آنچه دیروز در مجلس از آن به عنوان طرح سوال از رئیسجمهور یاد شد و با اعلام وصول و قرائت محتوای آن از سوی هیاترئیسه، به این موضوع رسمیت داده شد؛ میتواند حیثیت مجلس هشتم شورای اسلامی را مخدوش کند، چرا؟
1-
درباره برخورداری اهالی مجلس از اختیار قانونی سوال از رئیسجمهور، پیشتر گفتهاند و هیچ نیاز به توضیح آن نیست اما متاسفانه در اینباره یک خلأ قانونی وجود دارد و آن مصادره «اختیارات وکالتی» به سود تمایلات شخصی است! تاکید سالهای اخیر رهبر انقلاب بر درمان عارضه «قانوندانان قانونشکن» نیز میتواند در اینباره محل تامل باشد. در کنار این مهم، تاکیدات موکد ایشان بر مقوله «نظارت بر نمایندگان» را که قرار دهیم، فهم مناسبی از دغدغههای ایشان درباره برخی کردارهاي نهاد قانونگذاری و نظارتی نظام به دست میآید. آنچه دیروز مجلس بر آن لقب طرح سوال از رئیسجمهور نهاد را باید در همین مجموعه کردارها دانست. طرحی که به اعتقاد این قلم ضربه بزرگی به حیثیت مجلس هشتم در آستانه انتخابات مجلس نهم است. بسیاری از سوالات دهگانهای که در طرح آمده به هیچوجه واجد ویژگیهای سوال قوه مقننه از رئیس قوه مجریه نیست و اگر سوالی در این قواره هم باشد، مجلس محل طرح آن نیست. سوال مجلس از رئیسجمهور اتفاق سادهای نیست و قطعا ملزوماتی دارد. با هر موضوع و بهانهای قطعا نمیتوان طرح سوال از رئیسجمهور ساخت! در مقابل اما به راحتی میتوان برداشتهای جناحی و جریانی از این سوالات داشت. به بیان سادهتر، در همان ابتدای مطالعه این سوالات، برتری «میل جریانی» بر «اختیار قانونی» متبادر میشود. در این میان بیتوجهی به توضیحات نمایندگان دولت در کمیسیونهای مربوط و اصرار عجیب طراحان بر «اعلام وصول» آن در صحن علنی مجلس میتواند به این ذهنیت کمک کند. باید گفت این تصور عمومی که طیفی از نمایندگان با استفاده از اختیارات وکالتی، اهداف جریانی خود را دنبال میکنند، قطعا آسیبزاست و سرمایه مهم اعتماد عمومی را مخدوش میکند.
2-
اگر خاستگاه فکری طراحان سوال مورد بررسی قرار گیرد، میتوان گفت این طرح در واقع یک طراحی است. طی یک سال اخیر کاملا مشخص شد که حامیان و ساکتان فتنه در بهارستان، طراحان اصلی این موضوع بودهاند. برای مجلسی که خود را با تابلوی اصولگرایی معرفی میکند، این یک نقطه ضعف است که اقلیت حامی فتنه در آن میتواند اینگونه طرحهایی را مطرح کند. در مجلسی که اکثریت آن، خود را اصولگرا میدانند و مدیریت مجلس را نیز به اصولگرایان سپردهاند، به هیچوجه قابل توجیه نیست عدهای با سوءاستفاده از اختیارات قوه مقننه و در قالب سوالاتی که شاید خودشان به برخی از آنها اصلا اعتقادی ندارند؛ به شأن مجلس آسیب برسانند. البته اگر توصیه رهبر معظم انقلاب برای تدبیر سازوکاری در جهت نظارت بر نمایندگان به صورت جدی مورد استقبال قرار میگرفت، هیچگاه شاهد آلوده شدن قبای وکالت به منافع فلان جناب نبودیم.
3-
مهمترین نکته اما همین سومین نکته است. هدف طراحان سوال چیست؟ وقتی ماهیت طراحان مشخص باشد البته میتوان به اهداف کلان آنها پی برد. میتوان درباره طرح این سوالات و اهداف زیر تامل کرد:
الف:
این طرح میتواند مورد استفاده تبلیغاتی یک جریان خاص در انتخابات مجلس نهم قرار گیرد. این جریان در نبود عناصر مشخص فتنه 88، وظیفه تقابل با تثبیت حذف فتنهگران را به عهده دارد. آنان با جنجالسازی حول یک نفر که احتمالا همان طراح ظاهری سوال از رئیسجمهور است، به دنبال ایجاد یک فضای روانی و نوعی پروپاگاندای رسانهای هستند. شما از همین امروز و با مشاهده تیتر روزنامههای حامی فتنه و جراید متعلق به ساکتین فتنه میتوانید به این موضوع یعنی برقراری ارتباط میان طرح سوال از رئیسجمهور و کاندیداتوری طراحان پی ببرید.
ب:
جریان فتنه علنا انتخابات مجلس نهم را «تحریم» کرد. آنان اما بشدت تلاش میکنند از پذیرش تبعات این تحریم فرار کنند. در آستانه انتخابات گروههای انقلابی قطعا موضوع تحریم فتنهگران را مطرح میکنند تا با تحقق یک مشارکت مطلوب، فتنهگران مجبور به پذیرش هزینههای تحریم شوند. طرح سوال از رئیسجمهور اما به دنبال تغییر اولویتها در این حوزه است. به عبارت سادهتر، با فضاسازی حول این طرح، تلاش میشود اولویتهای جامعه متفاوت نشان داده شود تا نوعی مصونیت برای فتنه گران تحریمی ایجاد شود. طی روزهای آینده اظهارنظرهای طراحان و حامیان آنان در جریان فتنه، این تغییر اولویتها را ملموستر میکند.
پ:
ملتهب کردن فضای کشور در آستانه انتخابات نیز میتواند از دیگر اهداف این طرح انحرافی باشد. تنها چند دقیقه پس از اعلام وصول طرح، آسوشیتدپرس آن را ناشی از «ناکارآمدی اقتصادی» دولت دانست. در شرایط فعلی که دشمن به دنبال ارزیابی نتایج تحریمهاست، این طرح میتواند یک پالس اشتباه و خطرناک باشد. البته التهابآفرینی در آستانه انتخابات آن هم در شرایطی که دشمن به دنبال ایجاد یک فتنه جدید است؛ یک گناه نابخشودنی است. دشمن به دنبال فتنه در انتخابات مجلس است. درست در همان زمان رئیسجمهور باید به مجلس برود و درباره سوالات پاسخ بدهد. خودتان تصور کنید.