فوتبال شبیه «باله» انفرادی است، کسی در کنارت نیست ولی تو می‌توانی نمایش را در میان چشمان خیره‌شده به اجرا درآوری، تمام حرکات موزون است، هیچ کسی از اصل ماجرا خبر ندارد ولی واقعیت این است، بعد از مدت‌ها فرشته‌ای روی شانه‌ات نشسته و حرف‌هایش بدون اینکه توجهی به دیگران کند حس عجیبی را به تو انتقال می‌دهد دست‌نیافتنی و جادویی، حسی که بعد از مدت‌ها یوونتوس آن را تجربه کرده و اگر کمی این حس را تعمیم دهد می‌تواند تنها بالرین فوتبال ایتالیا باشد که صدای تشویق را در پایان فصل احساس کند. این راز یک انگیزشی جدید است که تو را از ورطه سقوط به بالا می‌کشد.
هنوز رد برف روی سکو‌های ورزشگاه سن‌سیرو باقی مانده و درست زمانی که آسمان میلانو تاریک می‌شود دمای هوای زیر صفر منطقه اروپا برف‌ها را تبدیل به قندیل‌های یخ‌زده می‌کند، کارگرانی که در حال نظافت و آماده کردن چمن ورزشگاه هستند با هر نفسی که می‌کشند ابری شبیه مه جلوی چشمانشان نقش می‌بندد ولی با تمام این تفاسیر یوونتوس حس عجیبی از این نبرد با میلان دارد، حسی عجیب مانند دوباره عاشق شدن او را مجاب می‌کند تا خیزشی بلند به سمت قله داشته باشد. بانوی پیر آماده می‌شود تا از دامنه کوه‌های آلپ به میلان سفر کند تا در نبرد حیاتی کوپا ایتالیا سخت‌ترین آزمون زندگی این فصل را پشت سر بگذارد. بانوی پیر گویی دوباره ایستاده، گویی انرژی مضاعفی در این فصل کسب کرده و کمتر کسی باور داشت تا پسران بیانکونری اینگونه پوست بیندازند، دقیقا مانند پیله ابریشمی که تبدیل به پروانه‌ای زیبا می‌شود ولی این‌بار نه در فصل بهار بلکه در سخت‌ترین سرمای سال این پروانه می‌خواهد از پیله خود جدا شود. در همان ابتدای امر نگاه‌های فنی از انقلابی در فوتبال ایتالیا خبر می‌داد ولی اتفاقی که این فصل برای یوونتوس رخ داد چیزی فراتر از یک مساله تاکتیکی بود.
درست مانند این بود که سرخورده‌ای از زندگی اجتماعی و طردشده از عشقی نافرجام در میان تلألو جست‌وخیز دیگران از میان گل و لای برخیزد و صدر جدول سرزمین چکمه‌ای را از آن خود کند. انگار فرشته‌ای روی شانه‌اش نشسته و در میان ناباوری چوب جادو را برای او به حرکت درآورده. پسران آنتونیو کونته امشب به‌خوبی می‌دانند که عبور از مردان روسونری در معبد سن‌سیرو کار چندان ساده‌ای نیست که بتوان از کنارش به راحتی عبور کرد ولی امتیاز گرفتن از این مرحله را می‌توان اینگونه تفسیر کرد: «برخاستن از دل آتش»؛ چیزی که بعد از مدت‌ها رخ داده و این بهترین فرصتی است که پیش روی آنها قرار گرفته است. فرصتی برای نمایش خیره‌کننده در میان حضور همگان مانند بالرینی تنها با فرشته‌ای روی شانه‌هایش. فوتبال شبیه باله انفرادی است.