماعی در حوزه فرهنگ و هنر است و هیچگاه قصد توهین و تحقیر روزنامهنگاران را نداشتهایم.
مهراوه شریفینیا، بازیگر فیلم: دلیل اینکه در این فیلم بازی کردم این بود که یک داستان واقعی مشابه آنچه مطرح شد را از نزدیک دیده بودم و به دلیل همین نزدیکی رویداد بود که احساس نکردم نقش یک انسان ابله را بازی میکنم اما شما حق دارید به تعریفی که از حرفه خبرنگار در این فیلم ارائه شده است گلهمند باشید. مازیار فکریارشاد، منتقد فیلم: تصویری که فیلم از حرفه روزنامهنگاری نشان میدهد منطبق با واقعیت نیست. این حجم از بلاهت که از روزنامهنگار در این فیلم نشان داده شده،
وجود ندارد.