کارگردان فیلم «زندگی خصوصی» که یکی از دیالوگ‌های مکرر و شعاری فیلمش «برتری اخلاق بر احکام در دین اسلام» بود در واکنش به انتقاد یکی از اهالی رسانه گفت: خدا گفته است هرگاه به ابلهی رسیدی به او سلام کن؛ پس من به شما سلام می‌کنم. تا روز چهارم جشنواره هم با حاشیه
سپری شود.
سلام فرحبخش به ابلهان!
حسین فرحبخش، کارگردان «زندگی خصوصی»:
این فیلم فضایی دراماتیک دارد و محتوایش سیاسی و اجتماعی نیست. افزودن بخش‌های سیاسی به این درام نیز در اعتراض به عملکرد حال حاضر است و از اعتراضی می‌آید که خودم نیز دچارش هستم. این فیلم 2 جنبه دارد؛ اول اعتراض به کاستی‌های 30 ساله نظامی که خود من از مریدانش هستم و نیز به تصویر کشیدن افراط‌ها و تفریط‌ها.
حواشی نشست:
فرحبخش در پاسخ به سوال خبرنگار خانمی درباره دیدگاه ابزاری به زن که در سراسر فیلم مشاهده می‌شود هم گفت: من خود یک رساله دارم که به خود شما می‌دهم مطالعه کنید!
ــ نشست خبری بدون حضور بازیگران و انتقاد دوباره خبرنگاران درباره سیاهنمایی پیرامون شغل روزنامه‌نگاری در فیلم‌های این دوره جشنواره برگزار شد.
پژوهشی درباره عشایر
رهبر قنبری، کارگردان «روئیدن در باد»:
این فیلم محصول سال‌ها تحقیق و پژوهش در میان ایلات و عشایر مختلف است. در طول سال حدودا 10 هزار کودک و نوجوان به دلیل مشکلات فراوان مجبور به ترک‌تحصیل می‌شوند. البته این نوجوانان به دلیل پشتوانه مالی‌ای که دارند بعدها به جمع طلافروشان می‌پیوندند اما من معتقدم این افراد باید با رشد طبیعی و سالم و سواد کافی به شهرها بیایند.
سعی نکردم گریه مخاطب را دربیاورم
همایون اسعدیان، کارگردان«بوسیدن روی ماه»:
من اصلا ملودرام را دوست ندارم و علاقه‌مند نیستم روی آن دست بگذارم. من سعی نکردم گریه مخاطب را دربیاورم، بلکه تلاش کردم تماشاگر تحت‌تاثیر موقعیت‌های انسانی قرار بگیرد. وقتی فروغ به احترام می‌گوید آیا قیافه‌اش مرتب است یا نه؟ برای این صحنه تلخ است. موقعیت‌ها تلخ است اما با حس مخاطب بازی نکردم.
رابعه مدنی،بازيگر:
خوب شدن این کار به خاطر یاری خدا و توانایی کارگردان است. ان‌شاءالله دوستان راضی باشند.