اپیزود اول: خداحافظ مرد بذله‌گو
از همان روز اول هم معلوم بود جوک‌های فیروز کریمی در بوشهر خریداری ندارد. حال و روز شاهین دل و دماغی برای جوک شنیدن مردم این دیار نگذاشته بود. فیروز هم البته نمی‌خواست ترک عادت کند. او حتی در روزی که شاهین در بوشهر با 3 گل از تراکتور‌سازی شکست تحقیرآمیزی متحمل شد دست از بذله‌گویی‌هایش برنداشت تا در روزی که در بوشهر پیرزن‌هایش نیز خونشان به جوش آمده بود، فیروز همچون کمدینی چیره‌دست مشغول به هنرنمایی باشد. او نمی‌دانست به هر‌اندازه که جوک‌هایش دیگران را می‌خنداند برای بوشهری‌ها سوهان روح است. با گل ثانیه‌های پایانی فرشید طالبی در بازی با ذوب‌آهن نوار تساوی‌های خارج از خانه فیروز شکسته شد تا آخرین روزنه‌های ماندگاری این مربی نیز بسته شود. با این شکست فشارها بر این مربی بیش از پیش افزوده شد. احمد گزی، مرد پرنفوذ شاهینی‌ها نیز که مدتی بود رابطه‌اش با فیروز کریمی شکرآب شده بود توانست هیات‌مدیره را مجاب کند ادامه حضور فیروز کریمی در شاهین به صلاح نیست. او حتی پیشدستی کرده بود و جانشین فیروز را نیز انتخاب کرده بود.
اپیزود دوم: ابو، مردی از جنس خودمون
ابراهیم قاسمپور به بوشهر می‌آید تا فرشته نجات بوشهری‌ها باشد. همانگونه که محمود یاوری و اکبر میثاقیان در سال‌های گذشته این نقش را بازی کردند. گویی در سرنوشت شاهین حک شده که هر سال با حمید شروع کند و با کسی دیگر ماندگار شود. حمید کللی‌فرد، حمید استیلی و حمید درخشان نام‌هایی بودند که شاهین با آنها شروع کرد و با کسانی دیگر ختم کرد. حالا بندرنشینان امیدشان به ابو است تا تیم‌شان را- عشق‌شان را– در لیگ حفظ کند. ابو خود از جایی می‌آید که می‌داند فوتبال در خون این مردم جاری است. ابو درد این مردم را می‌شناسد. از جنس خودشان است. کافی است سری به محله قدیمی صلح‌آباد بزند تا بوی آبادان را حس کند. مهاجران آبادانی در آن جا خاطرات ابو را به یادش خواهند آورد. ابو اینجا احساس غربت نمی‌کند. حالا شعار ابو ابو همراه با هله‌یوس هله‌یوس بوشهری‌ها همراه صدای نی‌انبان در ورزشگاه این شهر بوشهری‌ها را امیدوار خواهد کرد. شاید در پایان فصل مرد کوتاه قامتی را ببینیم که روی دوش تماشاگران دور تا دور استادیوم می‌چرخد و به ابراز احساسات آنان پاسخ می‌دهد. در بوشهر کسی دلش برای فیروز تنگ نمی‌شود. فیروز مربی خوبی بود اما درد‌شناس خوبی نبود. درد این مردم را کسی می‌شناسد که از جنس خودشان باشد. ابو به شهر خودت خوش آمدی.